VII SA/Wa 1990/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S.A. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. T. S.A. złożyło skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r., którą organ odwoławczy uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2010 r. (udzielającej stronie skarżącej pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z infrastrukturą przy ul. [...] w miejscowości K.) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W skardze T. S.A. zawarło wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że ponowne rozpoznanie sprawy przez organ I instancji może skutkować dla niego poważnymi konsekwencjami, w szczególności związanymi z ewentualnym wyeliminowaniem z obrotu decyzji o pozwoleniu na budowę, w sytuacji gdy inwestycja została już zrealizowana i sprzedana osobom trzecim. W dalszej konsekwencji może się z tym wiązać konieczność doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w skrajnym przypadku poprzez rozbiórkę. Ewentualna rozbiórka budynków doprowadziłaby do poważnych strat finansowych nie tylko po stronie Spółki, ale również nabywców mieszkań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić jednocześnie należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania aktu polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. Zauważyć trzeba, iż co do zasady nie nadają się do wykonania wszelkie orzeczenia odmowne i kasacyjne (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 21 stycznia 2011 r. II OZ 6/11 LEX nr 953125, z dnia 16 sierpnia 2011 r. I FZ 142/11 LEX nr 864188, z dnia 26 września 2013 r. II OZ 791/13 LEX nr 1412495, z dnia 24 stycznia 2014 r. II OZ 34/14 LEX nr 1564197, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 września 2014 r. III SA/Łd 717/14 LEX nr 1510771). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy należy wskazać, że zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. ma charakter kasacyjny – uchyla decyzję, którą organ I instancji umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] udzielającej stronie skarżącej pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Kasacyjny charakter rozstrzygnięcia oznacza, że decyzja administracyjna nie przyznaje żadnych uprawnień ani nie nakłada jakichkolwiek obowiązków na stronę postępowania, albowiem obowiązki prawne, jakie są związane z takim aktem, dotyczą jedynie organu administracji publicznej, a nie strony. Taka decyzja wywołuje jedynie skutki procesowe w postaci konieczności ponownego prowadzenia postępowania w sprawie przez organ administracyjny pierwszej instancji. Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie może zatem bezpośrednio prowadzić do powstania negatywnych dla strony skarżącej następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 ustawy, skoro ma ona wyłącznie ten skutek, że sprawa zostanie ponownie rozpatrzona przez organ pierwszej instancji. Podkreślić trzeba, że okoliczność, iż w ponownym postępowaniu może zostać wydana przez organ I instancji decyzja o stwierdzeniu nieważności pozwolenia na budowę, co z kolei wiązałoby się z wszczęciem przez organ nadzoru budowlanego odrębnego postępowania, w którym strona skarżąca mogłaby zostać zobowiązana do doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, nie może stanowić podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Warto przy tym zauważyć, że ponownie wydane rozstrzygnięcie organu I instancji może być przez stronę kwestionowane w drodze odwołania, a następnie skargi do sądu, podobnie jak i ewentualna decyzja organu nadzoru budowlanego. Wniosek strony skarżącej nie zasługuje zatem na uwzględnienie, nie można bowiem przyjąć, aby brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji narażał stronę skarżącą na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.