VII SA/Wa 2118/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący w skardze na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] kwietnia 2016r., znak [...] zgłaszającą sprzeciw wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu wniosku zostało wskazane, że niewstrzymanie wykonalności doprowadzi do powstania znacznej szkody i jednocześnie nieodwracalnych skutków. Zdaniem skarżącego zgłoszony sprzeciw spowoduje, że organy nadzoru budowlanego będą prowadziły następcze postępowania administracyjne, opierając się na wynikającym z zaskarżonej decyzji stwierdzeniu o wybudowaniu budynku z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zatem skarżący z dużym prawdopodobieństwem jeszcze przed merytorycznym rozpoznaniem niniejszej skargi zostanie obciążony kosztami sporządzenia projektu zamiennego, a w najgorszym przypadku wykonania robót budowlanych skutkujących zmianą położenia obiektu, które z kolei mogą doprowadzić do nieprzydatności domu do planowanego użytku. Ponadto może też dojść do nakazu rozbiórki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej "ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do treści art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy podkreślić, iż przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 sierpnia 2011 r. sygn. akt I FZ 142/11, LEX nr 864 188 oraz z dnia 26 września 2013 r. sygn. akt II OZ 791/13, LEX nr 1 412 495). Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Zasadą jest, że przymiotu wykonalności nie posiadają akty administracyjne odmowne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 641/13 LEX nr 1 432 680). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dotyczy aktu administracyjnego, którym organ administracji architektoniczno-budowlanej wniósł sprzeciw wobec zgłoszonego zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego. Decyzja o wniesieniu sprzeciwu ani nie przyznaje uprawnień, ani nie nakłada na nikogo obowiązku. Charakter prawny takiej decyzji jest najbardziej zbliżony do rozstrzygnięć odmownych, gdyż decyzja o wniesieniu sprzeciwu od zgłoszenia zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego oznacza, że jej adresat będzie musiał powstrzymać się od użytkowania określonego budynku. W świetle powyższego, wobec faktu, że decyzja ta nie podlega wykonaniu (czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego), wniosek o wstrzymanie jej wykonania nie może być uwzględniony. Na marginesie należy również wskazać, iż obecnie akta administracyjne znajdują się w Sądzie, zaś organy nie zwróciły się z wnioskiem o ich wypożyczenie, co oznacza, że organy nie dysponują materiałami umożliwiającymi prowadzenie jakiegokolwiek postępowania. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.