VI SA/Wa 6402/23

PostanowienieWSA w Warszawie2025-09-18

Skład orzekający: Agnieszka Dauter-Kozłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi może uchylić skutki prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i przerwać bieg terminu do uiszczenia wpisu?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego pomimo prawomocnego odmówienia mu prawa pomocy i doręczenia wezwania do uiszczenia opłaty. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych po upływie terminu do uiszczenia wpisu nie może uchylić skutków poprzedniego rozstrzygnięcia ani przerwać biegu terminu do uiszczenia wpisu, co zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Skarżący W. Ł. złożył skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego. Po prawomocnym odmówieniu mu prawa pomocy i wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący nie uiścił opłaty w wyznaczonym terminie. Zamiast tego, złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd uznał, że ponowne złożenie wniosku nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu i postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Dauter-Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Ł. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 17 listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę Zarządzeniem z 28 stycznia 2025 r. W. Ł. (dalej: "skarżący") - w związku z prawomocnym zakończeniem, postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 grudnia 2024 r., VI SPP/Wa 218/24 o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych - został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 3 czerwca 2024 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczonego skarżącemu w dniu 9 lipca 2024 r. - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 11 lutego 2025 r. (zpo k. 37). Następnie pismem z 18 lutego 2025 r. skarżący ponownie złożył wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Przesyłka z wezwaniem do wykonania prawomocnego zarządzenia z 3 czerwca 2024 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi została zaadresowana na adres skarżącego podany w skardze i odebrana w dniu 11 lutego 2025 r. (zpo k. 37). W związku z powyższym termin do uzupełnienia ww. braków skargi upłynął w dniu 18 lutego 2025 r. Pomimo zakreślonego terminu, skarżący nie uiścił stosownej opłaty sądowej, jednakże pismem z 18 lutego 2025 r. złożył kolejny wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych. Brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi został potwierdzony informacją z rejestru opłat sądowych z 18 września 2025 r. (k. 41). Złożenie natomiast przez skarżącego kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy, a w szczególności nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 8 maja 2007 r., II FSK 649/06; 3 lutego 2009 r., I OZ 53/09; 28 lipca 2009 r., I FZ 252/09; 18 czerwca 2014 r., II FZ 764/14; 20 maja 2014 r., II FZ 564/14). Należy podkreślić, że odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia od niej wpisu sądowego nie jest nieuprawnionym ograniczeniem prawa do sądu (por. postanowienie NSA z 23 listopada 2010 r., II FZ 486/10; wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 16 listopada 2011 r., SK 45/09; wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie 6289/73). Prawo dostępu do sądu nie ma bowiem charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń. W niniejszej sprawie o nieskorzystaniu z prawa do sądu zdecydował sam skarżący, nie stosując się do wymogu uiszczenia wpisu od skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło