VII SA/Wa 143/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Zdanowicz po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. J. i W. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia : oddalić wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 22 stycznia 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T.J. i W.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] wraz z wnioskiem o jej wstrzymanie. Zaskarżoną decyzją organ uchylił decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą B. S. i A. G. pozwolenia na rozbudowę, nadbudowę i remont budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na terenie działki nr ewid. [...] obr. [...] przy ul. [...] w W. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wystąpienia negatywnych skutków wykonania zaskarżonego aktu o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy przed rozpoznaniem sprawy przez sąd występuje w sytuacji, w której zaskarżony akt zostanie wykonany, a następnie w wyniku uwzględnienia skargi zostanie uchylony. W przypadku inwestycji budowlanych może prowadzić to do sytuacji, w której inwestycja zostanie zrealizowana w części bądź w całości, a w wyniku rozpoznania sprawy przez Sąd okaże się, że nie były spełnione warunki decydujące o legalności prowadzonych robót budowlanych. Z reguły jednak sytuacja taka wiąże się z wyrządzeniem znacznej szkody po stronie inwestora lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku bowiem uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, konsekwencje obciążają przede wszystkim inwestora nie zaś stronę skarżącą. Powyższe nie oznacza, że negatywnymi konsekwencjami wstrzymania bądź odmowy wstrzymania wykonania decyzji nie mogą być dotknięci także inni uczestnicy postępowania. W niniejszej sprawie uwzględniając interesy wszystkich stron postępowania Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji uchylającej decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej B. S. i A. G. pozwolenia na rozbudowę, nadbudowę i remont budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy. Dodać należy, że aby Sąd mógł stwierdzić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygnaturach akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ 598/06, II FZ 585/06, II FZ 666/06, FZ 250/04). Co do zasady nie wystarczy zatem samo powołanie się na treść przepisu, czy podniesienie, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze powyższe wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.