VII SA/Wa 2103/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2012 r. sprawy ze skargi Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] lipca 2011r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...] - utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2011r. odmawiającą uchylenia - we wznowionym postępowaniu - decyzji własnej z [...] grudnia 2009r. udzielającej S. [...], pozwolenia na użytkowanie stacji paliw, na terenie MOP II [...], w ciągu autostrady [...], zrealizowanej na podstawie decyzji Wojewody [...] z [...]września 2009r., o pozwoleniu na budowę oraz z [...] listopada 2009r. o zmianie ww. decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ wskazał, że Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w [...] (WIOŚ), wniósł o wycofanie z obiegu prawnego m.in. ww. decyzji z [...] grudnia 2009r. podnosząc, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza [...] z [...] czerwca 2009r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia dotyczącego zagospodarowaniu terenu MOP [...]. Postanowieniem z [...] lutego 2011r organ wojewódzki wznowił postępowanie, a następnie decyzją z [...] czerwca 2011r. odmówił uchylenia decyzji z [...] grudnia 2009r. Organ odwoławczy zgodził się ze stanowiskiem przedstawionym w decyzji pierwszoinstancyjnej wskazując na wstępie, że termin do złożenia wniosku - opartego na art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. - o wznowienie postępowania, zawarty w art. 148 § 1 k.p.a. został zachowany. Wskazał, że jak stanowi art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Jako podstawę do uchylenia decyzji z [...] grudnia 2009r. wnioskodawca wskazał stwierdzenie przez SKO decyzją z [...] listopada 2010r. nieważności decyzji Burmistrza [...] z [...] czerwca 2009r o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. przedsięwzięcia. Organ powołał art. 151 k.p.a. wskazując m.in., że po przeprowadzeniu postępowania z art. 149 § 2, organ wydaje decyzję w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi, brak podstaw do jej uchylenia na mocy art. 145 § 1 lub art. 145 a k.p.a. Jeżeli zatem organ ustali, że nie występuje żadna z podstaw wznowienia postępowania, nie przechodzi do merytorycznego rozpoznania sprawy administracyjnej, nie może nawet w przypadku, gdy stwierdzi innego rodzaju wadliwość decyzji, uchylić jej w tym trybie. Organ stwierdził, że podstawą udzielenia pozwolenia na użytkowanie było protokolarne stwierdzenie, że ww. inwestycję wykonano zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę i nadaje się ona do użytkowania. Zatem stwierdzenie nieważności przez SKO w [...] decyzji środowiskowej z [...] czerwca 2009r. nie może stanowić podstawy do uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 2009r. o pozwoleniu na użytkowanie. Organ dodał, że termin "w oparciu" wymieniony w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. wskazuje, iż między decyzją a inną decyzją lub orzeczeniem sądu musi istnieć związek przyczynowy taki, że wydanie drugiej decyzji nie będzie możliwe bez wcześniejszego wydania decyzji pierwszej. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie. Pojęcie powyższe należy zatem rozumieć szeroko, jako związek pomiędzy decyzjami bądź decyzjami i orzeczeniem sądu administracyjnego. W tej sytuacji, zdaniem organu, argumenty odwołania pozostawały bez wpływu na rozstrzygnięcie. Skargę na powyższą decyzję złożył WIOŚ podnosząc, że ww. inwestycja kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko zgodnie z obowiązującym w 2009 r. rozporządzeniem Rady Ministrów z 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, a także zgodnie z obecnie obowiązującym rozporządzeniem w tym przedmiocie. Burmistrz [...] decyzją z [...] czerwca 2009 r. ustalił uwarunkowania dla ww. przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko. Decyzja ta dotknięta jest wadą, ponieważ wydano ją bez wykonania raportów o oddziaływaniu na środowisko. Jest to bowiem przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzenie raportów oddziaływania na środowisko jest obligatoryjne. Skarżący dodał, że obecnie na jego wniosek toczy się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] września 2009 r. o pozwoleniu na budowę ww. stacji paliw. Następnie wskazał, że zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku wydanie decyzji środowiskowej następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. Można zatem uznać, że postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko jest jednym z podstawowych elementów przy wydawaniu decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Wydanie decyzji pozwalającej na użytkowanie "zatwierdziło" pozwolenie na budowę, które wcześniej "zatwierdziło" wadliwe postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, a to stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zarówno zaskarżona jak i poprzedzająca ją decyzja odpowiadają prawu. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w [...] wystąpił do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o "wycofanie z obiegu prawnego" decyzji tego organu z dnia [...] grudnia 2009 r. o pozwoleniu na użytkowanie opisanej na wstępie stacji paliw. Do wniosku dołączył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2010 r. stwierdzającą nieważność decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zagospodarowaniu terenu MOP [...] przy autostradzie [...] w rejonie [...]. Organ wojewódzki wznowił postępowanie administracyjne zakończone decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. o pozwoleniu na użytkowanie, w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. utrzymaną w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r. odmówił uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Stanowisko organów należało podzielić. Wskazać bowiem trzeba, że wznowienie postępowania administracyjnego jest nadzwyczajnym trybem weryfikacji decyzji zapadłych w wadliwie przeprowadzonym postępowaniu. Wznowienie postępowania administracyjnego jest wyjątkiem od ogólnej zasady trwałości decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 16 k.p.a. Może nastąpić wyłącznie w przypadkach określonych w art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a. oraz art. 145a k.p.a. Przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Zgodnie z przesłanką wymienioną w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. W literaturze i orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że w powyższym przypadku chodzi o sytuacje, gdy jedna decyzja lub orzeczenie sądu stanowi podstawę do wydania drugiej decyzji. Chodzi o taką zależność, że wydanie drugiej decyzji nie będzie możliwe bez wcześniejszego wydania decyzji pierwszej. Termin "w oparciu" użyty w art. 145 §1 pkt 8 k.p.a. jest bowiem tożsamy ze zwrotem "na podstawie" (por. wyroki: NSA z dnia 10 października 2006 r., sygn. akt II GSK 156/06, LEX nr 276701, WSA w Łodzi z 2 lipca 2008r., sygn. akt III SA/Łd 706/07, LEX nr 522435, WSA w Warszawie z dnia 30 marca 2005r., sygn. akt VII SA/Wa 264/04, LEX nr 1890470, oraz M. Jaśkowska, op. cit. s. 724-725; Czesław Martysz (w:) G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom II", LEX 2007, s. 267; Krzysztof Sobieralski "Praktyczne problemy wznowienia postępowania administracyjnego", PRESSCOM Sp. z o.o., Wrocław 2005, s. 98). Taka sytuacja nie miała miejsca w rozpatrywanej sprawie. Powołany przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...] fakt stwierdzenia nieważności przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. przedsięwzięcia nie może stanowić podstawy do uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 2009r., którą udzielono pozwolenia na użytkowanie stacji paliw. Pomiędzy decyzją Burmistrza [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. o środowiskowych uwarunkowanych, a decyzją o pozwoleniu na użytkowanie brak jest bowiem bezpośredniego związku o jakim mowa w ww. przepisie. Wyeliminowanie z obrotu prawnego ww. decyzji środowiskowej może natomiast stanowić podstawę do wznowienia - w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 8 k.p.a. - postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z [...] września 2009r. o pozwoleniu na budowę ww. inwestycji. Ta bowiem decyzja została wydana w oparciu o decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia (por wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 1707/08, LEX nr 488009). W tym stanie rzeczy argumenty zawarte w skardze pozostawały bez wpływu na rozstrzygnięcie. Twierdzenie skarżącego, że pozwolenie na użytkowanie "zatwierdziło" pozwolenie na budowę, które wcześniej "zatwierdziło" wadliwe postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji było - w świetle przedstawionej wyżej argumentacji - nieuzasadnione. Mając na względzie powyższe okoliczności, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).