VII SA/Wa 2048/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki nośnika reklamowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] nakazującą skarżącej – S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. rozbiórkę wolnostojącego nośnika reklamowego o wymiarach 6,0 x 3,0 m, wybudowanego na dachu budynku przy ul. F. w W. od strony elewacji południowej. W skardze, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona powołując się na orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnych w Warszawie wskazała, że wykonanie nakazu rozbiórki zawsze powoduje nieodwracalny skutek faktyczny, który powoduje koszty po stronie podmiotu zobowiązanego. W sytuacji w której taki nakaz zostaje uchylony, koszty te stają się stratą i nawet jeżeli strata ta w stosunku do majątku i sytuacji finansowej zobowiązanego nie jest istotna, to nadal jest ona niczym nie uzasadnioną szkodą, której skarżący nie powinien ponosić. Powstanie szkody daje uprawnienie do dochodzenia odszkodowania od organów administracji, co powoduje, że w razie zasądzenia odszkodowania koszt tego odszkodowania poniesie całe społeczeństwo. W dalszej kolejności strona skarżąca podniosła, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia nie tylko z kosztem demontażu urządzenia reklamowego, ale również utraconymi korzyściami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ww. ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki należy natomiast rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 czerwca 2014 r. II OZ 562/14 LEX nr 1470079, z dnia 15 maja 2014 r. II FZ 468/14 LEX nr 1467648, z dnia 14 maja 2014 r. I OZ 366/14 LEX nr 1459942, z dnia 26 kwietnia 2013 r. II OZ 322/13 LEX nr 1320757). Jednocześnie należy podkreślić, że ciężar wykazania, iż przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o wstrzymanie wykonania aktu. Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania, popartych faktami oraz ewentualnie stosownymi dowodami (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 kwietnia 2011 r. sygn. akt I FSK 546/11 Lex nr 786059, z dnia 28 marca 2011 r. sygn. akt I FSK 402/11 Lex nr 783591, z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt I FSK 63/11 Lex nr 783605). W ocenie Sądu przytoczone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumenty nie uzasadniają wstrzymania wykonania tej decyzji. Strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku wskazała jedynie na pogląd przedstawiony "w niektórych postanowieniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie" dotyczący wykonania nakazu rozbiórki, nie konkretyzując natomiast czego dotyczyły sprawy w których Sąd wyraził ww. pogląd. Natomiast odnosząc się do sprawy niniejszej podniesiono jedynie, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się nie tylko z kosztem demontażu urządzenia reklamowego, ale również z utraconymi korzyściami. Powyższe tezy w żaden sposób nie zostały udokumentowane. Tym samym uznać należało, że wniosek skarżącej Spółki zawiera jedynie ogólnikowe twierdzenia, które nie zostały uprawdopodobnione. Zdaniem Sądu skarżąca nie wykazała, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).