VII SA/Wa 1488/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jadwiga Smołucha (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2018 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Przedmiotem skargi złożonej przez [...] (dalej: "skarżący") jest postanowienie Ministra Inwestycji i Rozwoju (dalej: "MIiR", "organ") z [...] kwietnia 2018 r. znak: [...], którym organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z [...] listopada 2017 r. nr [...] Wojewoda [...] udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn. "Przebudowa drogi wojewódzkiej Nr [...] na odcinku od DK[...] do skrzyżowania z DK[...] wraz z nadzorem autorskim" – Droga krajowa. Skarżący wniósł odwołanie od decyzji Wojewody [...] do Ministra Inwestycji i Rozwoju. Skarżący nadał przesyłkę zawierającą odwołanie od decyzji w polskiej placówce pocztowej 17 lutego 2018 r. Postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r. znak: [...], Minister Inwestycji i Rozwoju, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z. 2017 r. poz. 1257 ze zm. – dalej jako: K.p.a."), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2017 r. nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że decyzja Wojewody [...] została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1496, ze zm. – zwana dalej "specustawa drogowa"), która w sposób szczególny reguluje sposób doręczenia decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stronom postępowania. Zgodnie z art. 49 K.p.a., w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r., tj. przed wejściem ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 poz. 9350), strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. W tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Przepisem szczególnym, stanowiącym podstawę zastosowania w rozpoznawanej sprawie trybu zawiadomienia stron wskazanego w art. 49 K.p.a., jest art. 11f ust. 3 specustawy drogowej. Stosownie do treści art. 11f ust. 3 specustawy drogowej, wojewoda doręcza decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamia o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń w urzędzie wojewódzkim oraz w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, w urzędowych publikatorach teleinformatycznych - Biuletynie Informacji Publicznej tych urzędów, a także w prasie lokalnej. Ponadto wysyła zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne. Organ podkreślił, że decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej doręcza się na piśmie tylko inwestorowi. Wyłącznie więc dla inwestora termin 14 dni do wniesienia odwołania liczony jest od dnia następującego po dniu indywidualnego doręczenia decyzji. Natomiast pozostałe strony zawiadamiane są o wydaniu decyzji poprzez publiczne ogłoszenie, o którym mowa w art. 11f ust. 3 specustawy drogowej. Ogłoszenie to następuje w formie obwieszczenia w urzędzie organu, który wydał decyzję i w urzędowym publikatorze teleinformatycznym - Biuletynie Informacji Publicznej tego urzędu. Ponadto, takie obwieszczenia powinny być zamieszczone w siedzibach urzędów gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, w urzędowych publikatorach teleinformatycznych - Biuletynie Informacji Publicznej tych urzędów, a także w prasie lokalnej. Poza wskazanymi formami publicznego ogłaszania o wydaniu decyzji, ustawodawca nałożył na organ orzekający obowiązek pisemnego zawiadomienia dotychczasowych właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych skutkami prawnymi tej decyzji o jej wydaniu. Nie można jednak przypisać temu zawiadomieniu skutków analogicznych do tych, które zostały określone w art. 49 K.p.p. Indywidualne zawiadomienie o wydaniu decyzji nie jest bowiem formą publicznego zawiadomienia. Stosownie do treści art. 11f ust. 3 specustawy drogowej, Wojewoda [...] doręczył zaskarżoną decyzję wnioskodawcy oraz zawiadomił o jej wydaniu pozostałe strony postępowania w drodze obwieszczenia. Obwieszczenie o wydaniu decyzji Wojewody [...] zostało ogłoszone najpóźniej 7 grudnia 2017 r., a więc, przewidziany w art. 49 K.p.a., 14-dniowy termin, skutkujący doręczeniem decyzji Wojewody [...], upłynął 21 grudnia 2017 r. Należy zatem uznać, że termin na wniesienie odwołania od decyzji Wojewody [...] upłynął w dniu [...] stycznia 2018 r. Wobec powyższych ustaleń organ stwierdził, że w związku z upływem w dniu 4 stycznia 2018 r. terminu, odwołanie [...] z 14 lutego 2018 r., które zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe 17 lutego 2018 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie MIiR z [...] kwietnia 2018 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji. Skarżący podniósł, że o decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2017 r. nr [...] dowiedział się 4 lutego 2018 r. od sąsiadki, po wizycie geodetów mających wytyczyć obszar zatoczki. Wskazał również, że na codzień nie przebywa w miejscowości [...]. W ocenie skarżącego, wniesione pismem z 14 lutego 2018 r. odwołanie uznać należy za złożone w terminie. W odpowiedzi na skargę Minister Inwestycji i Rozwoju wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz.718.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Realizując powyższe uprawnienia sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał za prawidłowo ustalony przez organ odwoławczy stan faktyczny zaistniały w sprawie i opisany we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia, i w konsekwencji przyjął ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu Ministra Inwestycji i Rozwoju z [...] kwietnia 2018 r. (zob.: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest art. 129 § 2 k.p.a. w związku z art. 49 k.p.a. i art. 11f ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2031; "zprid"). W myśl art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od doręczenia decyzji stronie. Według art. 49 k.p.a. strony mogą być zawiadomione o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia. Zgodnie z art. 11f ust. 3 zprid wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych doręczają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamiają o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub w starostwie powiatowym oraz w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, na stronach internetowych tych gmin a także w prasie lokalnej. Ponadto wysyłają zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości. Nie powielając wszystkich ustaleń organu, szczegółowo opisanych w zaskarżonej decyzji, a które sąd uznaje za prawidłowe, należy zwrócić uwagę, iż Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 27 lutego 2017 r. sygn. akt II OPS 2/16, dokonał w sposób wiążący wykładni sposobu obliczania terminu do wniesienia odwołania od decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, przyjmując że termin do wniesienia odwołania biegnie nie od dnia zawiadomienia o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, lecz od dnia publicznego ogłoszenia, o którym mowa w art. 49 k.p.a. Doręczenie uważa się za skuteczne po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Brak prawidłowego doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie wywołuje więc żadnych skutków prawnych dla biegu terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Skutki prawne doręczenia decyzji związane są bowiem z upływem 14 dni od publicznego obwieszczenia decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W rozpoznawanej sprawie organ prawidłowo ustalił upływ terminu do wniesienia odwołania od decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, przyjmując jako datę rozpoczęcia jego biegu upływ czternastu dni od daty najpóźniej ogłoszonego obwieszczenia publicznego. Reasumując uznać należy, że nie doszło do naruszeń przepisów wymienionych w skardze, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Organ II instancji podjął wszystkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy i dysponował materiałem wystarczającym do podjęcia rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń przepisów prawa procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy. Wydane w sprawie rozstrzygnięcie zawiera wszelkie określone prawem elementy. Organ w sposób wystarczający wyjaśnił również motywy zaskarżonego rozstrzygnięcia, a uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Mając powyższe na uwadze sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.