VI SA/Wa 685/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, skarżący – K. P., reprezentowany przez adwokata, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wymierzona kara pieniężna jest bardzo wysoka, w związku z czym jej egzekucja wpłynie istotnie na płynność finansową przedsiębiorstwa skarżącego i może uniemożliwić pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. W ocenie skarżącego, może to doprowadzić do konieczności ograniczenia możliwości finansowania firmy i zwolnień pracowników, co będzie stanowiło trudny do odwrócenia skutek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zostać w sposób dostateczny uzasadniony, tj. należy wskazać na okoliczności, z których wynikałoby, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 988/12, LEX nr 1240582). W przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zasadniczą kwestią jest konkretne określenie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niedopełnienie tego obowiązku przez wnioskodawcę i poprzestanie na samym ogólnym wskazaniu zaistnienia zagrożenia bliżej nieokreśloną szkodą, uniemożliwia sądowi poczynienie stosownych ustaleń w zakresie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Na wnioskodawcy ciąży również obowiązek szczegółowego opisania swojej sytuacji majątkowej, która stanowi podstawę oceny zaistnienia zdarzeń uzasadniających uwzględnienie wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2013 r. sygn. akt II FSK 2198/13, LEX nr 1361276). W niniejszej sprawie skarżący oparł swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na niebezpieczeństwie zachwiania płynności prowadzonej działalności ze względu na konieczność uregulowania orzeczonej wobec niego kary pieniężnej. Tak uzasadniony wniosek pozbawiony jest informacji o sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego, brak zatem takiemu wnioskowi jakichkolwiek danych potwierdzających kondycję finansową prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa, które umożliwiłyby Sądowi stwierdzenie czy w jego sprawie istotnie zaistniały przesłanki uzasadniające zastosowanie ochrony tymczasowej. Z samej możliwości narażenia skarżącego na niebezpieczeństwo w postaci utraty płynności finansowej bez określenia konkretnych skutków finansowych w prowadzonej przez niego działalności, nie sposób wyprowadzić wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji zagrozi funkcjonowaniu skarżącego w obrocie, czy też wywoła konieczność zwolnień zatrudnionych przez niego pracowników. Zważyć przy tym należy, że rolą Sądu nie jest poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń wnioskodawcy, albowiem to na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12). Wobec powyższego wskazać należy, że braki wniosku w zakresie uprawdopodobnienia wystąpienia okoliczności powodujących, że wykonanie decyzji może spowodować wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki oraz niepoparcie ich żadnymi dokumentami, czyni niemożliwym ocenę wystąpienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji nie pozwala na uwzględnienie żądania skarżącego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.