VI SA/Wa 794/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. F. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia środka rehabilitacyjnego postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej S. F. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu wpisu sądowego. S. F. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2022 r. w przedmiocie zawieszenia środka rehabilitacyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że pismem nadanym w placówce pocztowej dnia 2 lutego 2022 r., skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji organu z [...] lutego 2022 r., zaś pismem nadanym w placówce pocztowej tego samego dnia skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na tę decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 239, dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z § 2 tego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W myśl § 3 powołanego przepisu, jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Wykładnia językowa, jak i systemowa przepisu art. 52 § 1-3 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że w obecnym stanie prawnym (po wejściu w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw - Dz. U. z 2017 r. poz. 935), wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie jest środkiem zaskarżenia, którego wyczerpanie jest koniecznym warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W świetle obecnej regulacji art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie jest zatem środkiem zaskarżenia, od złożenia którego uzależniona jest możliwość skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, lecz - wobec regulacji art. 127 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej: "k.p.a.") i art. 144 k.p.a. - środkiem prawnym przysługującym zarówno od decyzji, jak i postanowienia wydanych w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze, z którego strona może skorzystać. Niezachowanie przewidzianego w art. 52 § 1 p.p.s.a. trybu ma zatem miejsce wówczas, gdy strona w ogóle nie wniosła przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia, jak też w przypadku złożenia do sądu administracyjnego skargi po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ. Innymi słowy nie wystarczy samo złożenie środka zaskarżenia od kwestionowanych decyzji czy postanowienia organu I instancji, lecz wymagane jest, aby skarga została wniesiona na stosowne działanie organu podjęte po rozpatrzeniu takiego środka prawnego. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 24 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 1271/18; postanowienie NSA z 11 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 1269/18). Należy wskazać, że wyczerpanie środków zaskarżenia, poprzedzające złożenie skargi do sądu administracyjnego, stanowi jedną z podstawowych przesłanek decydujących o dopuszczalności skargi. Tym samym nie jest możliwym dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zgodności z prawem decyzji lub postanowienia organu I instancji bez uprzedniej weryfikacji tego orzeczenia przez organ II instancji w ramach postępowania odwoławczego, jeżeli przepisy prawa przewidują środek odwoławczy w ramach danej sprawy administracyjnej. Natomiast jeżeli skarżący wniósł odwołanie, zażalenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od orzeczenia organu I instancji i w wyniku postępowania odwoławczego organ II instancji wydał decyzję lub postanowienie, to wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest dopuszczalne wyłącznie na akt organu II instancji, wydany w wyniku rozpoznania odwołania, zażalenia lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (por. postanowienie NSA z 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt I OSK 811/18). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Niewątpliwie niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (por. postanowienie NSA z 19 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1913/09). W niniejszej sprawie, skarżący po otrzymaniu – dnia 8 lutego 2022 r. – decyzji z [...] lutego 2022 r., zawierającego właściwe pouczenie o przysługujących mu środkach odwoławczych, pismami nadanymi w placówce pocztowej 22 lutego 2022 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skierowany do organu oraz skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skarga na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2022 r. jest niedopuszczalna, ponieważ skarżący w toku postępowania administracyjnego złożył po otrzymaniu ww. decyzji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skorzystania przez stronę z wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu wydanego w pierwszej instancji. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia