VII SA/Wa 1668/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2016 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca – Gmina [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2016 r. znak [...], którą organ po rozpatrzeniu odwołania Gminy [...] od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] pozwolenia na budowę obiektu radiokomunikacyjnego nr [...] sieci łączności bezprzewodowej GSM_R na liniach kolejowych wraz z przyłączem energetycznym na działce terenu zamkniętego nr [...] obręb [...] [...], gmina [...] w km [...] linii kolejowej nr [...], umorzył postępowanie odwoławcze. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie przedmiotowej inwestycji pozbawi Gminę możliwości realizacji swoich interesów i praw jako strony niniejszego postępowania, a co w sposób oczywisty doprowadzi do powstania po jej stronie szkody. W szczególności posadowienie masztu na działce nr [...] na dziesięciolecia zniszczy tworzony przez wieki krajobraz kulturowy i przyrodniczy opilicy, a nawet jego ewentualna rozbiórka nie pozwoli na przywrócenie stanu poprzedniego oraz naprawienia wszystkich szkód. Wykonanie przedmiotowej inwestycji doprowadzi do ingerencji w substancje gruntu, nawiezienie piasku i utwardzenie go tłuczniem, a w konsekwencji powstanie znacznej szkody w środowisku burzącej dotychczasowy ład i porządek. W wyniku wykopów i montażu infrastruktury teletechniczej dotychczasowe warstwy ziemi zostaną wymieszane w taki sposób, że przywrócenie poprzedniego stanu będzie niemożliwe. Wykonanie samych fundamentów będzie wymagało wykopów na 2,5 m (zgodnie z projektem przedstawionym przez [...]). W piśmie z dnia 5 sierpnia 2016 r. uczestnik postępowania – [...] wniósł o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 ppsa (przedmiot kontroli sądowej), a także art. 134 i 135 ppsa (zakres kontroli sądowej). W związku z tym, normą z art. 61 § 3 ppsa objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Za takim rozumieniem tego zwrotu pośrednio opowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale wydanej w składzie siedmiu sędziów z dnia 27 czerwca 2000 r. sygn. akt FPS 12/99, publ. ONSA 2001/1/7, podjętej na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów ppsa, ale w tej mierze zachowującej aktualność także obecnie. Stwierdził w niej, że zwrot "w granicach danej sprawy", użyty w art. 29 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 z późn. zm.), dotyczy sprawy w ujęciu materialnym. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrot "w granicach tej samej sprawy", użyty w art. 61 ppsa dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2010 r. II GZ 246/10 LEX nr 743 040; z dnia 2 września 2009 r. II OZ 689/09 Lex nr 1 110 357; z dnia 12 czerwca 2012 r. II FZ 441/12 LEX nr 1 170 772). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych wydarzeń czy sytuacji, które tłumaczyłyby wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy. Co więcej, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, publ. LEX nr 1 624 317, nie ma podstaw, by "[...] żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę". Należy dodać, że skutki te powinny powstać w sferze interesu prawnego strony i nakładać na nią nowe prawa lub obowiązki, które będą podlegać wykonaniu. W związku z tym, aby prawidłowo uzasadniony wniosek mógł zostać pozytywnie rozpoznany przez Sąd, konieczne jest rozważenie, czy decyzja, której dotyczy, nadaje się do wykonania i tego wykonania wymaga, tj. czy możliwe jest doprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji, do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w takim akcie. Nie każda decyzja, w związku z tym, nadaje się do wykonania. O przyznaniu stronie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji decyduje to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, prowadzonym w granicach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, nastąpi w jej wyniku ochrona przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sprawy jest decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze ze względu na to, że skarżąca (składająca również odwołanie) nie posiada przymiotu strony postępowania w postępowaniu dotyczącym decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielającej [...] pozwolenia na budowę obiektu radiokomunikacyjnego (...). Z treści wniosku wynika, że strona skarżąca wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonej (z dnia [...] maja 2016 r.), natomiast argumenty zawarte w uzasadnieniu tego wniosku dotyczą decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. Należy podkreślić, że kwestia udzielenia pozwolenia na budowę oraz kwestia uprawnienia do występowania w charakterze strony w postępowaniu odwoławczym prowadzonym w tym przedmiocie nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Celem postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę jest zbadanie przez organ zachowania przez inwestora ustawowo zakreślonych warunków dla legalnego prowadzenia budowy. Tymczasem w zaskarżonej decyzji materia ta w ogóle nie byłaby badana, bowiem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, uznając, że osoba składająca odwołanie nie posiada przymiotu strony postępowania. Brak jest zatem tożsamości spraw w znaczeniu materialnym, co powoduje, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...] nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszym postępowaniu. Natomiast zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] maja 2016 r. nie podlega wykonaniu i nie można wstrzymać ich wykonania. Decyzja tego rodzaju nie może wywołać skutków wskazanych w art. 61 § 3 ppsa ponieważ nie uprawnia do realizacji inwestycji. Decyzja o umorzeniu postępowania wszczętego odwołaniem od decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę ma wyłącznie charakter formalny, stanowiąc o bezprzedmiotowości prowadzenia postępowania odwoławczego. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.