VII SA/Wa 1/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Artur Kuś (spr.), Sędzia WSA Mirosław Montowski, Protokolant Specjalista Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2021 r. sprawy ze skargi P. K. na czynność Wójta Gminy [...] z dnia [...] października 2020 r. w przedmiocie naboru na wolne stanowisko urzędnicze oddala skargę 1. W dniu [...] września 2020 r. Wójt Gminy [...] ogłosił nabór na wolne stanowisko urzędnicze w urzędzie Gminy [...]. Ogłoszenie zostało zamieszczone na stronie BIP Gminy [...] oraz na tablicy ogłoszeń urzędu Gminy [...]. Wymagane dokumenty aplikacyjne należało złożyć do [...] września 2020 r. do godz. [...]. Zarządzeniem nr [...] z dnia [...] września 2020 r. Wójt Gminy [...] powołał komisję egzaminacyjną do przeprowadzenia naboru na wolne stanowisko urzędnicze kierownika Referatu Inwestycji w urzędzie Gminy [...]. Do dnia [...] września 2020 r. trzy osoby złożyły dokumenty aplikacyjne. Komisja konkursowa stwierdziła w dokumentach aplikacyjnych jednego z kandydatów (tj. P. K.) braki dotyczące wymaganych dokumentów (tj. poświadczone przez kandydata za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentów potwierdzających wykształcenie i kwalifikacje zawodowe). Wymóg poświadczenia za zgodność z oryginałem tych dokumentów wynikał z punktu 5 podpunktów 5 i 6 ogłoszenia. Komisja konkursowa uznała, że nieuwierzytelniona kserokopia dokumentu urzędowego nie może korzystać z mocy dowodowej oryginału dokumentu. W związku z powyższym kandydat nie dopełnił wymogów formalnych określonych w pkt 5 ogłoszenia. Komisja skorzystała przy tym z opinii radcy prawnego, który wskazał na wyrok NSA z 6 października 2010 r. (sygn. akt II OSK 1508/09), zgodnie z którym uwierzytelnieniem jest umieszczenie na odpisie lub kserokopii dokumentu oświadczenia zaopatrzonego podpisem, zawierającego stwierdzenie jego zgodności z oryginałem. Dokument w postaci nieuwierzytelnionej kserokopii nie może korzystać z mocy dowodowej oryginału dokumentu. W konsekwencji tego, skarżący nie został dopuszczony do kolejnego etapu naboru. Pomimo nie dopuszczenia do drugiego etapu naboru, Komisja konkursowa przedstawiła dokumenty aplikacyjne skarżącego wraz z obszerną korespondencją mailową oraz dokumenty pozostałych uczestników naboru Wójtowi Gminy celem wyboru kandydata do zatrudnienia. W dniu [...] października 2000 r. Wójt ogłosił wyniki naboru na stanowisko Kierownika Referatu Inwestycji (nie był nim skarżący). Nabór na wolne stanowisko urzędnicze został przeprowadzony w oparciu i zgodnie z ustawą z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1282 ze zm.; dalej: "u.p.s."). 2. W dniu 23 listopada 2020 r. wpłynęła za pośrednictwem Wójta Gminy [...] skarga P. K. do WSA w Warszawie na czynność Wójta Gminy [...] z dnia 19 października 2020 r. w przedmiocie wyboru kandydata na wolne stanowisko urzędnicze. Główny zarzut wskazany w skardze dotyczył bezpodstawnego niedopuszczenia jego kandydatury do dalszego etapu naboru. Skarżący złożył wniosek o stwierdzenie bezskuteczności czynności polegającej na wyborze kandydata oraz o stwierdzenie bezskuteczności czynności polegającej na zawarciu umowy o pracę z wybranym kandydatem. W skardze wskazano, że skarżący przygotował wszystkie wymagane dokumenty. Zostały one czytelnie podpisane, a kserokopie dokumentów, takich jak kserokopie świadectw pracy, zostały własnoręcznie opatrzone podpisem składającym się z pierwszej litery imienia i całego nazwiska – "P. K.". Wszystkie dokumenty zgodnie z Regulaminem naboru zostały złożone w siedzibie organu w zaklejonej kopercie rano, tuż po otwarciu urzędu, w dniu [...] września 2020 roku. Złożenie dokumentów zostało potwierdzone poprzez podpis "P. K." w zeszycie udostępnionym przez Sekretarz Gminy. W dniu 5 października 2020 r. skarżący otrzymał wiadomość e-mail, że Komisja powołana zarządzeniem nr [...] z dnia [...] września 2020 r. przez Wójta Gminy [...], działając na podstawie opinii radcy prawnego - nie dopuściła kandydatury skarżącego do dalszego etapu naboru. Zdaniem skarżącego, postanowienia o naborze na wolne stanowisko urzędnicze (w sprawie wymaganych dokumentów) są niezgodne z Rozdziałem VI pkt 2 ppkt 3 Regulaminu naboru na wolne stanowisko urzędnicze, w tym na kierownicze stanowisko urzędnicze w Urzędzie Gminy [...] oraz na wolne stanowisko kierownika jednostki organizacyjnej. Skarżący podkreślił, że maksymalna stawka za poświadczenie zgodności odpisu z okazanym dokumentem, za każdą stronę wynosi 6 zł. Nakładanie na kandydata obowiązku poświadczenia za zgodność wiąże się z obowiązkiem poniesienia przez kandydata znacznych kosztów, bez żadnej możliwości ich późniejszego odzyskania. Takie działanie należy uznać za niesprawiedliwe i ograniczające konkrecyjność. W związku z tym zasadne jest stwierdzenie bezskuteczności czynności polegającej na wyborze kandydata oraz wszystkich pozostałych czynności będących następstwem przeprowadzenia naboru. 3. W odpowiedzi na skargę Wójt wskazał, że stosowanie kodeksu pracy w sprawach nieuregulowanych w u.p.s. daje podstawę do przyjęcia, że nabór na wolne stanowisko urzędnicze to zespół czynności z zakresu prawa pracy a nie z zakresu administracji publicznej. Wybór przez Wójta kandydata do zatrudnienia jak i umieszczenie informacji o wynikach naboru w Biuletynie Informacji Publicznej nie stanowi zatem czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Stwierdzenie bezskuteczności zawartej umowy o pracę to również nie jest czynność z zakresu administracji publicznej. Spory w tym zakresie rozstrzyga sąd pracy. Wójt wniósł zatem o odrzucenie skargi a ewentualnie o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. W przedmiocie zarzutów skarżącego co niezgodności między ogłoszeniem a regulaminem naboru na wolne stanowisko urzędnicze, w tym kierownicze stanowisko urzędnicze w Urzędzie Gminy [...] stanowiącym załącznik nr 1 do Zarządzenia nr [...] Wójta Gminy [...] z dnia 20 lutego 2009 r. sprawa sprowadza się do tego, że w ogłoszeniu wójt żądał m.in. poświadczenia przez kandydata za zgodność z oryginałem wybranych dokumentów a regulamin naboru tego nie wymaga. Regulamin naboru wskazuje tylko jakie dokumenty są wymagane, nie mówi w jakiej formie mają być złożone. Precyzuje to ogłoszenie o naborze. W ogłoszeniu jest brak jakiejkolwiek wzmianki, że poświadczenie za zgodność z oryginałem ma dokonać osoba uprawniona na mocy ustawy. Postanowienia ogłoszenia w tym zakresie są wyraźne. To kandydat miał własnoręcznie poświadczyć za zgodność z oryginałem. I nie ma mowy tu o jakichkolwiek kosztach, o których mówi w uzasadnieniu skargi Skarżący. Dla komisji konkursowej takie poświadczenie było potrzebne aby mogła zweryfikować, czy kopia odpowiada treści oryginału. Przedstawione przez Skarżącego dokumenty nie mogły korzystać z mocy dowodowej oryginału dokumentu. Pozostali uczestnicy naboru to doskonale zrozumieli i nie mieli problemów z poświadczaniem dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. 1. Istota problemu w sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na dwa zasadnicze pytania. Po pierwsze - czy akty lub czynności podejmowane w toku procesu naboru na wolne stanowisko urzędnicze, w trybie u.p.s., mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Po drugie – czy podpisanie z pierwszej litery imienia i całego nazwiska wymaganych w naborze dokumentów jest równoznaczne z "poświadczeniem przez kandydata dokumentów za zgodność z oryginałem". 2. W ocenie Sądu, należy zgodzić się ze stanowiskiem NSA (por. postanowienie NSA z 30 października 2020 r., sygn. akt I OSK 1094/20), że rozstrzygnięcie o naborze na wolne stanowisko urzędnicze, podjęte na podstawie przepisów u.p.s., jest aktem w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Stanowisko to podzielone zostało również w doktrynie, gdzie wskazuje się na to, że postępowanie rekrutacyjne zmierzające do wyłonienia kandydata na stanowisko urzędnicze w służbie publicznej jest postępowaniem z zakresu administracji publicznej a jego wynik podlega kontroli sądu administracyjnego (por. H. Szewczyk, Stosunki pracy w samorządzie terytorialnym, Warszawa 2012, s. 115 i nast.). Istnieje zatem możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności dokonywanych w trakcie naboru powszechnego, które są skierowane do zindywidualizowanego podmiotu i wyznaczają określoną sytuację prawną tego podmiotu w zakresie jego uprawnień wynikających z przepisów prawa. Na czynności te, składają się przede wszystkim: niedopuszczenie danego kandydata do konkursu, treść informacji o konkursie, rozstrzygnięcie konkursu (por. Ustawa o pracownikach samorządowych. Komentarz, pod red. A. Szewc, Warszawa 2011, s. 165). Stąd wszelkie rozważania Wójta Gminy [...] wskazujące na to, że czynności te nie są czynnościami z zakresu administracji publicznej nie zasługują na uwzględnienie a skarga nie podlegała odrzuceniu. W pierwszej kolejności należy wskazać, że art. 11-15 u.p.s. zobowiązują do przeprowadzenia naboru na wolne stanowisko urzędnicze w organach administracji samorządowej. W ramach przeprowadzonego postępowania podejmowane są czynności dotyczące konkursu na wolne stanowisko urzędnicze. Polegają one m.in. na upowszechnieniu informacji o wolnym stanowisku urzędniczym (ogłoszenie umieszczono w Biuletynie Informacji Publicznej oraz tablicy informacyjnej), określeniu wymagań, jakie mają spełnić osoby ubiegające się o to stanowisko (wymagania niezbędne i dodatkowe), powołaniu komisji konkursowej i określeniu jej składu, rozstrzygnięciu konkursu i podaniu informacji o wyniku naboru. Stosownie do art. 12 ust. 1 u.p.s., wolnym stanowiskiem urzędniczym, w tym wolnym kierowniczym stanowiskiem urzędniczym, jest stanowisko, na które, zgodnie z przepisami ustawy albo w drodze porozumienia, nie został przeniesiony pracownik samorządowy zatrudniony na stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym, posiadający kwalifikacje wymagane na danym stanowisku lub nie został przeprowadzony na to stanowisko nabór albo na którym mimo przeprowadzonego naboru nie został zatrudniony pracownik. W ramach naboru na wolne stanowisko urzędnicze można wyodrębnić trzy etapy: ogłoszenie o naborze (art. 13 u.p.s.), wyłonienie najlepszego kandydata (art. 13a i art. 14 u.p.s.) oraz podanie do publicznej wiadomości wyników naboru (art. 15 u.p.s.). W pierwszym etapie, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.p.s., ogłoszenie o wolnym stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym oraz o naborze kandydatów na to stanowisko umieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej (zwanym dalej: "Biuletynem"), o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2010 r. poz. 1429; dalej: "u.d.i.p.") oraz na tablicy informacyjnej w jednostce, w której jest prowadzony nabór. Z kolei aktem określającym warunki, jakie winien spełniać kandydat na wolne stanowisko urzędnicze jest ogłoszenie o naborze. Stosownie do art. 13 ust. 2 u.p.s. ogłoszenie o naborze powinno zawierać: nazwę i adres jednostki; określenie stanowiska; określenie wymagań związanych ze stanowiskiem zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem, które z nich są niezbędne, a które dodatkowe; wskazanie zakresu zadań wykonywanych na stanowisku; informację o warunkach pracy na danym stanowisku; informację, czy w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w jednostce, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, wynosi co najmniej 6%; wskazanie wymaganych dokumentów; określenie terminu i miejsca składania dokumentów. Ustawa określa również, że wymagania niezbędne to wymagania konieczne do podjęcia pracy na danym stanowisku, a wymagania dodatkowe to pozostałe wymagania, pozwalające na optymalne wykonywanie zadań na danym stanowisku (art. 13 ust. 2a pkt 1 i 2 u.p.s.). Do kandydatów na wolne stanowisko urzędnicze stosuje się również art. 6 ust. 1 u.p.s., zgodnie z którym pracownikiem samorządowym może być osoba, która jest obywatelem polskim z zastrzeżeniem art. 11 ust. 2 i 3; ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych; posiada kwalifikacje zawodowe wymagane do wykonywania pracy na określonym stanowisku. Ponadto zgodnie z art. 6 ust. 3 u.p.s. pracownikiem samorządowym zatrudnionym na podstawie umowy o pracę na stanowisku urzędniczym może być osoba, która: posiada co najmniej wykształcenie średnie; nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe i cieszy się nieposzlakowaną opinią. Natomiast termin do składania dokumentów określony w ogłoszeniu o naborze, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania tego ogłoszenia w Biuletynie (art. 13 ust. 3 u.p.s.). W drugim etapie w toku naboru na wolne stanowisko urzędnicze, komisja wyłania nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów, spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania dodatkowe, których przedstawia się kierownikowi jednostki celem zatrudnienia wybranego kandydata (art. 13a ust. 1 u.p.s.). Jeżeli w jednostce wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych (...), jest niższy niż 6%, pierwszeństwo w zatrudnieniu na stanowiskach urzędniczych, z wyłączeniem kierowniczych stanowisk urzędniczych, przysługuje osobie niepełnosprawnej, o ile znajduje się w gronie osób, o których mowa w ust. 1 (art. 13a ust. 2 u.p.s.). Z przeprowadzonego naboru kandydatów sporządza się protokół, który zawiera: określenie stanowiska, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych, o ile do przeprowadzonego naboru stosuje się przepis art. 13a ust. 2, przedstawianych kierownikowi jednostki; liczbę nadesłanych ofert na stanowisko, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne; informację o zastosowanych metodach i technikach naboru; uzasadnienie dokonanego wyboru i skład komisji przeprowadzającej nabór (art. 14 u.p.s.). Etap ten kończy się rozstrzygnięciem, w którym kierownik jednostki wyłania najlepszego kandydata do pracy na danym stanowisku urzędniczym. W trzecim etapie, niezwłocznie po przeprowadzonym naborze należy podać do publicznej wiadomości informację o wyniku naboru przez umieszczenie jej na tablicy informacyjnej w jednostce, w której był przeprowadzany nabór, oraz opublikowanie w BIP przez okres co najmniej 3 miesięcy (art. 15 ust. 1 u.p.s.). Według art. 11 ust. 1 u.p.s. nabór kandydatów na wolne stanowisko urzędnicze jest otwarty i konkurencyjny. Owe idee służą odzwierciedleniu konstytucyjnego wymogu zapewnienia obywatelom polskim korzystającym z pełni praw publicznych równego dostępu do służby publicznej (art. 60 Konstytucji). Nabór kandydatów na wolne stanowisko urzędnicze jest otwarty, co zatem oznacza, że przybiera postać sformalizowanego postępowania rekrutacyjnego, a każdy spełniający warunki przewidziane ogłoszeniem o naborze, może zgłosić swoją kandydaturę. Otwartość naboru zostaje zachowana jeśli spełniony jest wymóg jawności i przejrzystości postępowania konkursowego. Jawność naboru jest zagwarantowana poprzez obowiązek upowszechnienia informacji o wolnym stanowisku urzędniczym w Biuletynie Informacji Publicznej i na tablicy informacyjnej urzędu, w którym prowadzony jest nabór. Realizacji tej zasady służy również art. 13 ust. 3 u.p.s., przewidujący, że termin do składania dokumentów określony w ogłoszeniu o naborze nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania tego ogłoszenia w Biuletynie. Pojęcie "naboru" w doktrynie prawa urzędniczego oznacza przewidzianą przez prawo lub w inny przyjęty powszechnie sposób czynność oceny formalnego przygotowania kandydata oraz sprawdzenia rzeczywistej wiedzy i przydatności do wykonywania określonych funkcji połączoną z czynnością wyboru, na podstawie dokonanej oceny, kandydata najwłaściwszego przy założeniu określonego celu (por. T. Górzyńska, J. Łętowski, Urzędnicy administracji państwowej, Warszawa 1986, s. 36). Należy również podkreślić, że nie tylko samo ogłoszenie o naborze, ale też dokonanie wyboru musi być jawne zarówno co do wyników, zastosowanej metody selekcji, jak i argumentów, które wpłynęły na podjęcie decyzji. Z przedstawionej analizy wynika, że postępowanie w przedmiocie naboru jest ciągiem prawem określonych działań i czynności aparatu administracyjnego zwieńczonych rozstrzygnięciem o naborze, które podlega upowszechnieniu. W ocenie Sądu, przedmiotem skargi może być rozstrzygnięcie o naborze na wolne stanowisko urzędnicze, jako akt w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wieńczący procedurę wyłonienia kandydatów na wolne stanowisko urzędnicze. Przyjąć bowiem można, że w tego rodzaju konstrukcjach prawnych przedmiotem zaskarżenia powinien być "efekt końcowy" owego łańcucha działań prawem przewidzianych, chyba że takiemu rozwiązaniu sprzeciwia się zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu. Rozstrzygnięcie o naborze spełnia ww. przesłanki aktu. Ma bowiem charakter władczy w tym sensie, że rozstrzyga o tym który z kandydatów jest najlepszy w stawce ubiegających się o zatrudnienie. Dotyczy sprawy indywidualnej, gdyż określa konkretnych adresatów: "zwycięzcę" i w domyśle "przegranych" w danym postępowaniu konkursowym. Ma charakter publicznoprawny bo, biorąc pod uwagę wcześniejsze rozważania, jest podejmowane w sprawie publicznej i przez organ administracji publicznej w znaczeniu funkcjonalnym. Ponadto dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa, bowiem określenie "zwycięzcy" w procedurze naboru daje podstawy, ale nie roszczenie, do zawarcia z nim stosunku pracy i jednocześnie oznacza, że kolejny kandydat na liście naboru może być potencjalnie zatrudniony, jeżeli w ciągu 3 miesięcy od dnia nawiązania stosunku pracy z osobą wyłonioną w drodze naboru istnieje konieczność ponownego obsadzenia tego samego stanowiska (art. 15 ust. 3 u.p.s.). 3. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, wskazać należy że w analizowanej sprawie: - postępowanie konkursowe zmierzało do wyłonienia kandydata na wolne stanowisko urzędnicze w urzędzie Gminy [...]; - postępowanie było prowadzone w oparciu o przepisy u.p.s. oraz Regulaminu naboru na wolne stanowisko urzędnicze, w tym kierownicze stanowisko urzędnicze w Urzędzie Gminy [...] stanowiącym załącznik nr 1 do Zarządzenia nr [...] Wójta Gminy [...] z dnia [...]lutego 2009 r.; - Wójt Gminy [...] ogłosił nabór na wolne stanowisko urzędnicze w Urzędzie Gminy [...] wskazując stanowisko pracy (kierownik Referatu Inwestycji w Urzędzie Gminy [...]), wymiar czasu pracy, planowany termin zatrudnienia, wymagania niezbędne, wymagania dodatkowe, zakres wymaganych zadań na stanowisku, warunki pracy, wymagane dokumenty, dokumenty aplikacyjne (w tym klauzule) i inne informacje; - zarządzeniem nr [...] z [...] września 2020 r. Wójt Gminy [...] powołał komisję egzaminacyjną do przeprowadzenia naboru na wolne stanowisko urzędnicze kierownika Referatu Inwestycji w urzędzie Gminy [...]; - Komisja konkursowa sporządziła protokół z 12 października 2000 r. z przeprowadzonego naboru i rekomendowała kandydata; - Wójt Gminy [...] [...] października 2000 r. ogłosił wyniki naboru na stanowisko Kierownika Referatu Inwestycji. W świetle poczynionych rozważań uznać należało, że na rozstrzygnięcie Wójta Gminy [...] o naborze przysługuje skarga do sądu administracyjnego. A taka skarga właśnie została złożona ("w przedmiocie wyboru kandydata na wolne stanowisko urzędnicze – skarga, s. 1). 4. Drugą kwestią wymagającą rozstrzygnięcia jest to, czy podpisanie z pierwszej litery imienia i całego nazwiska wymaganych w naborze dokumentów jest równoznaczne z "poświadczeniem przez kandydata dokumentów za zgodność z oryginałem". W ocenie Sądu, rację w tym sporze należało przyznać Wójtowi a nie stronie skarżącej. Zasadnie przyjął Wójt, że w niniejszej sprawie Regulamin naboru wskazywał tylko jakie dokumenty są wymagane. Nie stanowił zaś w jakiej formie mają być złożone. Precyzowało to ogłoszenie o naborze. Z kolei w ogłoszeniu o naborze brak było jakiejkolwiek wzmianki, że poświadczenie za zgodność z oryginałem ma dokonać osoba uprawniona na mocy ustawy (np. notariusz). Postanowienia ogłoszenia są jasne – to kandydat miał własnoręcznie poświadczyć dokumenty za zgodność z oryginałem (por. pkt 5 i 6 ogłoszenia - kserokopie świadectw pracy (poświadczone przez kandydata za zgodność z oryginałem), (...) kserokopie dokumentów (poświadczone przez kandydata za zgodność z oryginałem) potwierdzających wykształcenie i kwalifikacje zawodowe). W związku z tym, argumenty skarżącego związane z "kosztami 6 zł za stronę dokumentu" należy uznać za całkowicie nieuzasadnione. Przedstawione przez skarżącego dokumenty nie mogły korzystać z mocy dowodowej oryginału dokumentu. Nieuwierzytelniona kserokopia dokumentu urzędowego nie może korzystać z mocy dowodowej oryginału dokumentu (por. wyrok WSA w Warszawie z 12 marca 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 84/07; wyrok WSA w Warszawie z 21 marca 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 203/04; uchwała SN z 29 marca 1994 r. sygn. akt III CZP 37/94; wyrok NSA z 21 września 1999 r. sygn. akt III SA 7375/98). Sąd podziela w tym zakresie stanowisko NSA (por. wyrok NSA z 6 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1508/09), zgodnie z którym uwierzytelnieniem jest umieszczenie na odpisie lub kserokopii dokumentu oświadczenia zaopatrzonego podpisem, zawierającego stwierdzenie jego zgodności z oryginałem. Inaczej mówiąc, czym innym jest podpisanie danego dokumentu (tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie) a czym innym poświadczenie przez daną osobę dokumentu za zgodność z oryginałem (czego skarżący nie uczynił). Niespełnianie wymagań niezbędnych (przedłożenia wymaganych dokumentów) dyskwalifikuje daną kandydaturę w postępowaniu rekrutacyjnym i uniemożliwia zaproponowanie pracy takiej osobie. Natomiast niepełnienie wymagań dodatkowych obniża szanse danej osoby w postępowaniu rekrutacyjnym w porównaniu z osobami, które wymagania takie spełniają (por. J. Stelina w: A. Rycak i in., Ustawa o pracownikach samorządowych. Komentarz, WK 2016). Tytułem przykładu można wskazać, że w jednej ze spraw zawisłych przed sądem administracyjnym wskazano, że złożenie przez skarżącą niepodpisanego życiorysu należało uznać za brak formalny oferty, tożsamy z brakiem złożenia życiorysu w ogóle (por. wyrok WSA w Szczecinie z 5 września 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 191/13). Podobnie zatem w niniejszej sprawie – brak poświadczonych za zgodność z oryginałem przez kandydata wymaganych dokumentów – komisja konkursowa uznała za brak złożenia tych dokumentów wskazując na to w sposób wyraźny w "Ocenie złożonych ofert pod względem formalnym w postepowaniu rekrutacyjnym na stanowiska kierownika referatu inwestycji z [...] września 2020 r." poprzez sformułowanie - "nie spełnia" (dokumenty w aktach sprawy). 5. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o jej oddaleniu.