VII SA/Wa 1027/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie: sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), asesor WSA Nina Beczek, , po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 marca 2024 r. nr 437/24 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę Przedmiotem skargi M. G. ("skarżący") jest postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ("MWINB", "organ II instancji") z 7 marca 2024 r. nr 437/24, wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Pismem z 15 czerwca 2023 r. skarżący zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. ("PINB", "organ I instancji") o wszczęcie postępowania w sprawie prawidłowości i zgodności z przepisami realizacji drogi gminnej położonej na działce nr ewid. [...] oraz [...] w miejscowości I., gm. P. Pismem z 21 grudnia 2023 r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania, wskazując, że przed Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w W. (dalej: "RDOŚ") prowadzone jest postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] w miejscowości I., gm. P. Po rozpatrzeniu ww. wniosku organ I instancji postanowieniem z [...] stycznia 2024 r. nr [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej: "k.p.a.") zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne prowadzone w przedmiotowej sprawie. Uzasadniając postanowienie organ I instancji wskazał na złożony przez skarżącego wniosek o zawieszenie postępowania oraz na toczące się postępowanie przed RDOŚ. Podał, że w dniu 19 grudnia 2023 r. RDOŚ wystąpił do Wójta Gminy P. o wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie w zakresie wykonanych prac budowlanych oraz użytych materiałów budowlanych. Powyższe ustalenia, w ocenie organu I instancji, mogą mieć znaczący wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie prawidłowości realizacji drogi gminnej zlokalizowanej na działkach nr ewid. [...] i [...] w miejscowości I. Powołując się na art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ I instancji podał, że wydanie decyzji przez RDOŚ jest zagadnieniem wstępnym, gdyż ma wpływ na rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji przez organ I instancji. Tym samym wykazanie czy wykonane roboty oraz użyte materiały są zgodne z przepisami będzie wiążące do zajęcia stanowiska. MWINB, po rozpatrzeniu zażalenia Gminy P., postanowieniem z 7 marca 2024 r. nr 437/24, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 682 ze zm.; "pr.bud."), uchylił postanowienie organu I instancji z [...] stycznia 2024 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji przytoczył art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i podał, że zawieszenie postępowania na tej podstawie jest dopuszczalne, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym, a więc gdy nie jest możliwe wydanie decyzji bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ. Wyjaśnił, że jak wskazuje się w orzecznictwie, o zagadnieniu wstępnym w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. mówić można, gdy w toku postępowania administracyjnego wyłoni się zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi poprzedzać rozstrzygnięcie sprawy z uwagi na zależność rozstrzygnięcia w zawieszanej sprawie od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Dalej MWINB stwierdził, że wydane przez organ I instancji postanowienie o zawieszeniu postępowania było nieprawidłowe. W uzasadnieniu skarżonego postanowienia nie wskazano bowiem na związek przyczynowy pomiędzy wydaniem decyzji o usunięciu odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania a rozstrzygnięciem omawianej sprawy; ograniczono się jedynie do stwierdzenia, że wydanie decyzji przez RDOŚ jest zagadnieniem wstępnym, gdyż ma wpływ na rozpatrzenie i wydanie decyzji przez organ I instancji. Badając przesłankę do zawieszenia postępowania określoną w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ II instancji przyjął, że prowadzenie postępowania w przedmiotowej sprawie nie jest uzależnione od zakończenia postępowania w sprawie wydania decyzji o usunięciu odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania prowadzonego przez RDOŚ, dlatego nie podziela stanowiska organu I instancji co do konieczności zawieszenia postępowania. Powyższe jest uzasadnione, tym bardziej że jak sam wskazał organ I instancji, podstawą wydania skarżonego postanowienia była de facto konieczność uwzględnienia ustaleń faktycznych dokonanych przez RDOŚ w toku postępowania o usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania. Jak wskazano zaś w wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 3 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Go 324/20, za kwestię prejudycjalną w kontekście charakteru zagadnienia wstępnego, nie może być uznana sytuacja wyrażająca się we wpływie na rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji, ustaleń faktycznych dokonywanych w innym postępowaniu przez inny organ lub sąd. Obowiązek wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym należy bowiem do organu administracji publicznej prowadzącego dane postępowanie. Organ musi wykazać bezpośredni związek przyczynowy między rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. Samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy rozpoznawanej sprawy, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania. W świetle powyższego MWINB uznał, że kwestia wydania przez RDOŚ decyzji o usunięciu odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] w miejscowości I., gm. P. pozostaje bez znaczenia na obecnym etapie prowadzonego postępowania administracyjnego prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego. Nie ma podstaw do stwierdzenia, że brak prawomocnego zakończenia postępowania prowadzonego przez RDOŚ stanowi przeszkodę w prowadzeniu przez organ I instancji postępowania w sprawie prawidłowości realizacji drogi gminnej usytuowanej na działce nr ewid. [...] i [...] w miejscowości I., gm. P., tym bardziej, że jak wynika z akt sprawy, postępowanie to jest na początkowym etapie, bowiem organ I instancji nie wydał jak dotąd w jego toku postanowienia, o którym mowa w art. 50 pr.bud., ani żadnej z decyzji, o których mowa w art. 51 tej ustawy. MWINB wyjaśnił również, że wydając postanowienie wziął pod uwagę, że brak było podstaw do przekazywania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, a wystarczające okazało się wyeliminowanie postanowienia tego organu z obrotu prawnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zarzucił postanowieniu organu II instancji z 7 marca 2024 r. naruszenie przepisów procedury administracyjnej, które miały istotny wpływ na rozpatrzenie sprawy, tj.: 1. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez uznanie, że w niniejszej sprawie nie występuje zagadnienie prejudycjalne, podczas gdy w rzeczywistości postępowanie toczące się przed RDOŚ stanowi zagadnienie wstępne, co wymaga zawieszenia postępowania toczącego się przed organami nadzoru budowlanego w przedmiocie nieprawidłowości realizacji drogi gminnej zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] i [...] w I.; 2. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia bez orzeczenia do co istoty sprawy w przedmiocie zawieszenia postępowania, co w konsekwencji doprowadziło do nierozpoznania wniosku o zawieszenie postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący -reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika- nawiązał do swojego wniosku skierowanego do PINB i podniósł w ten sposób, że część inwestycji związanej z budową drogi w postaci wysypania kruszywa budowlanego stanowiącego element łączący między nawierzchnią bitumiczną a istniejącą drogą gruntową, została wykonana z odpadów podlegających usunięciu w trybie art. 26 ustawy o odpadach i podlegać będzie obowiązkowi usunięcia, i konieczne będzie uwzględnienie tej okoliczności w toku postępowania prowadzonego przez PINB. Skarżący stwierdził dalej, że postępowanie toczące się przed RDOŚ w W. wpłynie na zakres postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego i dlatego postanowienie przez MWINB jest wadliwe. Odpowiadając na skargę MWINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie; zaskarżone postanowienie MWINB nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym co najmniej jego uchylenie. Przed rozwinięciem tej oceny Sąd zauważa, że kontrolował w sprawie postanowienie MWINB, uchylające w całości postanowienie PINB z [...] stycznia 2024 r. nr [...] o zawieszeniu na wniosek skarżącego wszczętego z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie prawidłowości realizacji drogi gminnej usytuowanej na działce nr ewid. [...] i [...] w miejscowości I., gm. P. Podstawę prawną rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji stanowił art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a powodem jego zastosowania było stwierdzenie, że wynik postępowania prowadzonego przez RDOŚ w sprawie dotyczącej usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości I., gm. P., może mieć wpływ na wynik niniejszej sprawy. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia MIWNB stanowił natomiast art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a., a powodem jego zastosowania było uznanie przez organ II instancji, że wskazane powyżej postępowanie przed RDOŚ nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w postępowaniu prowadzonym przez PINB. Mając na uwadze wynikające z akt okoliczności, w tym przedmiot postępowania uruchomionego z urzędu przez PINB, wskazana powyżej (w sposób zwięzły) ocena MWINB jest, zdaniem Sądu, właściwa. I tak, Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie: gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Na konstrukcję "zagadnienia wstępnego", o którym mowa w ww. przepisie, składają się cztery elementy: (1) zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego; (2) wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie danej sprawy i wydanie decyzji; (3) rozstrzygnięcie należy do kompetencji innego organu albo sądu; (4) istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Przy czym, jak trafnie zaznaczył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1570/11, organ administracji publicznej jest zobligowany do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. tylko wtedy, gdy w sprawie wystąpi zagadnienie, którego brak rozstrzygnięcia wyklucza każde – zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony – zakończenie postępowania administracyjnego. Innymi słowy, zagadnienie wstępne musi wpływać na rozpatrzenie sprawy głównej. Chodzi tu o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji (lub podjęcia innych czynności) w sprawie głównej od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego musi więc zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie pozytywnej lub negatywnej dla wnioskodawcy decyzji; i nie chodzi tu o konieczność wyjaśnienia nawet poważnych wątpliwości dotyczących kwestii prawnych sprawy, lecz o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, bez rozstrzygnięcia którego nie jest możliwe wydanie orzeczenia w sprawie głównej. Sytuacja ta ma miejsce tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie co do pewnej kwestii prawnej stanowi wiążącą przesłankę wydania decyzji. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, wydanie decyzji w danej sprawie nie jest możliwe. O takiej zależności przesądza treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej. Powyższa zależność musi być bezpośrednia. Gdy w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Dlatego też organ administracji publicznej przed zawieszeniem postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., obowiązany jest ustalić, czy występuje opisany wyżej związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego a stwierdzonym zagadnieniem. W razie, gdy związek ten nie występuje, obowiązany jest przyjąć, że nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania. Musi mieć przy tym na uwadze, że zawieszając postępowanie na podstawie ww. przepisu, nie może kierować się przewidywaniami co do wyniku postępowania, lecz tym, czy w świetle posiadanych materiałów dowodowych i obowiązującego prawa jest możliwe prowadzenie postępowania i rozpoznanie sprawy. Jak wskazał NSA w wyroku z 11 stycznia 2017 r. sygn. akt II OSK 803/16, samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy rozpoznawanej sprawy, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania. Analizując związek prowadzonego przez PINB postępowania administracyjnego dotyczącego prawidłowości realizacji inwestycji drogowej na działce nr ewid. [...] i [...] w miejscowości I., gm. P., z postępowaniem prowadzonym przez RDOŚ o usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania a zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości I., gm. P., nie sposób uznać, aby rozstrzygnięcie tej ostatniej sprawy miało determinować rozpatrzenie i wydanie decyzji (lub podjęcie innych czynności) we wskazanym postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organ nadzoru budowlanego. Postępowanie uruchomione z urzędu przez PINB dotyczy prawidłowości i zgodności z przepisami realizacji drogi gminnej; może być więc prowadzone w trybie naprawczym, uregulowanym w art. 50-51 pr.bud., o ile organ nadzoru budowlanego stwierdzi wystąpienie jednej z przesłanek do zastosowania tego trybu uregulowanych w art. 50 ust. 1 tej ustawy. Tryb ten znajduje zastosowanie m.in. w przypadku robót budowlanych wykonywanych bądź wykonanych (art. 51 ust. 7 pr.bud.): w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia lub zagrożenia środowiska (v. art. 50 ust. 1 pkt 2 pr.bud.). Ale nawet w takiej sytuacji żaden przepis szeroko rozumianego prawa budowlanego nie uniemożliwia organowi nadzoru budowlanego prowadzenia postępowania, gromadzenia dowodów i czynienia ustaleń, i w końcu rozstrzygnięcia sprawy - bez wcześniejszego rozpatrzenia sprawy przez organ środowiskowy co do usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania, czy (w istocie) użycia ich do wykonania kontrolowanej inwestycji. Z tego też powodu Sąd podziela ocenę zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i stwierdza, że organ ten prawidłowo uchylił wadliwe postanowienie PINB. Sąd zauważa także, że w orzecznictwie sądów administracyjnych nie ma sporu co do tego, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. mogą być wyłącznie kwestie prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. W przepisie tym chodzi o kwestie, których rozstrzygnięcie nie mieści się w kompetencji organu prowadzącego postępowanie administracyjne w danej sprawie. Wskazał na to NSA w wyroku z 8 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1559/07, słusznie także dodając, że zagadnieniem wstępnym nie może być wyjaśnienie okoliczności faktycznych sprawy, gdyż należy to wyłącznie do obowiązków organu prowadzącego postępowanie administracyjne w danej sprawie. Zatem, powołana przez skarżącego oraz PINB sprawa prowadzona przez RDOŚ, nie tamuje rozstrzygania w prowadzonej przez PINB sprawie. Owszem, nie można wykluczyć, że ustalenia poczynione w postępowaniu prowadzonym przez wskazany organ środowiskowy, mogą być "przydatne" dla prawidłowego wydania orzeczenia przez PINB. Nie jest to jednak wystarczające dla uznania, że zachodzi podstawa do zastosowania art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Nie sposób przy tym pominąć, że podstawy zawieszenia postępowania administracyjnego wyrażone w art. 97 § 1 k.p.a. należy interpretować ścieśniająco, a uregulowane tam pojęcie zagadnienia wstępnego nierozerwalnie związane jest z uzależnieniem w sposób realny, a nie hipotetyczny rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od rozstrzygnięcia tego zagadnienia (por. wyrok NSA z 23 czerwca 2020 r., sygn. akt II OSK 3579/19). Samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji (por. wyrok NSA z 27 kwietnia 2021 r., sygn. akt II OSK 1283/19). Z tych też przyczyn Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone postanowienie MWINB odpowiada prawu. Organ ten dokonał właściwej wykładni art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., stwierdzając, że w sprawie nie występuje zagadnienie wstępne obligujące do zawieszenia postępowania administracyjnego. W rozpatrywanym przypadku nie zachodzi bowiem wymagana art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zależność pomiędzy ww. sprawami i ewentualnymi rozstrzygnięciami. Wydanie przez organ nadzoru budowlanego decyzji w sprawie legalności inwestycji nie jest uwarunkowane (nie zależy) od wcześniejszego rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej usunięcia odpadów, nawet jeśli obie te sprawy "łączy" miejsce/ta sama nieruchomość. Dlatego też, zdaniem Sądu, MWINB właściwie zastosował w sprawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a., uchylając wadliwe postanowienie PINB z [...] stycznia 2024 r. Biorąc pod uwagę zarzut skargi sformułowany w kontekście sposobu zastosowania przez organ II instancji art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., Sąd zauważa natomiast, że uchylenie przez organ drugiej instancji postanowienia organu pierwszej instancji o zawieszeniu postępowania oznacza, że nie zachodzi przesłanka uzasadniająca zawieszenie postępowania, tym samym organ pierwszo instancyjny winien prowadzić postępowanie administracyjne w sprawie. Przyjął tak też NSA w wyroku z 22 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 627/15 zauważając, że zgodnie z art. 144 k.p.a., w sprawach nieuregulowanych w rozdziale dotyczącym zażaleń, do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. "Oznacza to, że przepisy dotyczące odwołań, a więc także art. 138 k.p.a., do zażaleń mogą być stosowane wprost, z odpowiednimi modyfikacjami lub w ogóle. Na tej podstawie jest dopuszczalne orzeczenie przez organ odwoławczy jedynie o uchyleniu postanowienia organu I instancji. W szczególności w sytuacji, w której organ odwoławczy uznaje, że nie było podstaw do wydania przez organ pierwszej instancji postanowienia, a przepisy nie przewidują wydania postanowienia "negatywnego" w stosunku do postanowienia wydanego przez organ pierwszej instancji (wyrok NSA z dnia 28 października 2015 r. II OSK 2518/15)". MWINB orzekł w ten sposób, ale pominął, że wzruszone postanowienie nie zapadło z urzędu, a w związku z wnioskiem skarżącego, który (pomimo jednoznacznego stanowiska tego organu o jego niezasadności) nadal (jak twierdzi skarżący) pozostaje do formalnego załatwienia. Dostrzegając te okoliczności Sąd stwierdza jednak, że wskazana "wadliwość" zaskarżonego postanowienia MWINB, nie ma charakteru "istotnego" wobec brzmienia art. 144 k.p.a. – w zakresie powyżej już podniesionym. Poza tym Sąd zaznacza, że eliminacja z obrotu prawnego postanowienia PINB z [...] stycznia 2024 r. o zawieszeniu postępowania powoduje (co należy także raz jeszcze wskazać), że PINB ma obowiązek prowadzić dalej postępowanie, w toku tego postępowania może zaś raz jeszcze odnieść się do żądania skarżącego dotyczącego jego zawieszenia (informując o tym m.in. skarżącego), co -w niezmienionym stanie sprawy i przy uwzględnieniu prezentowanej dotychczas argumentacji przez skarżącego- oznaczać może wyłącznie odmowne stanowisko w kwestii zastosowania art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i brak możliwości z tej przyczyny jego zaskarżenia. W tych warunkach, nie podzielając zarzutów skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji