VII SA/Wa 1565/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Janeczko po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2019 r., znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 czerwca 2019 r. J. M. (dalej: "skarżący"), wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2019 r. w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 2500 złotych w związku z prowadzeniem działalności w zakresie sprzedaży mięsa drobiowego, elementów drobiu oraz podrobów drobiowych w Punkcie Sprzedaży Detalicznej należącym do "[...]" bez złożenia wniosku o zatwierdzenie i wpis do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Sąd pismem z 17 lipca 2019 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W odpowiedzi na wezwanie skarżący pismem z 16 sierpnia 2019 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie go od wpisu sądowego od skargi. Po rozpoznaniu powyższego wniosku starszy referendarz sądowy postanowieniem z 22 listopada 2019 r., sygn. akt VII SPP/Wa 326/19 odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wniósł sprzeciw, po rozpoznaniu którego Sąd postanowieniem z 29 stycznia 2020 r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Równocześnie Sąd pouczył, że na powyższe rozstrzygniecie nie przysługują środki odwoławcze. W związku z tym skarżący pismem z 31 stycznia 2020 r. został wezwany do prawomocnego wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 17 lipca 2019 r. o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych. Powyższe wezwanie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 20 lutego 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 17 akt sądowych). W odpowiedzi skarżący wniósł ponownie o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał jedynie, że nie jest w stanie ponieść kosztów bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny. Z informacji znajdującej się w aktach sądowych (k. 20) wynika, że wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Na podstawie art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z kolei zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis powinien zostać uiszczony gotówką w kasie sądu lub na rachunek bankowy sądu, o czym skarżący został pouczony. W przedmiotowej sprawie korespondencja zawierająca prawomocne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 20 lutego 2020 r. Termin do uiszczenia należnej opłaty upłynął więc 27 lutego 2020 r. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżący nie uiścił we wskazanym terminie wpisu sądowego od skargi. Równocześnie Sąd wyjaśnia, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntował się pogląd, zgodnie z którym, ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia, odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2010r., sygn. akt II FZ 115/10, LEX nr 663300; postanowienie z dnia 13 września 2018r., sygn. akt I GZ 298/18, LEX nr 2543767). Jednocześnie podkreśla, że złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2018r., sygn. akt II FZ 395/18, LEX nr 2508827). Oznacza to, że bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął bezskutecznie i w konsekwencji należało skargę odrzucić. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.