VII SA/Wa 1464/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku R. Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze skargi R. Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca – R. Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] nakazującej skarżącej doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego poprzez dokonanie całkowitego demontażu elementów reklamy wielkoformatowej w postaci konstrukcji wsporczej, służącej montażowi siatki winylowej, zainstalowanej na elewacji zachodniej budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy [...] w [...] w związku z naruszeniem § 14a ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. z 1999 r., Nr 74, poz. 836 z późn. zm.). W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji z uwagi na przedmiot decyzji tj. nakaz rozbiórki. Podniosła, że dokonanie demontażu konstrukcji jest ze swej natury czynnością, która niesie ze sobą pewne nieodwracalne skutki w postaci znacznych strat finansowych po stronie skarżącej spółki. Koszt demontażu urządzenia zgodnie z przedłożoną spółce ofertą to 32 500 zł netto. Z uwagi na złą kondycję finansową spółki, nie jest on możliwy do poniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony, jak i wyliczenie spodziewanych negatywnych skutków. Nie można uznać za wystarczające jedynie złożenie wniosku, ani również przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (za: orzeczenie NSA z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt II OZ 1124/10, orzeczenie NSA z dnia 09 września 2010 r., sygn. akt I OZ 671/10 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie, należy zauważyć, że wobec braku należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności rolą Sądu nie jest działanie za stronę i poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń skarżącego. To na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tj. wykazania, że zaskarżona czynność w razie wykonania mogłaby narazić go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (za: orzeczenie NSA z 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem zaskarżonej decyzji, której dotyczy rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania, jest orzeczony na skarżącą spółkę nakaz doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego poprzez dokonanie całkowitego demontażu elementów reklamy wielkoformatowej w postaci konstrukcji wsporczej, służącej montażowi siatki winylowej, zainstalowanej na elewacji zachodniej budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy [...] w [...]. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy, co nie oznacza jednak, że w każdym przypadku rozbiórka rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki. Samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji lub postanowieniu obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla strony znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2012r., sygn. akt II OZ 664/12; postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2466/13 i z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 667/14; CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Samo powołanie się na charakter nakazu rozbiórki nałożonego zaskarżoną decyzją nie zwalnia strony z obowiązku szczegółowego uzasadnienia wniosku o wtrzymanie jej wykonania. Zauważyć należy, że nie każdy nakaz rozbiórki wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Inna jest bowiem sytuacja, gdy nakazowi rozbiórki podlega np. dom mieszkalny, a inna, gdy – tak jak w niniejszej sprawie – nakazem objęta jest rozbiórka nośnika reklamowego, która generuje niewątpliwie o wiele mniejsze koszty i stanowi proces logistycznie i technicznie mniej skomplikowany. Nośnik reklamowy objęty nakazem rozbiórki składa się z niewielu elementów, które w wyniku poprawnie przeprowadzonego demontażu nie powinny ulec uszkodzeniu, co zaś umożliwić może ich ponowne wykorzystanie. Spółka we wniosku jedynie bardzo ogólnie wskazała, że z uwagi na złą kondycję finansową spółki koszt związany z rozbiórką przedmiotowego urządzenie nie jest możliwy do poniesienia. Do wniosku skarżąca załączyła bilans oraz rachunek zysków i strat. Wskazać należy, że o kondycji danego podmiotu można wnioskować na podstawie dwóch rodzajów dokumentów. Pierwszy rodzaj stanowią szeroko pojęte dokumenty księgowe, które obrazują stan podmiotu funkcjonującego w obrocie gospodarczym od strony księgowej. Do tej kategorii dokumentów należy głównie sprawozdanie finansowe, w skład którego wchodzą: bilans oraz rachunek zysków i strat. Są to dokumenty sprawozdawcze, sporządzane zgodnie z wymogami ustanowionymi w ustawie o rachunkowości, opisującymi stan podmiotu po zakończeniu pewnego okresu – z reguły roku kalendarzowego. Niezależnie od tych dokumentów przedsiębiorca dysponuje także dokumentami bieżącymi, które wskazują na jego realne i rzeczywiste aktualne możliwości finansowe. Do takich dokumentów należą wydruki z rachunków bankowych, wskazujące na wszelkie dokonywane na nich operacje, jak również tzw. raporty kasowe, które wskazują w sposób bezpośredni ile gotówki znajduje się w kasie podmiotu. Tym samym przedstawione przez skarżącą dokumenty nie obrazują jej kompleksowej sytuacji finansowej, a wobec powyższego Sąd nie jest w stanie zweryfikować twierdzenia skarżącej, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla skarżącej trudne do odwrócenia skutki. Sąd zauważa jednocześnie, że kwestia stwierdzenia zasadności orzeczenia nakazu rozbiórki nośnika reklamowego będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.