VII SA/Wa 1245/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi E. i J. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany pozwolenia na budowę skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2008 r. znak: [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – zwanej dalej k.p.a., w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 1323/07, po ponownym rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez E. i J. B. od decyzji Starosty N. z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...], zmieniającej decyzję Starosty N. z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i zezwalającą na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] we wsi P., wg aneksu do projektu budowlanego - uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie prowadzone przez ten organ. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] Wójt Gminy P. zatwierdził projekt budowlany i zezwolił na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] we wsi P., dla inwestorów M. i S. G. Następnie Starosta N. decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] zmienił wymienioną decyzję Wójta Gminy P., według aneksu do projektu budowlanego uwzględniającego zmianę otworów okiennych w elewacji południowo- wschodniej na portfenetry o wysokości 220 cm. Odwołanie od tej decyzji wnieśli E. i J. B., właściciele nieruchomości sąsiedniej (działka nr ew. [...]). Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004 r. znak: [...] zawiesił postępowanie odwoławcze do czasu zakończenia postępowania administracyjnego toczącego się przed organami nadzoru budowlanego w sprawie samowoli budowlanej dotyczącej rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...]. Decyzją z dnia [...] października 2005 r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. Nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie powiększenia otworów okiennych od strony działki E. i J. B. w rozbudowanym i przebudowanym budynku mieszkalnym, położonym na działce o nr ew. [...]. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2005 r. Wojewoda [...] podjął zawieszone postępowanie odwoławcze, a następnie decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. uchylił w całości decyzję Starosty N. z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Starosta N. decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] odmówił zatwierdzenia aneksu do projektu budowlanego i wydania pozwolenia na zmianę otworów okiennych w elewacji południowo-wschodniej na portfenetry o wysokości 220 cm. Od decyzji tej odwołanie wniósł inwestor - M. i S. G. Decyzją z dnia [...] maja 2006 r. znak: [...] Wojewoda [...] uchylił w całości decyzję Starosty N. z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Starosta N. po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w dniu [...] grudnia 2006 r. decyzją Nr [...] zmienił decyzję Starosty N. z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i zezwalającą na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wg aneksu do projektu budowlanego. Od decyzji tej odwołanie wnieśli E. i J. B. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty N. z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję organu II instancji złożyli E. i J. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 października 2007 r. wydanym w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1323/07 uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...]. W uzasadnieniu Sąd w szczególności podkreślił potrzebę dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy z poszanowaniem zasad opisanych w art. 7 i 77 k.p.a. Po ponownym rozpoznaniu sprawy zapadła zaskarżona decyzja. W jej uzasadnieniu Wojewoda [...] wskazał, że pismem z dnia 17 marca 2008 r. zwrócił się więc do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. o skontrolowanie, czy przedmiotowa inwestycja została zrealizowana. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. w piśmie z dnia 15 kwietnia 2008 r. poinformował, iż w budynku położonym na działce nr ewid. [...] we wsi P. wstawiono okna portfenetrów w pomieszczeniach rozbudowanych oraz wykonano prace wykończeniowe wewnątrz pomieszczeń - zatem rozbudowa została zakończona. Zdaniem Wojewody [...] w związku z zakończeniem prowadzonej przez inwestorów rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego merytoryczne rozpatrzenie sprawy jest bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a., gdyż nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej - w formie decyzji administracyjnej - ingerencji organu administracyjnego. Organ stwierdził, że nie mógł kontynuować postępowania w celu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż taka decyzja może dotyczyć tylko przyszłych zamierzeń inwestycyjnych, a zrealizowanie obiektu powoduje bezprzedmiotowość postępowania. W jego ocenie w niniejszej sprawie przesłanka bezprzedmiotowości polegała na wykonaniu inwestycji. Wobec tego zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę stało się bezprzedmiotowe, a postępowanie w tym zakresie winno zostać z mocy art. 105 § 1 k.p.a. umorzone. Skargę na wymienioną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli E. i J. B. wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 7, 8, 11, 77 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy oraz nie wyjaśnienie stronom przesłanek, jakimi kierował się organ przy załatwieniu sprawy. Uzasadniając skargę wskazali, że zaskarżona decyzja jest dla nich korzystna, ale uzasadnienie nie wyjaśnia okoliczności sprawy. Zdaniem skarżących organ powołał się na ustalenia nadzoru budowlanego poczynione w dniu 15 kwietnia 2008 r., a jednocześnie wiedział, że brak jest prawomocnej decyzji zezwalającej na takie odstępstwo. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga E. i J. B. nie jest zasadna. Należy podnieść że zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny, sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Rzeczą tutejszego Sądu, było zatem dokonanie oceny zaskarżonej decyzji z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego, oraz trafności ich wykładni. W przedmiotowej sprawie Wojewoda [...], w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2007 r. wydanym w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1323/07, rozpoznawał ponownie odwołanie E. i J. B. od decyzji Starosty N. z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...] zmieniającej decyzję Starosty N. z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i zezwalającą na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] we wsi P., wg aneksu do projektu budowlanego. Zauważyć należy, iż rozpoznając wymienione odwołanie organ II instancji, zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) związany był oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu Sądu z dnia 19 października 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 1323/07. W uzasadnieniu powołanego wyroku Sąd wskazał m.in., iż stosownie do treści art. art. 7 i 77 k.p.a. w toku postępowania organ administracji publicznej winien podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W tym celu zobowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zdaniem Sądu w niniejszym postępowaniu, organ II instancji rozpatrując ponownie sprawę, zgodnie z przepisem art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zastosował się do w/w wytycznych. Organ podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, dokonał wszechstronnej oceny okoliczności danego przypadku, na podstawie kompletnego materiału dowodowego i uzasadnił zgodnie z wymogami przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Podkreślić trzeba, iż istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega na ponownym rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej, a organ orzeka w tym postępowaniu merytorycznie. Zgodnie z art. 140 k.p.a. organ ten tak samo, jak organ I instancji związany jest przepisami art.7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. Organ ten ma również możliwość na podstawie art. 136 k.p.a. przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego jeśli w jego ocenie istnieją braki w materiale dowodowym, zgromadzonym w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie Wojewoda [...] m.in. skorzystał ze swych uprawnień do przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego określonych w art. 136 k.p.a. i pismem z dnia 17 marca 2008 r. znak: [...] zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. o skontrolowanie tego, czy inwestycja prowadzona na działce nr ew. [...] we wsi P., polegająca na zmianie otworów okiennych w elewacji południowo- wschodniej na portfenetry o wysokości 220 cm została zakończona. Organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego odpowiadając na w/w pismo organu architektoniczno – budowlanego - w piśmie z dnia 15 kwietnia 2008 r. znak: [...] wskazał, że w dniu 15 kwietnia 2008 r. dokonana została wizja lokalna na działce nr ewid. [...] w miejscowości P. przy ul. [...] [...], będącej własnością S. i M. G. Podczas niej ustalono, że wstawione zostały okna portfenetry w pomieszczeniach rozbudowanych oraz wykonano prace wykończeniowe wewnątrz pomieszczeń. Zgodzić należy się z Wojewodą [...], iż w takiej sytuacji nie mógł on kontynuować postępowania w celu wydania decyzji w przedmiocie zmiany decyzji pozwolenia na budowę, bowiem decyzja taka może dotyczyć jedynie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych, a zrealizowanie obiektu powoduje bezprzedmiotowość postępowania (zob. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 516/04, LEX nr 173945, wyrok NSA z dnia 15 listopada 2000 r., IV SA 1164/98, LEX nr 53387, wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2006 r., VII SA/Wa 661/05 niepubl.). W ocenie Sądu organ odwoławczy zasadnie uznał, iż w niniejszej sprawie, w związku z zakończeniem prowadzonej przez inwestorów rozbudowy budynku mieszkalnego, merytoryczne rozpatrzenie sprawy stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a., gdyż przestała istnieć materialnoprawna podstawa do władczej - w formie decyzji administracyjnej - ingerencji organu administracyjnego. Odnosząc się do zarzutów skargi, iż organ odwoławczy powołał się na ustalenia organu nadzoru budowlanego poczynione w dniu 15 kwietnia 2008 r., z których wynikało, że okna zostały przez inwestorów już wstawione, a jednocześnie posiadał wiedzę o braku prawomocnej decyzji zezwalającej na takie odstępstwa, stwierdzić trzeba, iż Wojewoda [...] działał w niniejszej sprawie jako organ architektoniczno – budowlany. W zakresie jego kompetencji, określonych przepisami Rozdziału 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane było jedynie rozstrzyganie w przedmiocie zmiany decyzji Starosty N. z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a nie rozstrzyganie w stosunku do ewentualnie poczynionych odstępstw od pozwolenia na budowę. Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł w trybie przepisu art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 z późn.zm.).