VII SA/Wa 1973/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. i J. G. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżące – J. L. i J. G. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych polegających na m.in. : zabezpieczeniu zerwanego pokrycia dachowego w sposób uniemożliwiający przenikanie wody do wnętrza pałacu, naprawie systemu odprowadzenia wody deszczowej, kompleksowej naprawie zerwanego pokrycia dachowego wraz z więźbą dachową poprzez wymianę zniszczonych elementów konstrukcyjnych więźby i wymianę pokrycia dachowego na papę termozgrzewalną, naprawie lub wymianie stolarki okiennej wraz z oszkleniem i remoncie parkietów. W skardze do Sądu skarżące wniosły o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniosły, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzeniem skarżącym znacznej szkody. W uzasadnieniu podniosły, że nie są w stanie z własnych środków, nawet tymczasowo, sfinansować takiego remontu i nie posiadają zdolności kredytowej, by pozyskać środki finansowe w inny sposób. Ich zdaniem koszt takich prac to około od 300.000 zł do 500.000 zł. Zarzuciły, że nakaz wykonania określonych decyzją prac remontowych jest w istocie ulepszeniem pałacu i nie powinno to obciążać skarżące, który dysponują pałacem na podstawie umowy dzierżawy, zawartej z Agencją Nieruchomości Rolnych. Ich zdaniem, Agencja nigdy dobrowolnie nie pokryje kosztów remontu, a skarżącym pozostanie jedynie ścieżka długoletniego i kosztownego procesu sądowego o zwrot nakładów. Skarżące wyjaśniły, że potrzeba wykonania remontu wynikała ze zniszczeń spowodowanych siłą wyższą – nawałnicą. Podniosły, że ubezpieczyciel wypłacił Agencji odszkodowanie z tytułu nawałnicy i te środki finansowe nigdy nie zostały przekazane skarżącym, a powinny być przeznaczone na zabezpieczenie i naprawę pałacu. Zdaniem skarżących z umowy dzierżawy nie można wywieźć ich obowiązku, jako dzierżawcy, do dokonywania wszelkich napraw, a w szczególności finansowania generalnych remontów obiektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). Podkreślenia jednak wymaga, że Sąd, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie może pomijać oczywistych, wynikających z akt sprawy okoliczności, które jednoznacznie przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonych aktu lub czynności, funkcjonujących w obrocie prawnym (por. postanowienia NSA: z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, z dnia 8 lutego 2013 r., sygn. akt II OZ 64/13, z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 464/14, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. Wykonanie decyzji nakazującej skarżącym wykonanie przedmiotowych robót budowlanych, w tak szerokim zakresie, stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, jak też trudnych do odwrócenia skutków, stąd też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlega uwzględnieniu. Stwierdzić należy, że skarżące wykazały, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić im znaczną szkodę materialną związaną z kosztami wykonania nakazanych robót budowlanych, a w przypadku uchylenia decyzji, przywrócenia stanu poprzedniego. Wskazać jednocześnie należy, że pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania nie przesądza jeszcze o końcowym wyniku sprawy. Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zatem spełniona i uprawdopodobniona została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.