VII SA/Wa 1273/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2014 r. sprawy ze skargi H. R. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem wydanym dnia [...] kwietnia 2014 r. wydanym na podstawie art. 89 pkt 1 i art. 93 ust 1 ustawy z 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz art. 17 pkt 2, art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Oddział w O. z dnia [...] lipca 2013 r. odmawiające wznowienia postępowania. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że jak wynika z akt postępowania, Kierownik Delegatury w O. Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w W. ostatecznym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...], uzgodnił rozbudowę obory o zadaszenie wybiegu wraz ze zmianą konstrukcji dachu i pokrycia dachowego na działce nr ew. [...], w obrębie B., gm. G., według projektu budowlanego opracowanego przez inż. M. P., której inwestorem był R. G.. Pismem z dnia 27 kwietnia 2012 r., uzupełnionym pismem z dnia 10 czerwca 2013 r., H. R. złożył wniosek o wznowienie powyższego postępowania ponieważ nie brał w nim udziału. Kierownik Delegatury w O. Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w W. postawieniem z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], znak [...], odmówił wznowienia postepowania w/w sprawie, podnosząc, że zgodnie z art. 148 Kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postepowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z powodu braku udziału w nim strony, biegnie od dnia, w którym storna dowiedziała się o decyzji. Tymczasem pismem z dnia 17 marca 2009 r. H. R. zwrócił się do Generalnego Konserwatora Zabytków o interwencję w sprawie wydania przez Kierownika Delegatury w O. Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w W. pozytywnej opinii w sprawie przedmiotowej inwestycji. Następnie organ konserwatorski wymienił pisma skierowane m.in. przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do H. R. oraz wyroki WSA w Warszawie, w których mowa jest o postanowieniu z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...]. Organ podkreślił, że stosownie do art. 147 Kpa wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Zgodnie z art. 148 Kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z powodu braku udziału w nim strony, biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji zawarte, w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Podkreślił, że ze znajdujących się w aktach postępowania dokumentów, omówionych szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, jednoznacznie wynika, że H. R. powziął wiadomość o postanowieniu Kierownika Delegatury w O. Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w W. z dnia [...].12.2008 r., nr [...], przynajmniej 17 marca 2009 r. Termin do złożenia przez niego podania o wznowienie postępowania upłynął zatem w dniu 17.04.2009 r. Natomiast wniosek o wznowienie postępowania datowany na dzień 27.04.2012r., wpłynął do organu pierwszej instancji 04.05.2012 r., czyli po terminie przewidzianym w art. 148 Kpa, dlatego też należało odmówić wznowienia postępowania. Wobec powyższego należy uznać, że zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji było prawidłowe. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł H. R.. Wnosząc o uchylenie postanowienia skarżący podniósł, że przesłanką wznowienia postępowania jest nie tylko okoliczność wskazana w pkt 4 art. 145 § 1 kpa, lecz również pkt 1, niewykluczone też że pkt 3 w/w przepisu. Skarżący zarzucił też organowi, iż nie wypełnił on swoich obowiązków wskazanych w art. 6, art. 7, art. 8 i art. 9 kpa. Skoncentrował się bowiem wyłącznie na formalnym stwierdzeniu o niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Podając daty, w których skarżący dowiedział się o postanowieniu nr [...],[...] Wojewódzki Konserwator Zabytków, nie zauważył, że skarżący z jego przyczyny został pozbawiony przymiotu strony. Brak statusu strony uniemożliwia wniesienie podania o wznowienie postępowania. Art. 147 k.p.a. stanowi, że: " Wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony". Podniósł, że w momencie uzyskania wiedzy o postanowieniu [...] nie mógł się powołać na status strony, a tym samym wnieść na nie zażalenia. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.). Zakres kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art.145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 p.p.s.a. Sąd oddala skargę w razie jej nieuwzględnienia. Mając na względzie przedstawiony zakres kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a więc skarga winna zostać oddalona. Przedmiotem kontroli sądu jest postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wydane dnia [...] kwietnia 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] lipca 2013 r. odmawiające wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...] grudnia 2008 r. uzgadniającym rozbudowę obory z zadaszenie wybiegu wraz ze zmianą konstrukcji dachu w pokrycia dachowego na działce nr ew. [...] w obrębie B., gm. G.. Kontrolowane postanowienia zostały podjęte po złożeniu przez H.R. wniosku o wznowienie postępowania w przedmiocie uzgodnienia konserwatorskiego z dnia 31 grudnia 2008r. Określone w art. 145 § 1 k.p.a. przesłanki zastosowania nadzwyczajnego trybu postępowania jakim jest jego wznowienie stanowią katalog zamknięty. Wznowienie postępowania w następstwie zaistnienia którejś z przesłanek wznowienia prowadzi więc do ponownego rozpatrzenia sprawy celem sprawdzenia, czy którakolwiek z wad postępowania nie wpłynęła na treść rozstrzygnięcia. Po przeprowadzeniu przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia i stwierdzeniu wystąpienia pozytywnej przesłanki określonej w art. 145 § 1 k.p.a. organ zobowiązany jest do rozstrzygnięcia istoty sprawy, co wynika wprost z cytowanego wyżej przepisu. Jednak możliwość uruchomienia ponownego, merytorycznego rozpatrzenia sprawy w tym nadzwyczajnym postępowaniu, uwarunkowana jest pozytywnym wynikiem przeprowadzonego uprzednio wstępnego postępowania, dotyczącego ustalenia istnienia przesłanek dopuszczalności wszczęcia wznowieniowego postępowania. Wznowienie postępowania administracyjnego w oparciu o podstawę opartą na zarzucie niezapewnienia stronie udziału w tym postępowaniu, może nastąpić wyłącznie na wniosek tej strony, która w postępowaniu nie uczestniczyła, złożony w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.pk.a.). Zbadanie zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego jest przy tym bezwzględnym obowiązkiem organu, albowiem wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, pomimo uchybienia przez stronę terminu do złożenia wniosku, stanowiłoby rażące naruszenie prawa jako godzące w zasadę ogólną trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006 r., II OSK 976/2006, www.orzeczenia.nsa gov pl). Należy zauważyć, że ani art. 148 k.p.a. określający termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania, ani art. 149 § 3 k.p.a. określający formę odmowy wznowienia postępowania - nie zawierają szczególnych unormowań odnośnie tego, w jaki sposób ma zostać wykazane zachowanie terminu do wniesienia podania o wznowienia postępowania. Okoliczność ta powinna być zatem udowodniona z zachowaniem ogólnych reguł prowadzenia postępowania dowodowego w postępowaniu administracyjnym (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 9 marca 2010 r., sygn.. akt: II SA/Bd 1109/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Organ w tym zakresie ocenia dowody zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Organ może za dostateczny dowód uznać nawet oświadczenie strony (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 10 marca 2011 r., sygn. akt: II SA/Bk 661/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Na stronie wnoszącej podanie o wznowienie postępowania spoczywa obowiązek udowodnienia, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, tak aby możliwe było ustalenie, że podanie pozostało złożone z zachowaniem terminu jednego miesiąca od tej daty. Jeżeli z treści podania nie można ustalić tej daty, organ na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. winien wezwać do jego uzupełnienia pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania. Dopiero po ustaleniu daty, w której strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, organ winien przedstawić swoje stanowisko co do kwestii zachowania terminu, które to stanowisko powinien poprzeć stosowną argumentacją zawartą w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 28 sierpnia 2008 r., II SA/Ke 325/2008, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Pojęcie "dowiedzenia się o decyzji" oznacza powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji, a zatem nie jest pojęciem, tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co z reguły następuje w efekcie jej doręczenia. Jednomiesięczny termin do żądania wznowienia postępowania administracyjnego biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Informacja o wydanej decyzji wcale nie musi pochodzić od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie, (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 marca 2006r., sygn. II OSK 622/05 Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi więc tu o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tą ostatnią informację, to nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała dokładnie treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy, (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2009 r., IIOSK 714/2008, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie skarżący podanie o wznowienie postępowania wniósł w dniu 27 kwietnia 2012 r. (uzupełnił je pismem z 10 czerwca 2013 r.) powołując jako przesłankę wznowienia fakt, iż nie brał udziału w postępowaniu (w art. 145 § pkt 4 kpa). Tak więc w ocenie Sądu zasadnie organ uznał, iż podanie skarżącego o wznowienie postępowania zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 kpa. Z materiału niniejszej sprawy wynika bowiem jednoznacznie, że najpóźniej w dniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie tj. 15 grudnia 2009 r. wydanego w sprawie VII SA/Wa 1656/09 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją Starosty O. udzielającą pozwolenia na rozbudowę budynku obory o zadaszenie wybiegu wraz ze zmianą konstrukcji dachu i pokrycia dachowego na dz. nr ew. [...] w obrębie B. gm. G.. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd przywołał bowiem przedmiotowe postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, jego numer, datę wydania a nawet ustalenia organu będące podstawą rozstrzygnięcia. Tak więc zostały spełnione przesłanki z art. 148 § 2 kpa- bowiem zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania: wznowienia postępowania. Chodzi tu o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób I rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tą ostatnią informację, to nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy. (wyrok WSA z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. IV SA/Po 225/13). Przy czym należy podkreślić, że doręczenie rozstrzygnięcia stornie, w ogóle nie jest konieczne dla wszczęcia postępowania wznowieniowego. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.