VII SA/Wa 188/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2016 r. sprawy ze skargi A.B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla [...] w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2015r., sygn. akt VII SAB/Wa 22/15 I. wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla [...] grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] na rzecz A. B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 10 grudnia 2015 r. A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] wyroku wskazanego Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r. sygn. akt VII SAB/Wa 22/15. W uzasadnieniu tej skargi skarżąca podała, że w związku z jej wnioskiem z dnia [...] czerwca 2014 r. zostały wszczęte przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] trzy postępowania administracyjne w sprawie samowoli budowlanych w sprawie: 1) legalności wybudowanego słupa energetycznego linii NN zlokalizowanego na terenie ul. [...] przy ogrodzeniu dz. nr ew. [...] z obrębu [...] w [...]; 2) samowolnie wybudowanego miejsca na gromadzenie odpadów stałych, wybudowanego jako ażurowy z cegły o wymiarach 2,0 x 2,0 m na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] w [...]; 3) samowolnie wybudowanego ogrodzenia terenu działki nr ew. [...] z obrębu [...] w [...]. Skarżąca podniosła, że nie otrzymała decyzji w sprawach: 1) legalności wybudowanego słupa energetycznego linii NN zlokalizowanego na terenie ul. [...] przy ogrodzeniu dz. nr ew. [...] z obrębu [...] w [...]i 2) samowolnie wybudowanego miejsca na gromadzenie odpadów stałych, wybudowanego jako ażurowy z cegły o wymiarach 2,0 x 2,0 m na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] w [...]. Jednocześnie skarżąca wskazała, że pismem z dnia [...] listopada 2015 r. wezwała bezskutecznie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] do wykonania wyroku. Niestety do dnia złożenia niniejszej skargi, organ nie załatwił sprawy zgodnie z wyrokiem Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r. Zdaniem skarżącej Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego dla [...] powinien wykonać powyższy wyrok niezwłocznie po jego otrzymaniu, ponieważ zawarta w nim ocena prawna dokonana przez Sąd była jednoznaczna. W tej sytuacji skarga zawierająca żądanie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla [...] z tytułu niewykonania wyroku jest zasadna. W ocenie skarżącej zwłoka organu w wykonaniu wyroku nie może być usprawiedliwiona przekazaniem akt do kolejnej sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1741/15. W konsekwencji, powołując się na art. 154 § 1 i § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarżąca wniosła o ukaranie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] grzywną w maksymalnej wysokości. Wskazanym wyrokiem z dnia 16 czerwca 2015 r. sygn. akt VII SAB/Wa 22/15 Sąd uwzględnił skargę skarżącej na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] (w sprawie samowolnie wybudowanego ogrodzenia terenu działki ew. nr [...] z obrębu [...] jako przedłużenia ogrodzenia przy ul. [...] w [...] oraz legalności wybudowanego słupa energetycznego linii NN zlokalizowanego na ul. [...] przy ogrodzeniu dz. nr ew. [...]) i zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] do załatwienia wniosku skarżącej z dnia [...] czerwca 2014 r. w terminie 30 dni od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2015 r. wraz z uzasadnieniem został przekazany Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla [...] w dniu [...] października 2015 r. Jednocześnie poinformowano organ, że akta administracyjne zostały dołączone do sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1741/15 i zostaną zwrócone po prawomocnym jej zakończeniu. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] wniósł o jej oddalenie. Podał, że chociaż wyrok z dnia 16 czerwca 2015 r. sygn. akt VII SAB/Wa 22/15 ze stwierdzeniem jego prawomocności został przekazany do organu w dniu [...] października 2015 r., to akta przedmiotowej sprawy zostały dołączone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1741/15 i nadal pozostają w dyspozycji Sądu. Niezależnie od powyższego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] przedstawił przebieg postępowania w sprawach będących przedmiotem skargi A. B.. Wyjaśnił, że postępowanie w sprawie samowolnie wybudowanego miejsca na gromadzenie odpadów stałych, wymurowanego jako ażurowy z cegły, o wymiarach 2,0 x 2,0 m na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] zostało zawieszone postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. nr [...].[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po zapoznaniu się z zażaleniem A. B., postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...]umorzył postępowanie zażaleniowe. Powyższe postanowienie organu wojewódzkiego zostało zaskarżone przez A. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sprawa jest prowadzona pod sygnaturą VII SA/Wa 1301/15). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] wyjaśnił także, że w sprawie legalności wybudowanego słupa energetycznego linii NN, zlokalizowanego na terenie ul. [...] przy ogrodzeniu dz. nr w. [...] z obrębu [...] w [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] nałożono na [...] obowiązek przedstawienia oceny technicznej wraz z opinią zarządcy drogi ul. [...] oraz ze szczególnym uwzględnieniem spełnienia warunków bezpieczeństwa użytkowników tej drogi. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po zapoznaniu się z zażaleniem A. B., postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] umorzył postępowanie zażaleniowe. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez A. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sprawa prowadzona jest pod sygnaturą akt VII SA/Wa 1328/15). Organ podał, że przedłożona przez zobowiązanego ocena techniczna nie była kompletna, zatem postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] wezwał [...] do jej uzupełnienia o opinię zarządcy drogi ul. [...]. Powyższe postanowienie zostało następnie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] zmienione w zakresie wykonania obowiązku. Żądane dokumenty zostały przedłożone do organu w dniu 19 października 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] podał, że zawiadomieniem z dnia 10 listopada 2015 r. poinformowano strony o ich uprawnieniach wynikających z art. 10 k.p.a. Z uwagi na zainteresowanie sprawą ww. pismo zostało skierowane do wiadomości A.B.. W dniu 17 listopada 2015 r. do organu wpłynęła odpowiedź A. B. na powyższe zawiadomienie. Z uwagi na poruszoną w nim kwestię decyzji o lokalizacji szczegółowej z dnia [...] czerwca 1969 r. nr [...] oraz decyzji uchylającej decyzję na skutek zaskarżenia Wydziału Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] października 1969 r., a także załączonej do niej mapy, organ uznał za konieczne uzupełnienie materiału dowodowego o powyższe dokumenty. Zatem, pismem z dnia 7 grudnia 2015 r., organ zwrócił się do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] Urzędu [...] o ich przekazanie. Jednocześnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] wyjaśnił, że w żadnym z powyższych postępowań A. B. nie posiada legitymacji procesowej strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, a to skutkować musiało wymierzeniem grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla [...]. Przed rozwinięciem powyższej oceny wskazać należy, iż stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – w brzmieniu obowiązującym po dniu 15 sierpnia 2015 r.) – dalej: p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Stosownie do § 2 ww. przepisu, sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Orzekając w oparciu o art. 154 § 1 p.p.s.a. sąd w pierwszej kolejności bada zachowanie wymogu formalnego wynikającego z tego przepisu. Warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi w omawianym trybie jest bowiem uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku (lub załatwienia sprawy). W niniejszej sprawie przesłankę tę skarżąca wypełniła, albowiem pismem z dnia 17 listopada 2015 r. wezwała Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] do wykonania wyroku Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r. o sygn. akt VII SAB/Wa 22/15, a trzeba w tym miejscu dostrzec, że wniosek skarżącej o ukaranie grzywną organu wniesiony w omawianym trybie dotyczy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] i wiąże się ze wskazanym wyrokiem Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r., uwzględniającym skargę na bezczynność tego organu. Tym samym Sąd uznał, że może rozpoznać merytorycznie skargę wniesioną w niniejszej sprawie i ustalić w tym celu - na podstawie przekazanych akt administracyjnych - jak przebiegało postępowanie organu po wyroku Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r., i - w efekcie - czy ustalone fakty wskazują na bezczynność organu w załatwieniu prowadzonej sprawy po tym wyroku. Wcześniej jednak zważyć należy, iż skarga w trybie art. 154 p.p.s.a. (zgodnie z jego treścią), może być wniesiona między innymi w razie niewykonania przez właściwy organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność tego organu. Z niewykonaniem przez organ administracji publicznej wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność mamy zaś do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, uwzględniającym, na podstawie art. 149 p.p.s.a., skargę na bezczynność organu administracyjnego m. in. w sprawach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 i 2 p.p.s.a., i zobowiązującym do rozpatrzenia w wyznaczonym terminie określonego żądania strony, nie wywiązał się z tego obowiązku. Przy czym niewykonanie wyroku ma miejsce zarówno wtedy, gdy wyrok uwzględniający skargę na bezczynność nie został wykonany w ogóle, jak również wtedy, gdy został wykonany (poprzez na przykład wydanie stosownego aktu), ale po terminie. Skarga, o jakiej mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. zmierza wyraźnie do wymierzenia organowi sankcji za niewykonanie wyroku, a podstawowym warunkiem dla stwierdzenia istnienia materialno-prawnej podstawy wymierzenia grzywny organowi administracji publicznej w oparciu o ww. przepis, jest upływ terminu wyznaczonego przez sąd administracyjny do wydania aktu lub podjęcia czynności. Samo wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi bowiem podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (§ 3 art. 154). Nadto, podnieść trzeba, iż grzywnę, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., wymierza się w wysokości określonej w § 6 tego przepisu. Stanowi ona nie tylko środek dyscyplinujący organ do określonego zachowania się, ale przede wszystkim ma charakter represyjny. Jest w istocie karą za ignorowanie przez organy administracji publicznej wyroków sądowych. Dodać przy tym również trzeba, iż w razie spełnienia warunków określonych w art. 154 § 1 p.p.s.a. sąd zobowiązany jest wymierzyć organowi grzywnę. Wówczas może jedynie miarkować wysokość grzywny w zależności od stopnia winy organu, czy innych okoliczności, nie może natomiast odstąpić od wymierzenia omawianej sankcji. Obowiązkiem sądu jest też orzeczenie czy bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o czym stanowi art. 154 § 2 (zd. ostatnie) p.p.s.a. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż we wniosku z dnia 5 czerwca 2014 r. skarżąca wniosła o zbadanie zgodności z prawem: 1) ogrodzenia nieruchomości przy ul. [...] w [...] od strony południowej zgodnie z liniami rozgraniczającymi teren drogi i ww. nieruchomości, 2) ogrodzenia nieruchomości przy ul. [...] w [...] od strony zachodniej zgodnie z liniami rozgraniczającymi teren drogi i zabudowanie rogu działki od strony zachodniej i południowej murem pod kątem prostym, 3) umiejscowienia słupa energetycznego na skrzyżowaniu przy południowo - zachodnim narożniku działki przy ul. [...][...]. Jak wynika z przekazanych akt, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...], po otrzymaniu powyższego wniosku z dnia 5 czerwca 2014 r., prowadził odrębne postępowania administracyjne wszczęte z urzędu w sprawie: 1) samowolnie wybudowanego ogrodzenia terenu dz. ew. [...] z obrębu [...], jako przedłużenia istniejącego ogrodzenia przy ul. [...] w [...]; podać przy tym należy, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...], uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] (nakazującą dokonanie rozbiórki ogrodzenia) w całości i umorzył postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie. Powyższa decyzja z dnia [...] lipca 2015 r., jak i decyzja organu I instancji, zostały doręczone A. B. jedynie "do wiadomości", bowiem organy orzekające w sprawie nie uznały A. B. za stronę postępowania administracyjnego; skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. wniosła A. B. (sprawa jest prowadzona pod sygn. akt VII SA/Wa 1741/15); 2) samowolnie wybudowanego miejsca na gromadzenia odpadów stałych, wymurowanego jako ażurowy z cegły, o wymiarach 2,0 x 2,0 m na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...]przy ul. [...] w [...], 3) legalności wybudowanego słupa energetycznego linii NN, zlokalizowanego na terenie ul. [...] przy ogrodzeniu dz. nr w. [...] z obrębu [...] w [...];[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], po zapoznaniu się z zażaleniem A. B. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] (nakładające na [...] obowiązek przedstawienia oceny technicznej w zakresie zgodności z normami i przepisami techniczno – budowlanymi, wykonanego słupa energetycznego, wraz z opinią zarządcy drogi ze szczególnym uwzględnieniem spełnienia warunków bezpieczeństwa użytkowania tej drogi), umorzył postępowanie zażaleniowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1328/15 oddalił skargę A. B. na powyższe postanowienie z dnia [...] kwietnia 2015 r. Organy orzekające w sprawie uznały, że w żadnym z powyższych postępowań A. B. nie posiada legitymacji procesowej do bycia stroną, lecz z uwagi na jej zainteresowanie sprawą informowały ją o przebiegu postępowań i wyłącznie informacyjnie doręczały jej rozstrzygnięcia wydane w powyższych postępowaniach. Pismem z dnia 4 lutego 2015 r. A. B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 5 czerwca 2014 r. w sprawie samowolnie wybudowanego ogrodzenia terenu działki ew. nr [...] z obrębu [...] jako przedłużenia ogrodzenia przy ul. [...] w [...] oraz legalności wybudowanego słupa energetycznego linii NN zlokalizowanego na ul. [...] przy ogrodzeniu dz. nr ew. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 czerwca 2015 r., sygn. akt VII SAB/Wa 22/15 zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] do załatwienia wniosku skarżącej z dnia 5 czerwca 2014 r. w terminie 30 dni od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2015 r. sygn. akt VII SAB/Wa 22/15 wraz z uzasadnieniem został przekazany Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla [...] przy piśmie z dnia 26 października 2015 r. i wpłynął do ww. organu w dniu 29 października 2015 r. Jednocześnie poinformowano organ, że akta administracyjne sprawy o sygn. akt VII SAB/Wa 22/15 zostały dołączone do sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1741/15 i zostaną zwrócone po prawomocnym jej zakończeniu. W związku z powyższym termin na rozpatrzenie przez organ wniosku skarżącej z dnia 5 czerwca 2014 r. upłynął w dniu 30 listopada 2015 r. Przyznać w tym miejscu należy, że akta administracyjne sprawy prowadzonej pod sygn. akt VII SAB/Wa 22/15 nie zostały zwrócone organowi, bowiem sprawa o sygn. akt VII SA/Wa 1741/15 (na dzień wydania niniejszego wyroku) nie została rozpoznana przez Sąd. Powyższe jednak, zdaniem Sądu, nie mogło być przeszkodą w rozpoznaniu przez organ w terminie wskazanym w wyroku Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r. (tj. do dnia 30 listopada 2015 r.) wniosku skarżącej z dnia 5 czerwca 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] dwukrotnie bowiem wnosił (przed upływem wskazanego terminu) o wypożyczenie akt administracyjnych sprawy. Na wniosek z dnia 31 sierpnia 2015 r. Sąd wypożyczył organowi akta (przy piśmie z dnia 8 września 2015 r. sygn. akt VII SAB/Wa 22/15), które zostały zwrócone przy piśmie z dnia 6 października 2015 r. Następnie organ zwrócił się pismem z dnia 6 października 2015 r. o wypożyczenie akt administracyjnych sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1328/15 i przy piśmie z dnia 12 października 2015 r. Sąd wypożyczył organowi akta, które zostały zwrócone przy piśmie z dnia 20 października 2015 r. W związku z powyższym, w ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] nie może usprawiedliwiać niewykonania wyroku Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r. faktem niezwrócenia przez Sąd akt administracyjnych sprawy o sygn. akt VII SAB/Wa 22/15 do organu. W czasach powszechnej dostępności urządzeń kopiujących organ obowiązany był przed odesłaniem Sądowi wypożyczonych akt, sporządzić odpisy dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych i po uwierzytelnieniu odpisów tych dokumentów, skutecznie procedować dla wydania rozstrzygnięcia w terminie. Zasada szybkości postępowania określona w art. 12 k.p.a. obliguje organ do działania w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia, co oznacza także, iż organ ma obowiązek podjęcia działań, które pozwolą mu na orzekanie w sprawie również w razie przekazania akt do innego podmiotu. Podkreślając to, iż organ ma obowiązek zabezpieczyć możliwość rozpoznania sprawy wskazać należy na orzecznictwo sądowoadministracyjne, zgodnie z którym (w zależności od okoliczności faktycznych sprawy) organ powinien, przed udostępnieniem akt, sporządzić kserokopie niezbędnych dokumentów, bądź w przypadku gdy akta już znajdują się w dyspozycji innego podmiotu – podjąć działania w celu ich wypożyczenia. Ugruntowany jest w judykaturze pogląd, iż bierne oczekiwanie na zwrot akt jest bezczynnością (por. np. wyroki NSA z dnia: 8 października 1999 r., sygn. akt IV SAB 46/99; z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 552/13, z dnia 13 października 2015 r. sygn. akt II OSK 285/15). Niekwestionowaną okolicznością w niniejszej sprawie jest również to, że do dnia wniesienia skargi do Sądu, tj. do dnia 10 grudnia 2015 r., pomimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącą do wykonania prawomocnego wyroku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] nie rozpoznał wniosku skarżącej z dnia 5 czerwca 2014 r. Po wyroku Sądu, uwzględniającym skargę na bezczynność, organ dokonywał czynności w prowadzonych z urzędu postępowaniach administracyjnych, lecz nie załatwił wniosku skarżącej z dnia 5 czerwca 2014 r. Stwierdzić przy tym należy, że skoro organ uznał, że powyższy wniosek został wniesiony przez podmiot, który nie jest stroną w sprawie winien był wydać w tym przedmiocie stosowne rozstrzygnięcie. Zatem, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r., jak również przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., nie załatwił wniosku skarżącej z dnia 5 czerwca 2014 r. W tej sytuacji należało uznać, iż wniosek o wymierzenie grzywny, sformułowany w rozpoznawanej skardze, jest zasadny, albowiem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] bezspornie nie wykonał wyroku Sądu o sygn. akt VII SAB/Wa 22/15. W realiach niniejszej sprawy, miarkując wysokość grzywny, Sąd uznał, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję, spełni grzywna w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Przy czym, wymierzając organowi grzywnę w wyżej wskazanej wysokości Sąd wziął pod uwagę z jednej strony czas, jaki upłynął od dnia, w którym orzeczenie powinno zostać wydane (tj. ponad 5 miesięcy, albowiem do dnia orzekania w sprawie przez Sąd organ nie załatwił wniosku skarżącej z dnia 5 czerwca 2014 r.), z drugiej zaś – charakter sprawy, w tym czynności podejmowane przez organ z urzędu w sprawach przedstawionych przez skarżącą we wniosku z dnia 5 czerwca 2014 r. Biorąc pod uwagę te okoliczności Sąd uznał także, że bezczynność, która niewątpliwie w sprawie wystąpiła i jest naganna, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 154 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 wskazanej ustawy.