VII SA/Wa 2090/17

PostanowienieWSA w Warszawie2017-12-01

Skład orzekający: Włodzimierz Kowalczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy błędne pouczenie organu administracyjnego o przysługującym środku zaskarżenia może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia tego środka, jeśli strona zastosowała się do wadliwego pouczenia?
Ratio decidendi
Błędne pouczenie organu administracyjnego o przysługującym środku zaskarżenia nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do wadliwego pouczenia. W takich sytuacjach strona postępowania, przy zastosowaniu środków prawnych przewidzianych w danym postępowaniu, powinna mieć możliwość skutecznego uchylenia się od następstw uchybienia terminu powstałych wskutek zastosowania się do błędnego pouczenia. W postępowaniu sądowoadministracyjnym takim środkiem jest wniosek o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła sprzeciw od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił sprzeciw jako spóźniony. Następnie skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, wskazując na błędne pouczenie w decyzji organu dotyczące terminu i sposobu wniesienia środka zaskarżenia. Sąd rozpoznał wniosek o przywrócenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do wniesienia sprzeciwu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu J. S. od decyzji [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [....] lipca 2017 r. nr: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: przywrócić termin do wniesienia sprzeciwu. Skarżąca – J. S., reprezentowana przez radcę prawnego P. S., w dniu [....] sierpnia 2017 r. (data stempla pocztowego) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] lipca 2017 r. nr: [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), dalej k.p.a. Postanowieniem z dnia 29 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw skarżącej. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżąca złożyła sprzeciw od zaskarżonej decyzji po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia, co obligowało Sąd do odrzucenia sprzeciwu, jako spóźnionego. W dniu [....] października 2017 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. W uzasadnieniu podała, że zaskarżona decyzja zawiera nieprawidłowe pouczenie o przysługującej od niej skardze do Sądu, która powinna być wniesiona w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji i do pouczenia tego pełnomocnik skarżącej zastosował się. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 64a p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym po dniu 1 czerwca 2017 r., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. W myśl § 2 ww. przepisu, sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji. Termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy (§ 3). Zauważyć należy, że zaskarżona decyzja zawiera błędne pouczenie, że stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnoszona za pośrednictwem Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. W niniejszej sprawie skarga do Sądu została wniesiona w terminie 30 dni od doręczenia stronie zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Z przepisu tego nie wynika jednak, że błędne pouczenie może spowodować jakąkolwiek zmianę ustawowego terminu do wniesienia środka zaskarżenia, a jedynie, że strona korzystając z właściwych środków procesowych może uniknąć negatywnych skutków uchybienia terminu, jeżeli przyczyną tego uchybienia było błędne pouczenie organu (postanowienia NSA: z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt II OSK 3372/14, z dnia 14 września 2012 r. sygn. akt I OSK 2030/12, I OSK 1988/12 i I OSK 1987/12, wyrok NSA z dnia 23 maja 2013 r. sygn. akt II FSK 1804/11). Okoliczność braku lub błędnego pouczenia uzasadnia ewentualne przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, w trybie art. 86 p.p.s.a., przy spełnieniu warunków w nim przewidzianych (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt II OZ 417/09, LEX nr 628949). W ocenie Sądu, w świetle art. 112 k.p.a. błędne pouczenie organu o przysługującym środku zaskarżenia nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do wadliwego pouczenia. W takich sytuacjach strona postępowania, przy zastosowaniu środków prawnych przewidzianych w danym postępowaniu, winna mieć możliwość skutecznego uchylenia się od następstw uchybienia terminu powstałych wskutek zastosowania się do błędnego pouczenia. W postępowaniu sądowoadministracyjnym takim środkiem prawnym jest niewątpliwie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Strona, która zastosowała się do błędnego pouczenia organu, nie może z tego tytułu ponieść szkody i dlatego może wnieść o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od decyzji, w terminie i na zasadach określonych w art. 87 p.p.s.a., co w sprawie tej uczyniono skutecznie i z dochowaniem terminu do wniesienia wniosku. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd przywrócił skarżącej termin do wniesienia sprzeciwu od decyzji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło