VI SA/Wa 47/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska - Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji J. M. (dalej “skarżący") wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: "p.p.s.a.") podnosząc, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji, polegających na utracie pracy i środków do życia dla skarżącego i jego czteroosobowej rodziny. W uzasadnieniu podniósł, że skreślenie go z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej - jako pracownika specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej - będzie stanowiło utratę stanowiska pracy i utratę głównego źródła finansowania rodziny skarżącego, która jest na jego utrzymaniu. W dalszej części skarżący argumentował, że jego wykształcenie i kwalifikacje nie dają podstaw do znalezienia innej pracy, pozwalającej na uzyskanie wystarczającego utrzymania, przy comiesięcznym obciążeniu ratą kredytu hipotecznego w wysokości [...] złotych, pożyczki remontowej w kwocie [...]złotych, racie kredytu za sprzęt komputerowy w wysokości [...]złotych (dowody w aktach administracyjnych k. 76-81) oraz konieczności utrzymania dwójki nastoletnich dzieci. W odpowiedzi na skargę organ wskazał na istotne wątpliwości co do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, która wolą ustawodawcy podlega natychmiastowemu wykonaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie rozważań, odnosząc się do stanowiska Komendanta Głównego Policji o niedopuszczalności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na brzmienie art. 29 ust. 9 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2016 r., poz. 1432; dalej: ustawa o ochronie) należy odnotować, że kwestia ta była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniach z 10 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 49/16 oraz z 25 maja 2016 r. sygn. akt II GZ 511/16 (www.orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, iż ustawowe zastrzeżenie o natychmiastowym z mocy prawa wykonaniu decyzji, jak i ewentualnie o konieczności nadawania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności wyraża jedynie wolę ustawodawcy, by z określonych względów, określone decyzje nie korzystały z zasady zawieszenia wykonalności decyzji przed terminem przewidzianym na wniesienie odwołania. Naczelny Sąd Administracyjny odnotował przy tym, że w określonych przypadkach możliwe jest wyłączenie zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a., ale wyłączenie to powinno mieć charakter wyraźny, jak ma to np. miejsce w ustawie o podpisie elektronicznym, i powinno być interpretowane ściśle. Tym samym Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, nie podzielił stanowiska przedstawionego przez organ w odpowiedzi na złożoną skargę, co nie wpływa na treść rozstrzygnięcia z przyczyn wskazanych poniżej. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest jedynie wówczas, gdy istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania. We wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności należy wykazać zatem, że ich wykonanie spowoduje wyrządzenie znacznej szkody, tj. takiej której rozmiary są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju, lub też spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków, czyli skutków których odwrócenie jest trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Podkreślić należy, że do oceny zaistnienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, wystarczającym jest samo uprawdopodobnienie wystąpienia takich okoliczności. W ocenie Sądu, skarżący wystarczająco uprawdopodobnił zaistnienie przesłanek ochrony tymczasowej wymienionych w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Ze względu na argumenty zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie budzi wątpliwości Sądu, że powyższa decyzja może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Należy pokreślić, że utrata źródła dochodu, jaką jest wykonywana przez skarżącego praca może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody zarówno skarżącemu jak i jego rodzinie, mając na uwadze dochody skarżącego i jego żony, przy równoczesnym wysokim obciążeniu kredytowym (głównie kredyt hipoteczny) tej rodziny oraz okoliczność, że skarżący z żoną mają na utrzymaniu dwoje nastoletnich dzieci. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II GZ 68/13 (www.orzeczenia.nsa.gov.pl) utrata źródła dochodu związana z utratą uprawnień do wykonywania zawodu, który z uwagi na swój rodzaj uprawnień tych wymaga, spowodować może wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Jednocześnie Sąd zauważa, że pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu ma charakter tymczasowy i nie przesądza końcowym wyniku sprawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, co oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia lub czynności. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.