VII SA/Wa 1898/14

WyrokWSA w Warszawie2015-03-11

Skład orzekający: Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Krystyna Tomaszewska, Tadeusz Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego, prowadząc postępowanie w sprawie zgodności wykonanych robót budowlanych z zatwierdzonym projektem budowlanym, może badać legalność samej decyzji o pozwoleniu na budowę, nawet jeśli została ona ostateczna i nie stwierdzono jej nieważności?
Ratio decidendi
Organ nadzoru budowlanego, prowadząc postępowanie w sprawie zgodności wykonanych robót budowlanych z zatwierdzonym projektem budowlanym, jest związany ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, nawet jeśli uważa ją za wadliwą. Obowiązek sprawdzenia zgodności projektu z planem miejscowym spoczywa na organie architektoniczno-budowlanym przed wydaniem pozwolenia na budowę. Organ nadzoru budowlanego może jedynie wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji, jeśli poweźmie wątpliwości co do jej zgodności z planem miejscowym, a postępowanie w tym zakresie zostało już prawomocnie zakończone odmową stwierdzenia nieważności.
Stan faktyczny
Spółka "[...]" Sp. z o.o. zarzuciła wykonanie robót budowlanych budynku C niezgodnie z pozwoleniem na budowę i zatwierdzonym projektem budowlanym, w tym przekroczenie współczynnika intensywności zabudowy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie, uznając, że roboty są zgodne z projektem, a kwestia legalności pozwolenia na budowę leży poza jego kompetencjami. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał decyzję w mocy, mimo że zauważył rozbieżności w projekcie i przekroczenie wskaźnika zabudowy dla działki, argumentując, że inwestycja została zatwierdzona w postępowaniu nieważnościowym. Skargę do WSA wnieśli Prokurator i Spółka, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] i "[...]" Sp. z o.o. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2015 r. sprawy ze skarg Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] delegowanego do Prokuratury Okręgowej w [...] i "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargi oddala Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014r, nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]działając na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego - umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej zgodności budowy zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z częścią handlowo-usługową budynek C z zatwierdzonym projektem budowlanym na nieruchomości przy ul. [...] w [...], W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że na wniosek [...] "Sp. z o.o. z siedzibą w [...] ( użytkownika wieczystego sąsiedniej działki o nr ew [...] ) wszczął postępowanie administracyjne w sprawie zgodności budowy zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z częścią handlowo-usługową budynek C z zatwierdzonym projektem budowlanym na terenie nieruchomości przy ul. [...]w [...]. We wniosku [...]Sp. z o.o. zarzuciła wykonywanie robót budowlanych związanych z realizacją budynku C na działce nr ew. [...]w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, zatwierdzonym projekcie budowlanym oraz w przepisach, w tym w szczególności w postanowieniach Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Stegien zatwierdzonego - uchwałą Rady [...]nr [...]z dnia [...] maja 2008 r. Zdaniem Spółki [...]budynek C wchodzący w zespół zabudowy na nieruchomości przy ul. [...] w W., został wybudowany niezgodnie z pozwoleniem na budowę, gdyż został przekroczony współczynnik intensywności zabudowy, kubatura części nadziemnej oraz powierzchnia całkowita części nadziemnej budynku. Spółka [...]wniosła o wstrzymanie prowadzonych przez Międzyzakładową Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" robót budowlanych i wydanie właściwej decyzji w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Przedstawiciel Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...] w dniu [...]lipca 2013 r. dokonał oględzin realizowanego budynku. Podczas kontroli inwestor okazał decyzję Prezydenta [...]nr [...]z dnia [...] sierpnia 2005 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę oraz decyzję nr [...]z dnia [...].09.2009 r., zmieniającą powyższą decyzję i zatwierdzającą projekt budowlany zamienny. Podczas oględzin dokonano pomiarów budynku w rzeczywistości (długość 50,95 m, szerokość 28,33 m - pomiar bez ocieplenia). Budynek posiada 7 kondygnacji nadziemnych oraz 1 podziemną zgodnie z okazanym projektem budowlanym. W dniu kontroli nie stwierdzono zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Inwestor zobowiązał się, że dostarczy do organu powiatowego operat geodezyjny z uwzględnieniem wysokości budynku oraz jego odległości od działek. W dniu 17 lipca 2013 r. inwestor złożył w organie powiatowym oryginał operatu geodezyjnego uwzględniającego wymiary budynku oraz odległości budynku od granic działki. Kolejne oględziny zostały przeprowadzone w dniu 30 września 2013 r. Z protokołu kontroli wynika, że na działce nr ew. [...] realizowana jest budowa budynku C o gabarytach: od strony [...]: długość ok. 50,95 m, szerokość ok. 28,40 m; rampa wjazdowa do garażu: długość ok. 16,60 m, szerokość ok. 6,25 m; murek osłaniający wjazd ok. 0,90 m wysokości. Budynek posiada 7 kondygnacji, wysokość kondygnacji usług wynosi 3,48 m, a mieszkalnej 2,80 m pomiędzy stropami. Wysokości te są zgodne z projektem. Odległości od granic realizowanej inwestycji są zgodne ze szkicem geodezyjnym załączonym do akt sprawy. Ogrodzenie placu budowy jest zgodne z linią zabudowy na planie zagospodarowania terenu - projekt budowlany zamienny. Aktualnie wykonano stan surowy zamknięty, prowadzone są roboty elewacyjne i roboty wykończeniowe wewnątrz budynku. Teren budowy był oznakowany, odgrodzony przed dostępem osób trzecich. Stwierdzono, że inwestycja jest realizowana zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Nie stwierdzono zagrożenia bezpieczeństwa i mienia ludzi. W związku z powyższymi ustaleniami Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. nr [...]r. odmówił wstrzymania prowadzonych robót. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia Spółki [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r nr [...]uchylił w całości zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] października 2013r oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14.04.2014r, sygn.akt.VII SA/Wa 311/14 oddalił skargę na w/w rozstrzygnięcie organu odwoławczego – orzeczenie w związku z jego zaskarżeniem w drodze skargi kasacyjnej nie posiada przymiotu prawomocności. Pismem z dnia 21 października 2013 r. Spółka [...] zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]z prośbą o wystąpienie w ramach prowadzonego postępowania z wnioskiem do Wojewody [...] o stwierdzenie nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji ze względu na liczne naruszenia prawa. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]ustalił, iż takie postępowanie zostało już przeprowadzone przez Wojewodę [...] na wniosek Spółki. [...]. Postępowanie to zostało zakończone decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...]odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] września 2009 r. nr [...], którą zatwierdzono zamienny projekt budowlany. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...], a skarga Spółki [...] została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2232/12. W odpowiedzi na pismo Spółki z dnia 21 października 2013 r. organ powiatowy pismem z dnia 04 grudnia 2013 r. poinformował, iż na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego nie widzi zasadności wystąpienia w trybie art. 84 b ust. 3 Prawa budowlanego do Wojewody [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...]z dnia [...] września 2009 r. nr [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]wskazał na szereg dokumentów przedstawionych przez Spółkę wraz z wnioskiem o wstrzymanie robót budowlanych dotyczących realizacji budynku C, a mianowicie: 1/ opinię / Pomiar Kontrolny / dotyczący powierzchni całkowitej nadziemnej i kubatury budynku mieszkalnego z dnia 21 maja 2013 r., wykonaną przez K. S. Przedmiotem opinii było wykonanie pomiarów ww. budynku mieszkalnego w stanie surowym (bez ocieplenia na elewacjach 2/ operat geodezyjny sporządzony przez uprawnionego geodetę inż. S. M. przedstawiający obrys budynku w planie z zaznaczeniem pomierzonych odległości do granic działki 3/ opinię na temat stosowania ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w odniesieniu do zamiennych pozwoleń na budowę sporządzoną przez mgr inż. arch. M. Ś. z Biura Planowania Rozwoju [...]S.A 4/ opinię o parametrach i wskaźnikach budynku C realizowanego na działce ew. nr [...]przez MSM "[...]" sporządzoną przez mgr inż. arch. M. M.. We wnioskach opinii stwierdzono, iż: "W polemice dotyczącej metodyki określania parametrów urbanistycznych, która zaistniała między Inwestorem (...) a Spółką (...) rację należy przyznać Spółce (...)." 5/ Operat Geodezyjny - Pomiaru Kontrolnego wykonany przez geodetę K.S. z dnia 7 marca 2014 r.; 6/ opinię uzupełniającą - wyjaśnienia o parametrach i wskaźnikach budynku C realizowanego na działce nr ew. [...]przez inwestora z dnia [...]marca 2014 r. sporządzoną przez mgr inż. arch. M. M.; 7/ pismo mgr inż. arch. M. Ś. z Biura Planowania Rozwoju [...] S.A. z dnia [...] marca 2014 r.; 8/ analizę rozwiązań projektowych z dnia 03 marca 2014 r. sporządzoną przez arch. M. K. z [...]Architekci [...]Sp. z o.o. Inwestor natomiast przedłożył w organie powiatowym opinię techniczną w przedmiocie wyliczenia parametrów i wskaźników realizowanego budynku, sporządzoną przez mgr inż. architekt A. Ł. – F. posiadającą uprawnienia w specjalności architektonicznej, będącą członkiem [...] Okręgowej Izby Architektów RP, operat geodezyjny - wyliczenie powierzchni działki, całkowitej powierzchni zabudowy budynku i współczynnika intensywności zabudowy. Przedmiotem przedłożonego operatu geodezyjnego wykonanego przez uprawnionego geodetę mgr inż. P. W. oraz arch. M. Ł.-F. było wyliczenie powierzchni działki, całkowitej powierzchni zabudowy i współczynnika intensywności zabudowy będącego w realizacji budynku C jednego z zespołu budynków zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z częścią handlowo - usługową. W operacie stwierdzono, iż zespół zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami na terenie działki o nr ew. [...]przy rogu ulic [...]w [...] - budynek C - realizowany jest zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę. Inwestor przedłożył także oświadczenia projektantów - autorów projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją z dnia [...] września 2009 r. Autorzy projektu budowlanego mgr inż. arch. T. S. oraz mgr inż. P. B. w dniu 13 lutego 2014 r. którzy oświadczyli, iż przedmiotowy budynek został zrealizowany zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę i zatwierdzonym projektem budowlanym, a w trakcie prowadzonych nadzorów autorskich przez zespół projektantów nie stwierdzono żadnych zmian i istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Według ich oceny nie ma jakichkolwiek podstaw do zastosowania przepisów art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego. Dodatkowo oświadczyli, iż w zatwierdzonym projekcie budowlanym posadzka garażu - poziom pierwszy znajduje się poniżej zaprojektowanego poziomu terenu i zgodnie z § 3 pkt. 17 i 20 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz.690, ze zm.) nie może być traktowany jako kondygnacja nadziemna. W związku z tym powierzchnia całkowita tego poziomu nie mogła być wliczona do powierzchni całkowitej części nadziemnej budynku C. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]podkreślił, iż w prowadzonym postępowaniu dwukrotnie dokonał oględzin, podczas których spisano protokoły o nr [...]oraz [...]. Stwierdzenia pokontrolne zawarte w ww. protokołach potwierdzają zgodność wykonywanych robót z zatwierdzonym projektem budowlanym i decyzją o pozwoleniu na budowę. Zdaniem organu rozstrzygnięcie kwestii sprawdzenia pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu w zakresie jego zgodności z przepisami prawa budowlanego, a także zgodności z zapisami MPZP "[...]" nie jest przedmiotem niniejszego postępowania i nie należy do kompetencji organu powiatowego, które zostały określone w art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego. Odnosząc się do wniosków Spółki o powołanie biegłego z zakresu geodezji w celu wykonania pomiarów budynku C, organ powiatowy stwierdził, że brak jest podstaw prawnych do powoływania biegłych. Takie działania mogą być podjęte w procesach cywilnych w oparciu o kodeks cywilny. Organ powiatowy podkreślił ponadto, iż wszelkie roszczenia powinny być dochodzone na drodze postępowania cywilnego, a nie administracyjnego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]po zapoznaniu się z przedstawionym przez inwestora operatem geodezyjnym o złożenie którego wnosiła Spółka [...], zawierającym wyliczenie powierzchni działki, całkowitej powierzchni zabudowy i współczynnika intensywności zabudowy budynku C, które są zgodne z wartościami w zatwierdzonym projekcie budowlanym stwierdził, iż nie znajduje podstaw do dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego. Odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. wniósł pełnomocnik Spółki - radca prawny M. N.. Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 311/14, oddalającym skargę na postanowienie organu wojewódzkiego z dnia [...] grudnia 2013 r., uchylające w całości postanowienie organu powiatowego z dnia [...] października 2013 r. w sprawie odmowy wstrzymania prowadzonych robót budowlanych i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wskazał również, że powyższy wyrok sądowy w związku z jego zaskarżeniem w drodze skargi kasacyjnej nie posiada przymiotu prawomocności. Organ wojewódzki podkreślił, iż przedmiotowa inwestycja realizowana jest na podstawie decyzji Prezydenta [...]z dnia [...] sierpnia 2005 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowie zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z częścią handlowo-usługowo-biurową i garażami wraz z układem komunikacyjnym, zmienionej decyzją Prezydenta [...]z dnia [...] września 2009r, Nr [...]zatwierdzającą projekt budowlany zamienny. Rozstrzygnięcie zmieniające jest ostateczne i pozostaje w obrocie prawnym (Wojewoda [...] decyzją nr [...]z dnia [...] kwietnia 2012 r. odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji z dnia [...] września 2009r, a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. utrzymał w mocy ww. rozstrzygniecie organu wojewódzkiego natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 lipca 2013 r., sygn. akt. VII SA/Wa 2232/12 oddalił skargę Spółki na ww. decyzję organu II instancji - orzeczenie nie jest prawomocne, ponieważ zostało zaskarżone w drodze skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego). Organ odwoławczy po dokonaniu analizy dokumentacji projektowej przedmiotowej inwestycji - w odniesieniu do budynku C stwierdził, że zatwierdzony ostateczną decyzją Prezydenta [...]z dnia [...] września 2009 r. projekt budowlany zamienny zawiera rozbieżności w zakresie części opisowej i rysunkowej inwestycji. Organ odwoławczy nie zgodził się z twierdzeniem inwestora, iż kondygnacja usytuowana pomiędzy kondygnacją podziemną i pierwszą kondygnacją mieszkalną nie jest kondygnacją nadziemną. W tym zakresie dał wiarę obliczeniom dokonanym przez mgr inż. K. S. w Operacie geodezyjnym - pomiar kontrolny z dnia 7 marca 2014 r., który jest zbieżny z częścią rysunkową projektu budowlanego dla ww. budynku. W dniu zatwierdzenia dokumentacji zamiennej – 25 września 2009 r. inwestycja była projektowana na działkach nr ew. [...] oraz na części działek nr ew. [...]z obrębu [...]położonych w rejonie ulic [...]. W wyniku późniejszego podziału działki nr ew. [...] na cztery mniejsze odrębne nieruchomości gruntowe, przedmiotowy budynek C znalazł się na obszarze działki nr [...]o powierzchni 2456 m2. Organ podkreślił, iż działka o nr [...]została wydzielona po zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. Teren działki nr [...]oznaczony jest w MPZP "[...]" symbolem [...], który w § 28 ust. 7 stanowi, iż maksymalna intensywność zabudowy dla tego terenu wynosi 2,7, a maksymalna wysokość budynków to 25 m i 8 kondygnacji. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 MPZP "[...]" przez wskaźnik maksymalnej intensywności zabudowy na działce budowlanej należy rozumieć największą nieprzekraczalną wartość stosunku sumy powierzchni całkowitej wszystkich kondygnacji nadziemnych wszystkich budynków istniejących i lokalizowanych na terenie do powierzchni całkowitej terenu. Biorąc pod uwagę powyższe organ odwoławczy stwierdził , że stosunek powierzchni całkowitej wszystkich 7 kondygnacji nadziemnych budynku do powierzchni działki nr [...]przekracza wielkość współczynnika zabudowy określonego w planie miejscowymi. Okoliczność, że działka nr [...]została wydzielona już po udzieleniu pozwolenia na budowę, a także po wydaniu decyzji zmieniającej pierwotny projekt świadczy zdaniem organu wojewódzkiego o tym, że inwestycji nie można rozpatrywać w kontekście zgodności z przepisami o planowaniu przestrzennym dotyczącym tej jednej działki, ale jako inwestycję obejmującą wiele nieruchomości gruntowych. Organ wojewódzki zauważył, że okoliczność pozostawania w dalszym ciągu w obrocie prawnym obu decyzji wydanych przez organ administracji architektoniczno-budowlanej (Wojewodę [...] i Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2232/12) i ich pozytywnej oceny w postępowaniu nieważnościowym przesądza o tym, że inwestycji nie można zarzucić niezgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Na etapie udzielania pozwolenia na budowę organ miał obowiązek zbadania projektu pod kątem zgodności z ustaleniami planu miejscowego lub decyzją o warunkach zabudowy. Mimo zauważonych sprzeczności wewnątrz zatwierdzonej dokumentacji projektowej zamiennej oraz przekroczonego współczynnika zabudowy dla przedmiotowej działki, organ wojewódzki stwierdził, iż przedmiotowa inwestycja prowadzona jest (co wynika z ustaleń organu powiatowego) zgodnie z częścią rysunkową projektu zamiennego zatwierdzonego ostateczną decyzją Prezydenta [...] nr [...]z dnia [...] września 2009r . Zdaniem organu odwoławczego nie występują przesłanki określone w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego uzasadniające prowadzenie naprawczego postępowania administracyjnego oraz jego zakończenie w formie jednej z decyzji merytorycznej określonej w art. 51 ww. ustawy. Organ wojewódzki wskazał, że umorzenie postępowania administracyjnego w trybie art. 105 § 1 kpa zasadne jest w sytuacji, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie bezprzedmiotowość wszczętego postępowania administracyjnego wynika z braku podstaw do jego zakończenia w formie rozstrzygnięcia merytorycznego. Skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. złożył Prokurator Prokuratury Okręgowej w [...] oraz Spółka [...]. Zaskarżonej decyzji Prokurator zarzucił naruszenie: - art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 15 kpa, które polegało na utrzymaniu w mocy decyzji organu powiatowego z dnia [...] kwietnia 2014 r., umarzającej postępowanie administracyjne, pomimo, iż decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania (7, 77, 107 § 3 kpa oraz art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego), a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, co przy samodzielnym dokonaniu koniecznych ustaleń i całościowej ocenie zebranego materiału dowodowego wyłącznie przez organ odwoławczy, doprowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego; -art. 15 kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt 1, 10 § 1, 28, 7, 77, 107 § 3 kpa, które polegało na utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu powiatowego pomimo, iż rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego nie jest tożsame z rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji pod względem podmiotowym, w sytuacji gdy istota dwuinstancyjności sprowadza się do dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia tożsamej pod względem przedmiotowym i podmiotowym sprawy administracyjnej. Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego w całości. Spółka [...]zaskarżonej decyzji zarzuciła: I. Rażące naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 50 ust. 1 pkt 4 oraz art. 51 w zw. z art. 36a ust. 5 pkt 2 i 7 Prawa budowlanego w zw. z § 28 ust. 7 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 MPZP "Stegny" poprzez: 1) błędne przyjęcie, iż brak jest przesłanek do wstrzymania robót budowlanych przy budowie budynku C oraz wydania właściwej decyzji w celu przywrócenia ww. robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, a w szczególności błędne przyjęcie, iż przesłanek tych nie stanowią przyznane przez organ wojewódzki niżej wymienione okoliczności: a) przekroczenie określonego w MPZP "[...]" wskaźnika intensywności zabudowy na działce nr [...], b) istotne rozbieżność pomiędzy częścią opisową, a częścią rysunkową projektu budowlanego zamiennego, c) prowadzenie robót budowlanych wyłącznie zgodnie z częścią rysunkową projektu budowlanego zamiennego, pomimo istotnych rozbieżności z częścią opisową tego projektu; 2) błędne przyjęcie, iż skoro działka nr [...]została wydzielona po wydaniu decyzji zatwierdzającej zamienny projekt budowlany, to wykonywanie robót budowlanych należy rozpatrywać w kontekście zgodności z zapisami MPZP "[...]" dotyczącymi całej działki nr [...] przed podziałem, a nie jedynie działki nr [...]podczas gdy: a) dokonany na podstawie decyzji Prezydenta [...]z dnia [...] października 2010 r. podział działki nr [...] na działkę nr [...], działkę [...]i działkę [...]był tożsamy z dokonanym uprzednio w zamiennym projekcie budowlanym podziałem działki nr [...] pod inwestycję wg określonych w MPZP "[...]" obszarów planistycznych [...] (na każdym z tych obszarów miał zostać wybudowany 1 budynek), b) wskaźniki urbanistyczne, w tym w szczególności wskaźnik maksymalnej intensywności zabudowy określone w MPZP "[...]" dotyczą odrębnie całych obszarów planistycznych [...] (wszystkich wchodzących w ich skład nieruchomości lub części nieruchomości); a w konsekwencji - 3) błędne przyjęcie, iż przekroczenie wskaźnika intensywności zabudowy na działce nr [...]nastąpiło w związku z podziałem działki nr [...] dokonanym na podstawie decyzji Prezydenta [...]z dnia [...] października 2010 r., gdy tymczasem podział ten był irrelewantny skoro MPZP "[...]" go wcześniej uwzględniał; II. Rażące naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1) art. 10 kpa poprzez wydanie decyzji organu wojewódzkiego przed upływem wyznaczonego Spółce pismem z dnia 9 lipca 2014 r. siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (pismo to doręczone zostało pełnomocnikowi Spółki w dniu 28 lipca 2014 r. a zatem wyznaczony przez organ wojewódzki termin upływał w dniu 04 sierpnia 2014 r., zaś decyzja organu wojewódzkiego wydana została w dniu 31 lipca 2014 r.), 2) art. 136 kpa w zw. z art. 84 § 1 kpa poprzez całkowite pominięcie (w konsekwencji ww. naruszenia art. 10 kpa) wniosków i stanowiska Spółki zawartych w piśmie z dnia 04 sierpnia 2014 r., w tym w szczególności wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, 3) art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 77 § 1 kpa, 80 kpa i art. 107 § 3 kpa poprzez: a) niewłaściwe i niepełne przeprowadzenie postępowania dowodowego, a w szczególności zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, pomimo, iż sprawa wymagała wiadomości specjalnych, b) niedokonanie oceny większości dowodów zebranych w sprawie, w tym w szczególności "Opinii nt. stosowania ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w odniesieniu do zamiennych pozwoleń na budowę", sporządzonej przez mgr inż. arch. M. Ś. z Biura Planowania Rozwoju [...]S.A., w której stwierdzono, iż "nie jest prawdą [...], że parametry urbanistyczne należy odnosić do działki ewidencyjnej, z której została wydzielona działka inwestycji. Natomiast jest prawdą [...] że parametry urbanistyczne należy odnosić do terenu inwestycji - niezależnie od tego, czy pokrywa się on z granicami działki ewidencyjnej. Jest to powszechnie stosowana interpretacja przepisów regulujących sposób kształtowania i zagospodarowania terenów", c) błędną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, d) niezbadanie wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych związanych z rozpoznawaną sprawą oraz niewyjaśnienie podstawy faktycznej i prawnej zaskarżonej decyzji organu wojewódzkiego, w tym w szczególności nie odniesienie się do wszystkich przedstawionych w sprawie dowodów oraz potwierdzonych w opiniach uprawnionych rzeczoznawców zarzutów Spółki dotyczących znacznego przekroczenia kubatury oraz całkowitej powierzchni części nadziemnej wchodzącego w skład zespołu zabudowy budynku C w stosunku do parametrów określonych w zamiennym projekcie budowlanym. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji wraz z zasądzeniem kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargi [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż korzystając z dyspozycji art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd zarządził połączenie sprawy ze skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] oraz sprawy ze skargi Spółki [...], w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia gdyż mogły być objęte jedną skargą. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż decyzja prawa nie narusza, a skargi nie zasługują na uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiot postępowania określony został w zawiadomieniu o jego wszczęciu z dnia [...] września 2013r w sposób następujący: w sprawie zgodności budowy zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z częścią handlowo-usługową - budynek C z projektem budowlanym. Oznacza to, że przedmiotem postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego było wyłącznie sprawdzenie, czy inwestor realizuje budowę budynku C zgodnie z projektem budowlanym i w przypadku stwierdzenia odstępstw przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego. Wszelkie kwestie dotyczące prawidłowości decyzji o pozwoleniu na budowę, a tym samym także ewentualne rozbieżności pomiędzy częścią opisową i graficzną projektu budowlanego leżą poza zakresem przedmiotowego postępowania. Tymczasem znaczna część zarzutów skargi dotyczy wadliwości decyzji Prezydenta [...]nr [...]z dnia [...].09.2009r na podstawie której inwestor realizuje kwestionowaną budowę. Z akt sprawy wynika, że skarżąca spółka [...]zainicjowała postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...]nr [...]z dnia [...].09.2009r. Postępowanie nadzwyczajne zostało zakończone decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r, nr [...]o odmowie stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji. Natomiast skarga Spółki [...]została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2232/12.2009. W rozpoznawanej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] trafnie wskazał, że rozstrzygnięcie kwestii sprawdzenia pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu w zakresie jego zgodności z przepisami prawa budowlanego, a także zgodności z zapisami MPZP "[...]" nie jest przedmiotem niniejszego postępowania i nie należy do kompetencji organu powiatowego. Obowiązek sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stosownie do art. 35 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego należy do organu architektoniczno-budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Natomiast organ nadzoru budowlanego jest związany zapisami decyzji o pozwoleniu na budowę nawet wówczas, gdy decyzja ta w ocenie organu jest wadliwa. W przypadku wątpliwości co do zgodności takiej decyzji z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego organ nadzoru budowlanego może jedynie wystąpić z wnioskiem o wszczęcie postępowania nieważnościowego dotyczącego tej decyzji. W niniejszej sprawie takie postępowanie nadzwyczajne zostało już przeprowadzone na wniosek skarżącej spółki i zakończone decyzją ostateczną o odmowie stwierdzenia nieważności. W przedstawionym stanie faktycznym sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy mógł jedynie sprawdzić, czy inwestor prowadzi roboty budowlane zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym stosownie do przedmiotu postępowania określonego w zawiadomieniu o wszczęciu z dnia 9 września 2013r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]dwukrotnie dokonał kontroli terenu przedmiotowej inwestycji. W wyniku przeprowadzonych czynności przedstawiciele organu nadzoru budowlanego stwierdzili, że budowa realizowana jest zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją budowlaną. Z protokołu kontroli Nr [...]wynika, że odległości od granic realizowanej inwestycji są zgodne ze szkicem geodezyjnym załączonym do akt sprawy. Ogrodzenie placu budowy jest zgodne z linią zabudowy na planie zagospodarowania terenu - projekt budowlany zamienny. Aktualnie wykonano stan surowy zamknięty, prowadzone są roboty elewacyjne i roboty wykończeniowe wewnątrz budynku. Teren budowy był oznakowany, odgrodzony przed dostępem osób trzecich. Stwierdzono, że inwestycja jest realizowana zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Nie stwierdzono zagrożenia bezpieczeństwa i mienia ludzi. W świetle dokonanych ustaleń nietrafne są zarzuty Prokuratora dotyczące wadliwości działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] polegającego na niezbadaniu prowadzonych robót budowlanych z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...]. Roboty budowlane są prowadzone na terenie, którego ogrodzenie jest zgodne z linią zabudowy na planie zagospodarowania terenu - projekt budowlany zamienny, a odległości od granic realizowanej inwestycji są zgodne ze szkicem geodezyjnym załączonym do akt sprawy. Zgodność wykonywanych robót budowlanych z warunkami decyzji o pozwoleniu na budowę potwierdzona została oświadczeniami projektantów - autorów projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją z dnia [...] września 2009 r. Z oświadczenia mgr inż. arch. T. S. oraz mgr inż. P. B. złożonego w dniu 13 lutego 2014 r. wynika, iż przedmiotowy budynek został zrealizowany zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę i zatwierdzonym projektem budowlanym, a w trakcie prowadzonych nadzorów autorskich przez zespół projektantów nie stwierdzono żadnych zmian i istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Według oceny projektantów nie ma jakichkolwiek podstaw do zastosowania przepisów art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego. Dodatkowo projektanci oświadczyli, iż w zatwierdzonym projekcie budowlanym posadzka garażu - poziom pierwszy znajduje się poniżej zaprojektowanego poziomu terenu i nie może być traktowany jako kondygnacja nadziemna. W związku z tym powierzchnia całkowita tego poziomu nie mogła być wliczona do powierzchni całkowitej części nadziemnej budynku C. Podniesiony przez skarżącą spółkę zarzut wybudowania zaprojektowanego budynku C z przekroczeniem wskaźnika zabudowy wynikającego z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Stegien jest nietrafny. Budynek został zrealizowany zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją budowlaną co potwierdziły przeprowadzone kontrole na gruncie oraz oświadczenia projektantów. Zarzut ten mógłby jedynie dotyczyć wadliwości samego projektu budowlanego podobnie jak zarzut niezgodności części graficznej i części opisowej dokumentacji technicznej. W związku z wnioskiem inwestora - [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" Sąd na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe z decyzji Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej [...] Okręgowej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2014r, sygn.akt: [...]. Wskazać bowiem należy, iż z inicjatywy skarżącej spółki w stosunku do autora dokumentacji projektowej ( mgr inż. arch. T. S. ) zatwierdzonej decyzją Prezydenta [...] nr [...]z dnia [...].09.2009r na podstawie której realizowana jest kwestionowana inwestycja zostało wszczęte postępowanie dyscyplinarne przed organami Samorządu Architektów RP. Podstawą tego postępowania było zawiadomienie przez skarżącą spółkę o możliwości popełnienia przez mgr inż. arch. T. S. wykroczenia z zakresu odpowiedzialności zawodowej, polegającego na sporządzeniu dokumentacji projektowej m.in. niezgodnie z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej [...] Okręgowej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...].10.2013r umorzył postępowanie. Następnie skarżąca spółka złożyła wniosek do Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej z prośbą o wznowienie zakończonego postępowania wskazując na nowe dowody i okoliczności istotne dla sprawy. Nowymi dowodami w sprawie były załączone do wniosku dokumenty te same, które skarżąca przedłożyła w niniejszej sprawie. Po przeprowadzeniu wznowionego postępowania Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej [...] Okręgowej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...] listopada 2014r sygn.akt: [...]odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...].10.2013r. Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej [...] Okręgowej Izby Architektów RP jednoznacznie wykazał odwołując się do przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych w brzmieniu obowiązującym w dacie sporządzenia dokumentacji projektowej, iż kondygnacja " 0" budynku C nie stanowi kondygnacji naziemnej i nie podlega wliczeniu do sumy kondygnacji naziemnych tego budynku, będących jednym ze współczynników do obliczenia intensywności zabudowy ( uzasadnienie decyzji na stronie 7-8 ). W konsekwencji Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej [...] Okręgowej Izby Architektów RP wykazał, że projekt budowlany zamienny zgodny jest z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z wyjaśnień Rzecznika wynika również, iż wszelkie twierdzenia co do niezgodności części graficznej i części opisowej dokumentacji projektowej są bezpodstawne. W ocenie Sądu przeprowadzony dowód uzupełniający był niezbędny do wyjaśnienia istotnych wątpliwości. Mianowicie organ odwoławczy wskazał na występujące w dokumentacji projektowej niezgodności części graficznej i części opisowej oraz stwierdził, że inwestor prowadzi roboty budowlane wyłącznie zgodnie z częścią rysunkową projektu budowlanego. Tymczasem wobec ustalenia, że projekt budowlany nie zawiera opisanych niezgodności należy zgodzić się ze stanowiskiem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]znajdującym potwierdzenie w protokole oględzin, iż roboty budowlane są prowadzone zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Zarzuty skarżącej spółki dotyczące przekroczenia określonego w MPZP "[...]" wskaźnika intensywności zabudowy na działce nr [...], istotnych rozbieżności pomiędzy częścią opisową, a częścią rysunkową projektu budowlanego zamiennego, niewłaściwego i niepełnego przeprowadzenia postępowania dowodowego, a w szczególności zaniechania przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, niedokonania oceny większości dowodów zebranych w sprawie, w tym w szczególności "Opinii nt. stosowania ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w odniesieniu do zamiennych pozwoleń na budowę znajdują się poza zakresem przedmiotowym niniejszego postępowania. Przedmiotem tym jest bowiem tylko zgodność wykonanych robót z pozwoleniem na budowę, a nie zgodność z prawem decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie której roboty te były wykonywane. Z przedłożonych przez skarżącą spółkę licznych dokumentów nie wynika, aby osoby je sporządzające przeprowadziły jakiekolwiek badania i pomiary na terenie budowy. Zarzuty dotyczące naruszenia zasad postępowania podniesione przez obie strony skarżące są niezasadne. Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że organ dokonał analizy dokumentacji projektowej przedmiotowej inwestycji – w odniesieniu do budynku C i stwierdził, że zatwierdzony ostateczną decyzją Prezydenta [...]nr [...] z dnia [...].09.2009 r projekt budowlany zamienny zawiera rozbieżności w zakresie części opisowej i rysunkowej inwestycji. Nie zgodził się również z twierdzeniem inwestora, iż kondygnacja usytuowana pomiędzy kondygnacją podziemną i pierwszą kondygnacją mieszkalną nie jest kondygnacją nadziemną. Stwierdził także, że stosunek powierzchni całkowitej wszystkich 7 kondygnacji nadziemnych budynku do powierzchni działki nr [...]przekracza wielkość współczynnika zabudowy określonego w planie miejscowym. Organ odwoławczy dokonując oceny projektu budowlanego wyszedł poza zakres prowadzonego postępowania, którego przedmiotem była wyłącznie kontrola robót budowlanych z wymogami pozwolenia na budowę. Jednakże stwierdził, że na etapie udzielania pozwolenia na budowę organ miał obowiązek zbadania projektu pod kątem zgodności z ustaleniami planu miejscowego, a okoliczność pozostawania w dalszym ciągu w obrocie prawnym obu decyzji wydanych przez organ administracji architektoniczno-budowlanej Wojewodę [...] i Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i ich pozytywnej oceny w postępowaniu nieważnościowym przesądza o tym, że inwestycji nie można zarzucić niezgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji w kwestii braku przesłanek uzasadniających prowadzenie postępowania naprawczego przyznając, że w sprawie zachodzi bezprzedmiotowość wszczętego postępowania wynikająca z braku podstaw do jego zakończenia w formie rozstrzygnięcia merytorycznego. Organ odwoławczy poza dokonaną oceną projektu budowlanego co wykraczało poza ramy prowadzonego postępowania nie przeprowadzał żadnych nowych dowodów i nie dokonywał żadnych, nowych innych wyjaśnień niż uczynił to organ pierwszej instancji, który zgromadził materiał wystarczający do rozpoznania sprawy. Zasadą postępowania odwoławczego jest jego zakończenie decyzją merytoryczną i taką też decyzję wydał [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznając, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest prawidłowe. Prokurator zarzucając naruszenie zasad postępowania administracyjnego ( art. 7, 77, 107 § 3 kpa ) nie wykazał, jakie okoliczności lub fakty mające istotny wpływ na podjęte rozstrzygnięcie nie zostały wyjaśnione. Samo naruszenie przepisów postępowania przez organ pierwszej instancji nie jest przesłanką wystarczającą do uchylenia zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną jedynie wówczas, gdy organ pierwszej instancji z powodu naruszenie przepisów postępowania w ogóle nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego albo przeprowadził je w taki sposób, że konieczny do wyjaśniania zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie ( art. 138 § 2 kpa ). W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Chybiony jest także zarzut naruszenia art. 15 k.p.a. poprzez różny zakres podmiotowy postępowania w pierwszej i drugiej instancji. Sprawa zarówno pod względem podmiotowym jak i przedmiotowym była taka sama w obu instancjach. Natomiast pominięcie jako strony M. W. i R. W. przed organem pierwszej instancji i dopuszczenie do udziału w sprawie dopiero na etapie postępowania odwoławczego może zostać zakwalifikowane jako naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu wyrażonej w art. 10 § 1 kpa. Zarzut ten może odnieść skutek tylko wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucone uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Tymczasem M. W. i R. W. uczestnicząc w postępowaniu odwoławczym, nie dokonali żadnych czynności i nie wnieśli do sprawy nic co mogłoby wpłynąć na odmienne rozstrzygnięcie. Zgodność prowadzonych robót budowlanych związanych z realizacją budynku C z wymogami pozwolenia na budowę potwierdzona została podczas obowiązkowej kontroli obiektu na podstawie art. 59 a ustawy Prawo budowlane. Kwestionowana inwestycja objęta decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009r została zakończona i zgłoszona do odbioru przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Sąd z urzędu na podstawie art. 106 § 3 ppsa przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe z ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...].09.2014r, którą udzielono inwestorowi pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku. Fakt przyjęcia budynku do użytkowania jednoznacznie potwierdza, że obiekt wybudowany został zgodnie z obowiązującymi przepisami i nie może on podlegać ponownemu sprawdzaniu pod kątem legalności wybudowania przez organ nadzoru budowlanego. Stanowisko to powszechnie przyjmowane jest w orzecznictwie sądowo-administracyjnym (por. m.in. wyroki NSA z: 5 lutego 2010 r., II OSK 294/09, Lexis.pl nr 2238533, 20 kwietnia 2011 r., II OSK 708/10, Lexis.pl nr 2561683, 20 maja 2011 r., II OSK 887/10, Lexis.pl nr 5188002, 1 sierpnia 2012 r., II OSK 2012/11, Lexis.pl nr 3993543, 27 września 2012 r., II OSK 1009/11, Lexis.pl nr 6820886, wyrok NSA z dnia 20 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 887/10 ). W obecnym stanie sprawy nie ma podstawy prawnej do prowadzenia procedury kontrolnej i dokonywania oceny zgodności wykonanych robót z ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę. W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm ), skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło