VII SA/Wa 1880/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. Ł. F. złożył skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], którą organ I instancji nakazał współwłaścicielom nieruchomości przy ul. [...] w W. – S. Sp. z o.o. oraz Ł. F. - obowiązek usunięcia nieprawidłowości poprzez: 1) zdemontowanie obecnej konstrukcji wraz z siatkami, 2) montaż nowej siatki na konstrukcji metalowej, zabezpieczającej ciągi piesze przed opadaniem tynków z elewacji budynku przy ulicy [...] w W., odpowiadającej obecnym warunkom technicznym. Ł. F. w piśmie z dnia 10 sierpnia 2017 r. wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] stycznia 2017 r. w odniesieniu do skarżącego. Ł. F. wskazał, iż nie może być traktowany jako adresat obowiązku nałożonego tą decyzją, bowiem jest właścicielem tylko lokalu nr [...] - jednego z ośmiu lokali znajdujących się w budynku przy ulicy [...] W.. Skarżący podkreślił, że nie ma żadnego wpływu na zarządzanie przedmiotowym budynkiem oraz nigdy nie montował spornych siatek, nie jest ich właścicielem i nie może nimi rozporządzać. Wszelkie podejmowane przez skarżącego próby kontaktu z właścicielem pozostałych lokali w budynku – S. Sp. z o.o. - pozostały bez odpowiedzi. Ł. F. podniósł, że wykonanie przez niego nałożonych obowiązków i usunięcie siatek narazi go na odpowiedzialność za ingerencję w cudzą własność. Wskazał też, iż wykonanie obowiązków wiąże się z poniesieniem znacznych kosztów, co może doprowadzić do uszczuplenia jego majątku. Ł. F. podniósł ponadto, że nie ma kontaktu z S. Sp. z o. o. w kwestiach dotyczących zarządzania budynkiem, tym bardziej jeżeli chodzi o kwestie finansowe. Istnieje więc uzasadnione przypuszczenie, iż poniesione przez skarżącego wydatki nie zostaną mu zwrócone, a ich odzyskanie będzie się wiązało z długotrwałą drogą postępowania sądowego. W piśmie z dnia 19 października 2017 r. Ł. F. wskazał na dodatkowe okoliczności mające uzasadniać wstrzymanie wykonania decyzji. Podniósł, iż w budynku przy ulicy [...] w W. istnieje Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" w W.. Wspólnota ta posiada jednoosobowy Zarząd w osobie M. W., który został powołany do pełnienia tej funkcji Uchwałą nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. przez właściciela pozostałych siedmiu lokali w nieruchomości przy ulicy [...] w W., w związku z tym adresatem zaskarżonych decyzji powinien być Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]". W ww. piśmie podkreślono, że podjęcie uchwały nr [...] z [...] czerwca 2016 r. odbyło się z zupełnym pominięciem skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy, a zatem wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki należy natomiast rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 czerwca 2014 r. II OZ 562/14 LEX nr 1470079, z dnia 15 maja 2014 r. II FZ 468/14 LEX nr 1467648, z dnia 14 maja 2014 r. I OZ 366/14 LEX nr 1459942, z dnia 26 kwietnia 2013 r. II OZ 322/13 LEX nr 1320757). W ocenie Sądu złożony przez Ł. F. wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] nie zasługuje na uwzględnienie. Uzasadniając wniosek Ł. F. podniósł, iż nie może być adresatem obowiązku nałożonego decyzją organu pierwszej instancji, bowiem nie montował spornych siatek, a ponadto jest właścicielem tylko jednego z ośmiu lokali znajdujących się w budynku przy ulicy [...] W.. Tego rodzaju argumenty, odnoszące się do prawidłowości wydanych w sprawie decyzji, nie mogą stanowić podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Sąd na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie bada trafności zarzutów odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy. Również powołanie się przez skarżącego na związane z wykonaniem decyzji konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy. Sama okoliczność, iż ewentualne odzyskanie od S. Sp. z o.o. poniesionych wydatków może być utrudnione i wiązałoby się z długotrwałym procesem sądowym, nie może przemawiać za wstrzymaniem wykonania decyzji. Dla oceny złożonego w niniejszej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji istotne znaczenie miał charakter i cel obowiązków nałożonych przez organ nadzoru budowlanego. Podkreślenia wymaga, że decyzja organu pierwszej instancji nakazująca S. Sp. z o.o. oraz Ł. F. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości została wydana na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, z uwagi na stwierdzenie użytkowania budynku w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia. Oceniając wniosek Sąd winien kierować się przede wszystkim ochroną dobra o szczególnym znaczeniu, jakim jest zdrowie i życie ludzi, przyznając im pierwszeństwo przed względami ekonomicznymi podnoszonymi przez stronę skarżącą. Podkreślenia ponadto wymaga, że ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia ludzi i bezpieczeństwa mienia organ pierwszej instancji na podstawie art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W ocenie Sądu wstrzymanie wykonania decyzji, której w oparciu o art. 108 Kpa nadano rygor natychmiastowej wykonalności, byłoby działaniem sprzecznym z założeniem ustawodawcy i niweczyłoby cel takiego uregulowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2011 r. sygn. akt I OSK 289/11 Lex nr 783718). W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.