VII SA/Wa 1161/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Mirosław Montowski, Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 lutego 2020 r. sprawy ze skargi E. S. i K. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie skierowania do wykonania zastępczego oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] marca 2019 r., [...], Nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po ponownym rozpatrzeniu zażalenia E. S. i K. S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z [...] lipca 2016r. znak: [...].[...], którym skierowano objęty tytułem wykonawczym [...] Nr [...] z [...] grudnia 2015r. do wykonania zastępczego na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanych, obowiązek wynikający z decyzji Nr [...] z [...] lipca 2015r., zakazującej użytkowania budynku usługowo-hotelarskiego restauracji "[...]" położonego na terenie działki przy ul. O. w W., z uwagi na występujące zagrożenie bezpieczeństwa użytkowników i pracowników w/w budynku - utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podjętego orzeczenia organ wskazał, że w związku z niewykonaniem przez E. S. i K. S. obowiązku określonego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z [...] lipca 2015r. w przedmiocie zakazu użytkowania budynku usługowo-hotelowego restauracji "[...]" położonego na terenie działki przy ul. O. w W., z uwagi na występujące zagrożenie bezpieczeństwa użytkowników i pracowników budynku - organ powiatowy działając w oparciu o przepisy ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przeprowadził postępowanie mające na celu wyegzekwowanie obowiązku wynikającego z w/w decyzji. W dniu [...] października 2015r. wystawiono upomnienie wzywające do wykonania w/w obowiązku, które zostało doręczone podmiotom zobowiązanym w trybie fikcji doręczenia. Następnie [...] grudnia 2015r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wystawił tytuły wykonawcze [...] Nr [...]. W trakcie przeprowadzonych [...] stycznia 2016r., czynności kontrolnych stwierdzono, że budynek usługowo-handlowy restauracji "[...]" jest nadal użytkowany. Obowiązek wynikający z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] nie został wykonany. Postanowieniem Nr [...] z [...] stycznia 2016r., znak: [...],[...], nałożono na E. S. oraz na K.S. jednorazową grzywnę w celu przymuszenia w wysokości po 10 000,00 zł (dziesięć tysięcy zł) na każdą z zobowiązanych w związku z niewykonaniem w całości obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z [...] lipca 2015r. w przedmiocie zakazu użytkowania budynku usługowo-hotelowego restauracji "[...]" położonego na terenie działki przy ul. O. w W., z uwagi na występujące zagrożenie bezpieczeństwa użytkowników i pracowników budynku. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie w ustawowym terminie złożyły E. S. i K. S.. Organ wieloma pismami zwracał się zarówno do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego o wypożyczenie akt sprawy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Pismem z [...] maja 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przekazał kserokopie upomnienia Nr [...] wraz z tytułami wykonawczymi [...] Nr [...] z [...] grudnia 2015r. Organ powiatowy przeprowadził w [...] lipca 2016r. oględziny z zewnątrz budynku, w trakcie których stwierdził, że budynek użytkowany jest jako hotelowy z restauracją. Ustalono, że nie dokonano naprawy płyt balkonowych. Postanowieniem Nr [...] z [...] lipca 2016r. znak: [...].[...], skierowano objęty tytułem wykonawczym [...] Nr [...] z [...] grudnia 2015r. do wykonania zastępczego na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanych, obowiązek wynikający z decyzji Nr [...] z [...] lipca 2015r., zakazującej użytkowania budynku usługowo-hotelarskiego restauracji "[...]" położonego na terenie działki przy ul. O. w W., z uwagi na występujące zagrożenie bezpieczeństwa użytkowników i pracowników w/w budynku. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie w ustawowym terminie złożyły K. S. i E. S., reprezentowane przez adwokata M. W.. Postanowieniem Nr [...] z [...] maja 2017r., znak: [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy w/w rozstrzygnięcie organu powiatowego. Wyrokiem z 6 czerwca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1679/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił w/w postanowienie organu drugiej instancji. Organ wojewódzki zobligowany był zatem do ponownego rozpatrzenia zażalenia złożonego w w/w sprawie na postanowienie organu powiatowego Nr [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego korzystając z dyspozycji art. 136 k.p.a., przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe w zakresie ustalenia aktualnego stanu faktycznego sprawy (postanowienie Nr [...] z [...] października 2018 r. i Nr [...] z [...] grudnia 2018r. W dniu [...] listopada 2018 r. wpłynęło pismo organu powiatowego wraz z protokołem z czynności kontrolnych przeprowadzonych [...] listopada 2018 r. z których wynika m.in., że w dacie kontroli organ powiatowy nie miał możliwości sprawdzenia czy obowiązek dot. naprawy płyt balkonowych został wykonany z uwagi na nieudostępnienie obiektu. Z poziomu terenu na spodzie płyt widoczne zacieki i przebarwienia. Ponadto organ powiatowy wskazał w w/w protokole, że barierka przy pochylni oraz sama pochylnia nie spełniają warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jak również, że instalacja gazowa przy przejściu w ścianie budynku została naprawiona lecz nie okazano badań instalacji w zakresie szczelności. W dniu [...] marca 2019 r. do organu wpłynęło zaś pismo organu powiatowego wraz z protokołem z czynności kontrolnych przeprowadzonych [...] marca 2019 r. z których wynika, że "przedstawiciel właścicieli nie wpuścił inspektorów PINB aby dokonać oględzin naprawy płyt balkonowych (...) Nie ustalono czy decyzja PINB nr [...] z [...] lipca została wykonana w zakresie naprawy balkonów. " Rozpatrując całość sprawy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu zażaleniowym jest postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z [...] lipca 2016r. wydane w przedmiocie skierowania obowiązku do wykonania zastępczego na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanych. Rozstrzygnięcie to winno zostać utrzymane w mocy jako odpowiadające przepisom prawa. Organ drugiej instancji wskazał na ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 czerwca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1679/17, w którym stwierdzono, że "efektywności zastosowanego przez organ I instancji środka egzekucyjnego w rozpoznawanej sprawie nie sposób podważyć. PINB wykorzystał bowiem wszelkie możliwe okoliczności w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Postanowieniem z [...] stycznia 2016 r. nałożył na Zobowiązane grzywnę w celu przymuszenia, z jednoczesnym zagrożeniem zastosowania kolejnego środka egzekucyjnego, co również nie doprowadziło do wykonania obowiązku. Wobec tego nie budzi wątpliwości Sądu wydanie przez PINB [...] postanowienia z dnia [...] lipca 2016 r., Nr [...] o zastosowaniu wykonania zastępczego. Natomiast okoliczności prowadzonego postępowania egzekucyjnego uległy zmianie na etapie postępowania zażaleniowego, bowiem przed rozpoznaniem zażalenia przez [...] WINB, pełnomocnik Zobowiązanych złożył opinię z dnia [...] marca 2017 r., sporządzoną przez inż. bud. K. K. i inż. R.W., stwierdzającą, iż nieprawidłowości zawarte w decyzji z [...] lipca 2015 r. Nr [...] - zostały usunięte. Sporządzający opinię wywiedli, że dokonane oględziny w dniu [...] lutego 2017 r. potwierdziły, że usunięto nieprawidłowości: podwyższono do wymaganej wysokości barierki przed wejściem głównym, zainstalowano nowe balustrady wzdłuż tarasu, naprawiono instalację gazową przy przejściu w ścianie budynku z tulei ochronnej, naprawiono rynny, usunięto luźne przewody elektryczne bądź zamontowane je w korytkach kablowych, naprawiono płyty balkonowe, naprawiono kratki odwodnienia liniowego, naprawiono okładziny kamienne schodów i wykonano barierkę w miejscu umieszczenia rzeźb.Opinia zawiera dokumentację fotograficzną, ponadto jej autorzy stwierdzają, że obecny stan obiektu nie stanowi zagrożenia. [...] WINB dysponując zawartą w aktach opinią w żaden sposób nie odniósł się do złożonej opinii. Natomiast w ocenie Sądu dysponując opinią sporządzoną przez rzeczoznawców, którzy potwierdzili wykonanie nieprawidłowości wynikających z decyzji z [...] lipca 2015 r. Nr [...], należało powtórnie sprawdzić poprzez oględziny wykonanie obowiązku. W tym celu organ odwoławczy winien stosując art. 136 k.p.a. zlecić przeprowadzenie kontrolnych oględzin organowi I instancji. Powyższe skutkowało uchyleniem zaskarżonego postanowienia " – koniec cytatu pisownia oryginalna. Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że zgodnie z ww. art. 153 p.p.s.a. - ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Natomiast zgodnie art. 170 ww. ustawy "Orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. " Powołując się na związanie ww. wyrokiem organ odwoławczy wskazał, że zlecił organowi powiatowemu przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego celem sprawdzenia, czy nieprawidłowości wynikające z decyzji Nr [...] zostały usunięte. I tak, organ powiatowy przeprowadził dwukrotnie czynności kontrolne celem ustalenia, czy obowiązki nałożone w/w decyzją w zakresie usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego części w/w budynku wskazane w sentencji (będące podstawą prowadzenia postępowania egzekucyjnego w zakresie zakazu użytkowania budynku usługowo - hotelarskiego restauracji "[...]" położonego na terenie działki przy ul. O. w W., z uwagi na występujące zagrożenie bezpieczeństwa użytkowników i pracowników w/w budynku) zostały wykonane w całości. W ramach czynności ustalił m.in., że w dacie kontroli, tj. [...] listopada 2018 r., organ powiatowy nie miał możliwości sprawdzenia czy obowiązek dot. naprawy płyt balkonowych został wykonany z uwagi na nieudostępnienie obiektu. Z poziomu terenu na spodzie płyt widoczne zacieki i przebarwienia. Ponadto, organ powiatowy wskazał w w/w protokole, że barierka przy pochylni oraz sama pochylnia nie spełniają warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jak również, że instalacja gazowa przy przejściu w ścianie budynku została naprawiona lecz nie okazano badań instalacji w zakresie szczelności. Natomiast [...] marca 2019 r. stwierdził, że "przedstawiciel właścicieli nie wpuścił inspektorów PINB aby dokonać oględzin naprawy płyt balkonowych (...) Nie ustalono czy decyzja PINB nr [...] z [...] lipca została wykonana w zakresie naprawy balkonów." Zdaniem organu drugiej instancji brak jest podstaw do uznania, że obowiązek nałożony w/w decyzją w sprawie usunięcia nieprawidłowości został wykonany w całości. Tak więc zastosowanie środka egzekucyjnego, tj. skierowania obowiązku do wykonania zastępczego na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanych jest w pełni zasadne. Zgodnie z art. 84a ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego organy nadzoru budowlanego, kontrolując stosowanie przepisów prawa budowlanego, sprawdzają wykonywanie obowiązków wynikających z decyzji i postanowień wydanych na podstawie przepisów prawa budowlanego. W niniejszej sprawie z uwagi na nieudostępnienie budynku do kontroli celem ustalenia czy obowiązek usunięcia nieprawidłowego stanu technicznego w części dot. naprawy płyt balkonowych został usunięty oraz z uwagi na brak przedłożenia protokołu próby szczelności instalacji gazowej, a także z uwagi na wskazanie przez organ powiatowy w protokole z [...] listopada 2018 r., że barierka przy pochylni oraz sama pochylnia nie spełniają warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - brak jest podstaw do uznania, że obowiązek objęty niniejszym postępowaniem egzekucyjnym jest wykonany. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że orzeczenie organu pierwszej instancji zostało wydane m.in. na podstawie art. 127 w/w ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z którym: "Wykonanie zastępcze stosuje się, gdy egzekucja dotyczy obowiązku wykonania czynności, którą można zlecić innej osobie do wykonania za zobowiązanego i na jego koszt". Ze względu na uchylanie się przez K. S. i E. S. od wykonania obowiązku zakazu użytkowania budynku usługowo-hotelarskiego restauracji "[...]" położonego na terenie działki przy ul. O. w W., z uwagi na występujące zagrożenie bezpieczeństwa użytkowników i pracowników w/w budynku, Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] zasadnie skierował niniejszy obowiązek do wykonania zastępczego w oparciu o przepisy cytowanej ustawy. W myśl art. 128 w/w ustawy, organ egzekucyjny doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego oraz postanowienie, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo przez inną osobę za zobowiązanego, na jego koszt i niebezpieczeństwo. Z akt przedmiotowej sprawy wynika jednoznacznie, że organ egzekucyjny - Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] doręczył zobowiązanym wraz z postanowieniem Nr [...] odpis tytułu wykonawczego [...] Nr [...] z [...] grudnia 2015r. (załącznik do skarżonego postanowienia). Ponadto, wydane rozstrzygnięcie w przedmiocie skierowania obowiązku do wykonania zastępczego winno zawierać również wskazanie przybliżonej kwoty kosztów wykonania zastępczego. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 3 listopada 2016r. sygn. akt II SA/Go 624/16: "Postanowienie o wykonaniu zastępczym powinno zawierać zarówno wskazanie kwoty o jakiej mowa w § 1a art. 128 up.e.a., jak i kwoty zaliczki o ile organ korzysta z możliwości przewidzianej w § 2 art. 128 u.p.e.a. Z postanowienia musi zatem jednoznacznie wynikać jaka jest przybliżona kwota kosztów wykonania zastępczego oraz kwota zaliczki". Z uzasadnienia w/w rozstrzygnięcia wynika także, że organ powiatowy wskazał przybliżoną kwotę kosztów wykonania obowiązku Organ drugiej instancji ocenił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] zasadnie i zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wydał postanowienie Nr [...] w przedmiocie skierowania do wykonania zastępczego egzekwowanego obowiązku, na co zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w ww. wyroku z 6 czerwca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1679/17. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w zażaleniu organ wskazał, że istnieje zakaz badania przez organ egzekucyjny zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym określony w przepisie art. 29 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest jednoznaczny, albowiem organ egzekucyjny, wkraczając w merytoryczne badanie zasadności egzekwowanego obowiązku, podejmowałby się rozpatrywania sprawy ostatecznie rozstrzygniętej, co skutkowałoby, że organ egzekucyjny byłby jakby trzecią instancją rozpatrującą sprawę, a postępowanie egzekucyjne byłoby kontynuacją postępowania merytorycznego, w trakcie którego obowiązki podlegające egzekucji zostały określone. Podnoszone zarzuty dotyczące prawidłowości egzekwowanej decyzji Nr [...] nie mogły być na tym etapie badane. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego "zignorowania postanowienia NSA z dnia 30.06.2016r. sygn. akt II OZ 673/16, którym na skutek zażalenia skarżących E. S. i K. S. w sprawie nakazu wykonania określonych robót budowlanych i zakazu użytkowania budynku - uchylono postanowienie WSA w Warszawie z dnia 05.05.2016r. sygn. akt VII SA/Wa 163/16, o odmowie wstrzymania wykonania decyzji [...] WINB Nr [...] z dnia [...].11.2015r. oraz poprzedzającej ją decyzji PINB [...] Nr [...] z dnia [...].07.2015r. i przekazano sprawę temu sądowi do ponownego rozpatrzenia", - [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpatrując sprawę postanowieniem z 15 września 2016r. sygn. akt VII SA/Wa 163/16, odmówił wstrzymania w/w rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 4 listopada 2016r. sygn. akt II OZ 1243/16, oddalił zażalenie na w/w postanowienie sądu pierwszej instancji. Odpierając zarzut dotyczący prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie dokumentu nie będącego tytułem wykonawczym, gdyż jest on pozbawiony numeru NIP bądź PESEL, organ zauważył, że uszło uwadze profesjonalnemu pełnomocnikowi, iż obowiązek wskazania imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także numeru identyfikacji podatkowej (NIP) lub numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), jeżeli zobowiązany taki numer posiada w tytułach wykonawczych wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2016r. na mocy art. 39 ustawy z dnia 10 lipca 2015r. o administracji podatkowej. Zgodnie z art. 70 tejże ustawy: "Do tytułu wykonawczego wystawionego przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy art. 27 § 1 ustawy zmienianej w art. 39, w brzmieniu dotychczasowym ". Jak wynika z uzasadnienia postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...], w/w tytuł wykonawczy został doręczony zobowiązanym [...] grudnia 2015r. Egzekucja administracyjna zostaje wszczęta z chwilą zaistnienia zdarzeń wymienionych w art. 26 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tj. z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Z uwagi na fakt, że tytuł wykonawczy [...] Nr [...] z [...] grudnia 2015r. został wystawiony i doręczony przed nowelizacją ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, brak jest podstaw do uznania zarzutów adwokata M. W. za zasadne. Powyższe stanowisko zostało potwierdzone również wyrokiem sądu administracyjnego zapadłego w niniejszej sprawie, który wskazał: "Dodać należy, że przepis art. 27 § 1 pkt 2 u.p.e.a. został znowelizowany mocą art. 39 pkt 8 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej (Dz.U. z 2015 r., poz. 1269) i z dniem 1 stycznia 2016 r. otrzymał następujące brzmienie: "wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także numeru identyfikacji podatkowej (NIP) lub numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), jeżeli zobowiązany taki numer posiada". Zmiana ta, co wynika z treści uzasadnienia do projektu ustawy (druk nr 3320 zamieszczony na stronach internetowych Sejmu i Senatu pod adresami http://www.sejm.gov.pl i http://www.senat.gov.pl) podyktowana była koniecznością uniknięcia pomyłki co do osoby zobowiązanego. Według ustawodawcy imię i nazwisko nie dają bowiem gwarancji jednoznacznej identyfikacji zobowiązanego. W ocenie Sądu poprawność wystawionego tytułu wykonawczego, który uruchamia postępowanie egzekucyjne nie powinna budzić żadnych wątpliwości co do osób Zobowiązanych " – koniec cytatu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wniosły – E. S. i K. S.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciły naruszenie przepisów postępowania poprzez wadliwą i tendencyjną ocenę materiału dowodowego, która doprowadziła do błędnego ustalenia że budynek stanowi zagrożenie co doprowadziło do utrzymania w mocy wadliwego postanowienia oraz prowadzenia postępowania na podstawie dokumentu nie spełniającego wymogów przewidzianych dla tytułu wykonawczego. Wniosły o dopuszczenie dowodu z dokumentu w postaci opinii sporządzonej przez biegłych sądowych oraz uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia wydanego w I instancji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie na ich rzecz skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych. Stanowisko skarżących znalazło rozwinięcie w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wcześniej prezentowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone orzeczenie odpowiada przepisom prawa. Sąd w pełni podziela ustalenia i argumentację organu, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego w zaskarżonym orzeczeniu. Ocenia je jako prawidłowe, wyczerpujące. Przyjmuje za własne. Tym samym za nie celowe uznaje powtórzenie w tym miejscu ww. wywodów. Organ drugiej instancji orzekał po tym jak jego wcześniejsze orzeczenie uchylone zostało, opisanym powyżej wyrokiem tutejszego sądu. Organ w pełni zastosował się do przywołanej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia dyspozycji art. 153 p.p.s.a. Wykonał wszystkie wytyczne zawarte w wyroku sądu i to pozwoliło mu na prawidłową ocenę zasadności orzeczenia, podjętego w postanowieniu organu pierwszej instancji Zarzuty skargi nie są uzasadnione. W brew deklaracjom skarżących materiał dowodowy uzupełniony również na etapie postepowania odwoławczego nie pozwalał na ocenę, że skarżące wykonały decyzję, która była podstawą wystawienia tytułu wykonawczego i prowadzonego na jego podstawie postępowania egzekucyjnego. Podnoszone w skardze zarzuty co do samego tytułu wykonawczego stanowią li tylko kontynuację prezentowanego już w postepowaniu administracyjnym stanowiska skarżących. Organ w prawidłowy sposób, w nawiązaniu też do wyroku tutejszego sądu, okoliczności związane z tym zarzutem omówił. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.