VII SA/Wa 1399/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] stycznia 2012 r. znak [...]. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ww. ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do treści cytowanego przepisu Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, a także innych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., utrzymujące w mocy postanowienie tegoż organu z dnia [...] marca 2013 r., którym organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2012 r., utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] stycznia 2012 r. znak [...]. Wniosek skarżącego dotyczy natomiast wstrzymania wykonania ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] stycznia 2012 r. znak [...], nakładającej na skarżącego obowiązek wykonania rozbiórki urządzenia reklamowego zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości N.. Taki wniosek nie może zostać uwzględniony na podstawie art. 61 p.p.s.a. W przepisie tym ustawodawca przewidział, iż możliwe jest wstrzymanie wykonania jedynie w odniesieniu do zaskarżonego aktu i w odniesieniu do takich aktów, które zostały wydane lub podjęte w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Decyzja, której wstrzymania wykonania domaga się strona skarżąca, nie spełnia tego warunku. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zwrot "w granicach tej samej sprawy" użyty w art. 61 p.p.s.a. dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 września 2010 r. II GZ 246/10 Lex nr 743040; z dnia 2 września 2009 r. II OZ 689/09 Lex nr 1110357; z dnia 12 czerwca 2012 r. II FZ 441/12 Lex nr 1170772). W rozpoznawanej sprawie wniosek W. D. o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji nakładającej na niego obowiązek wykonania rozbiórki urządzenia reklamowego. Przedmiotem skargi jest natomiast postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r., utrzymującej w mocy ww. decyzję nakładającą obowiązek rozbiórki. Zaskarżone postanowienie oraz decyzja, której wstrzymania wykonania domaga się skarżący nie zachowują zatem tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Brak jest tożsamości spraw w znaczeniu materialnym, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] stycznia 2012 r. nie może więc być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.