VII SA/Wa 2256/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Tomasz Stawecki, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2016 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązków z zakresu nadzoru budowlanego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania Państwa A. i Z. M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] maja 2015 r., odmawiającej nałożenia obowiązków w zakresie nadzoru budowlanego w sprawie wykonanych robót budowlanych w budynku mieszkalno - usługowym zlokalizowanym na działce nr [...] położonej w M. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił przebieg postępowania wskazując, iż dniu 15 marca 2012 r. PINB w [...] dokonał kontroli na działce nr [...] położonej w M., podczas której stwierdził m.in. wykonanie robót budowlanych wewnątrz budynku mieszkalno - usługowego bez wymaganego pozwolenia na budowę, polegających na naruszeniu elementów konstrukcyjnych budynku (wykonanie otworów drzwiowych w dwóch ścianach). Ponadto w toku oględzin stwierdzono, że inwestor wykonał ścianki działowe. Nie stwierdzono natomiast zmiany przeznaczenia budynku, który był zaewidencjonowany w ewidencji gruntów jako sklep nabiałowy. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. PINB w G. nałożył na inwestorów obowiązek wykonania ekspertyzy technicznej robót budowlanych realizowanych wewnątrz budynku mieszkalno - usługowego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej przy ul. R. w M. wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę, polegających na naruszaniu elementów konstrukcyjnych budynku przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane, z wykazaniem ewentualnych nieprawidłowości. Decyzją nr [...] PINB w [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zgodności z przepisami prawa budowlanego wykonania przez Państwa M. i S. S. robót budowlanych wewnątrz budynku mieszkalno - usługowego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w M. jako bezprzedmiotowe. Odwołanie od w/w decyzji w ustawowym terminie złożył Pan Z. M. Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy w/w rozstrzygnięcie organu I instancji. Wyrokiem z dnia 7 marca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2106/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił w/w rozstrzygnięcie [...] WINB. Po ponownym rozpatrzeniu w/w odwołania decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. [...] WINB uchylił decyzję organu powiatowego nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. i orzekł merytorycznie: "na podstawie art. 51 ust. 1 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego odmawiam nałożenia na Państwo M. i S. S. obowiązków z zakresu nadzoru budowlanego w przedmiocie robót budowlanych w budynku mieszkalno-usługowym zlokalizowanym na działce nr ew. [...] położonej w M.". Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 2234/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił w/w decyzję [...] WINB. W związku z powyższym zaszła konieczność ponownego rozpatrzenia odwołania złożonego przez Pan Z. M. [...] WINB postanowieniem Nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. zlecił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] przeprowadzenie postępowania uzupełniającego poprzez przeprowadzenie czynności kontrolnych na w/w działce mających na celu ustalenie ile otworów drzwiowych zostało wykonanych w ramach prowadzonych robót przez inwestora oraz wskazanie w jakich ścianach zostały one wykonane (konstrukcyjnej czy działowej). Po uzupełnieniu materiału dowodowego przez organ I instancji [...] WINB decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r., odmówił nałożenia obowiązków w sprawie wykonanych robót budowlanych wewnątrz budynku mieszkalno - usługowego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w M. oraz odmówił uznania za samowolną zmianę sposobu użytkowania części pomieszczeń mieszkalnych na parterze na pomieszczenia usługowe. Odwołanie od w/w decyzji w ustawowym terminie złożyli Państwo A. i Z. M. [...] WINB decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Ponownie rozpoznając sprawę organ powiatowy decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2015 r., odmówił nałożenia obowiązków w [zakresie nadzoru budowlanego w sprawie wykonanych robót budowlanych w budynku mieszkalno - usługowym zlokalizowanym na działce nr [...] położonej w M. Odwołanie od w/w decyzji w ustawowym terminie złożyli Państwo A. i Z.M. W toku prowadzonego ponownie postępowania odwoławczego organ II instancji wskazał, że przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest legalność robót budowlanych w budynku mieszkalno - usługowym zlokalizowanym na działce nr [...] położonej w M. polegających na wykonaniu w części parterowej budynku w ścianie wewnętrznej konstrukcyjnej gr. 90 cm otworu drzwiowego i nadproża jako przejście z jednego pomieszczenia do drugiego w wymiarach 1,20 m x 2,00 m oraz w ścianie działowej gr. 12 cm otworu drzwiowego o wym. 90 cm x 2,00 m i nadproża (dokumentacja sporządzona przez J. P. - upr. kontsr. - bud. Nr [...]) oraz ich wpływ na zmianę sposobu użytkowania części pomieszczeń mieszkalnych na parterze na pomieszczenia usługowe. Organ odwoławczy przypomniał, iż z akt administracyjnych wynika, że sporne pomieszczenia na parterze w budynku mieszkalno - usługowym zlokalizowanym na działce nr [...] położonej w M. (od strony podwórka) stanowiły przed 2012 r. pomieszczenia mieszkalne tj. kuchnię i pokój. Pierwszą dokumentację, na której uwidoczniony jest zarys spornych pomieszczeń na działce nr [...] położonej w M. (od strony podwórka) stanowi złożona przez Państwa A. i Z. M. przy piśmie z dnia 8 września 2014 r. kopia dokumentacji "Analiza - wycena budynku mieszkalnego położonego we wsi M. pow. G., właściciela F. J." z 1958 r. oszacowana na podstawie m. in. protokołu z dnia 18 marca 1958 r., z którego wynika, że "budynek wybudowany w roku 1928, w czasie działań wojennych w 1939 r. uległ spaleniu. W roku 1944 - 49 został odbudowany przez wykonanie nowych stropów" oraz kopia "Inwentaryzacji budynku mieszkalnego dla celów wycen wartości elem. bud." Jakkolwiek na rzucie przyziemia w/w inwentaryzacji w części będącej przedmiotem niniejszego postępowania, tj. od strony podwórka, wskazano zarys spornych pomieszczeń, niemniej jednak bez podziału na poszczególne pomieszczenia oraz bez określenia ich charakteru. Niemniej jednak dokumentacja z późniejszych lat, tj. akt notarialny Rep. A Nr [...] z dnia [...] października 1997 r., akt notarialny Rep. A Nr [...] z dnia [...] października 2010 r. oraz decyzja Starosty Powiatu G. Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r" znak: [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę instalacji gazowej w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr [...] położonej w miejscowości M., gm. M., a także oświadczenia złożone pod groźbą odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań potwierdzają, że sporna część miała charakter pomieszczeń mieszkalnych. Projektant Pan A. B. na rzucie parteru wymienia poszczególne pomieszczenia określając ich charakter, w tym sporne pomieszczenia mieszkalne, tj. kuchnię i pokój. Z oświadczenia Pana A. D. z dnia [...] września 2014 r. wynika, że "W 2005 r. razem z P. Z. M. malowałem kuchnię i pokój na parterze od podwórka w budynku znajdującym się na działce nr [...] w którym zamieszkiwały P. M. i T. J. Do tego budynku wchodziło się od podwórka - najpierw była sień, później kuchnia (po lewej stronie w rogu była kuchnia z kafli), z kuchni przechodziło się do dużego pokoju, w którym stał po lewej stronie duży piec kaflowy". Opisany w w/w oświadczeniu charakter spornych pomieszczeń mieszkalnych potwierdza również Pan H. K. w protokole z dnia 24 września 2014 r. "Z sieni wchodziło się do kuchni (po lewej stronie stała kuchnia kaflowa) z kuchni wchodziło się do dużego pokoju. Mieszkanie znajdowało się na parterze. Od strony ul. R. znajdował się drugi budynek należący do GS "[...] ", w którym był sklep spożywczy" oraz Pan E. K., który wyjaśnił, że "Na parterze od strony podwórka (...) znajdowały się dwa pomieszczenia, z dużej kuchni wchodziło się do dużego pokoju ". Dalej organ II instancji zauważa, iż z powyższej dokumentacji wynika, że pomieszczenia na parterze (od podwórka) w budynku mieszkalno - usługowym zlokalizowanym na działce nr [...] położonej w M. przed wykonaniem robót budowlanych polegających na wykonaniu dwóch otworów drzwiowych w ścianie działowej i konstrukcyjnej budynku stanowiły pomieszczenia mieszkalne. Należało zatem ocenić, czy w/w roboty budowlane polegające na wykonaniu dwóch otworów drzwiowych w ścianie działowej i konstrukcyjnej budynku zmieniły sposób użytkowania pomieszczeń mieszkalnych na parterze budynku zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w M.. Jak oświadczył Pan S. S. w piśmie z dnia 10 września 2014 r., "Na parterze budynku prowadzony był sklep spożywczy przez GS "[...] " w M. (oświadczenie GS "[...] " w załączniku) oraz zaplecze. Teraz mieści się tam sklep z pieczywem i sklep z lodami, pozostałe pomieszczenia są pomocnicze do prowadzenia tej działalności.", w protokole kontroli z dnia 23 października 2014 r. wskazał, że "Od ulicy są dwa sklepy: lodziarnia i cukiernia. W lodziarni pracuje jedna osoba sezonowo. Od maja do września od 10 -18 godz. lub dłużej. Osoba ta korzysta z pomieszczenia wc wydzielonego z pomieszczenia I (...) w pomieszczeniu III składowane są napoje, rolki, papier, ustawiona zamrażarka i pojemnik plastikowy na naczynia jednorazowe - woreczki, talerzyki itp. na potrzeby cukierni. W cukierni pracują dwie osoby na zmiany, sklep czynny od 6-17. Osoby te korzystają z wydzielonego pomieszczenia III wc". Również w protokole kontroli z dnia 15 marca 2012 r. odczytanym i podpisanym przez Pana S. S. zapisano, że "Budynek posiada dwa pomieszczenia sklepowe oraz pomieszczenia przeznaczone na magazyn - na parterze". Powyższe potwierdza dokumentacja sporządzona przez J. P. (upr. kontsr. - bud. Nr [...]), w której w części stanowiącej opis ogólny budynku wskazano, że "Budynek mieszkalno - usługowy jest to budynek w części parterowej jako pomieszczenia usługowe, piętro jako część mieszkalna." W ocenie organu odwoławczego powyższe świadczy o tym, że pomieszczenia na parterze pierwotnie mieszkalne, tj. kuchnia i pokój obecnie po przeprowadzonych robotach budowlanych polegających na wykonaniu dwóch otworów drzwiowych w ścianie działowej i konstrukcyjnej budynku stanowią część lokali usługowych, tj. prowadzonej od strony ul. R. lodziarni (sezonowej) oraz cukierni z pieczywem (całorocznej). Dalej [...] WINB wskazał, że właściwym trybem postępowania do oceny w/w przesłanek należało uczynić art. 51 Prawa budowlanego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo - administracyjnym "W sytuacji gdy inwestor wykonuje roboty budowlane związane ze zmianą sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do przeprowadzenia postępowania naprawczego w oparciu o przepisy art. 50 i art. 51, nie zaś art. 71a Prawa budowlanego. Trzeba bowiem przyjąć, że taka legalizacja robót budowlanych, ze względu na ich wyższy stopień skomplikowania w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, wyprzedza legalizację samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu w zakresie uregulowanym przepisem art. 71a Prawa budowlanego" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lutego 2008 r. sygn. akt II OSK 137/07, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lutego 2008 r., sygn. akt II OSK 119/07, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lutego 2008 r., sygn. akt II OSK 119/07). [...] WINB wskazał również, że powyższe stanowisko znajduje również odzwierciedlenie w doktrynie, w której przyjmuje się, że "Przepis art. 7la ust. 1 znajdzie zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy dojdzie do samowoli budowlanej polegającej na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia w myśl przepisów art. 71 ust. 2, a także art. 71 ust. 6 pkt 2. Natomiast w sytuacji gdy inwestor wykona razem ze zmianą sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części także roboty budowlane bez wymaganego pozwolenia na budowę, organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do przeprowadzenia postępowania naprawczego na podstawie przepisów art. 50 i 51, a nie art. 7la" (A, Kosicki, "Prawo budowlane. Komentarz"). Za słuszne organ II instancji uznał stanowisko organu powiatowego wskazujące, iż "W pomieszczeniach I, II, III nikt z pracowników lodziarni czy cukierni nie przebywa na stałe, są one wykorzystywane sporadycznie do celów WC czy ułożenia przedmiotów jak w pomieszczeniu III. Nie przebywają tam klienci sklepów. Pomieszczenia te znajdują się na parterze, nie są często użytkowane, nie składowane są tam ciężkie przedmioty i nie zachodzi zagrożenie bezpieczeństwa konstrukcji, zmiana bezpieczeństwa pracy (na stałe brak pracowników) czy pożarowego. Zachowana jest wysokość pomieszczeń do pracy i innych celów dla przebywania nie więcej niż 4 osób, szerokość otworów drzwiowych oraz warunki higieniczno - sanitarne". Również roboty budowlane polegające na wykonaniu dwóch otworów drzwiowych w ścianie działowej i konstrukcyjnej budynku zgodnie z dokumentacją sporządzoną przez J. P. (upr. kontsr. - bud. Nr [...]) "nadproża wykonane zostały zgodnie z wiedzą i sztuką budowlaną, nie naruszają konstrukcji i nie stwarzają zagrożenia dla użytkowników". W tej sytuacji zasadnie przyjęto jako podstawę materialno - prawną rozstrzygnięcia art. 51 ust. 1 i 2 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego odmawiając nałożenia obowiązków w zakresie nadzoru budowlanego w sprawie wykonanych robót budowlanych w budynku mieszkalno - usługowym zlokalizowanym na działce nr [...] położonej w M., odnosząc się do treści wniosku o wszczęcie postępowania. W ocenie organu odwoławczego argumenty przedstawione przez skarżących w odwołaniu nie wnoszą do sprawy istotnych elementów i w świetle Prawa budowlanego nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji organu I instancji. Za chybiony i nieznajdujący uzasadnionych podstaw prawnych uznano zarzut skarżących, zgodnie z którym organ powiatowy zaniechał ustalenia zakresu wykonanych robót w budynku znajdującym się od podwórza działki nr [...] bowiem akta administracyjne w sposób bezsporny przesądzają, że roboty budowlane polegały na wykonaniu w części parterowej budynku w ścianie wewnętrznej konstrukcyjnej gr. 90 cm otworu drzwiowego i nadproża jako przejście z jednego pomieszczenia do drugiego w wymiarach 1,20 m x 2,00 m oraz w ścianie działowej gr. 12 cm otworu drzwiowego o wym. 90 cm x 2,00 m i nadproża. [...] WINB wskazał, iż podtrzymuje stanowisko wyrażone w decyzji Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. oraz w decyzji Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r., w uzasadnieniu której wskazał, że "w niniejszej sprawie jeden otwór został wykonany w ścianie konstrukcyjnej, a drugi - w ścianie działowej. Jakkolwiek skarżący twierdzi, że drugi otwór został wykonany w ścianie konstrukcyjnej to powyższe nie ma oparcia w zebranym materiale dowodowym. Wskazano także, że ekspertyza techniczna przedłożona w niniejszej sprawie została sporządzona przez osobę ze stosownymi uprawnieniami, która posiada stosowną wiedzę i praktykę w powyższym zakresie. Natomiast skarżący na potwierdzenie swojego stanowiska nie przedłożył żadnych dowodów. Z uwagi na powyższe [...] WINB uznał za udowodnione, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z wykonaniem tylko jednego otworu w ścianie konstrukcyjnej. Organ odwoławczy nie widział podstaw do podważania zapisów zawartych w dokumentacji technicznej sporządzonej w niniejszej sprawie. Jeżeli strona postępowania nie zgadza się ze stwierdzeniami zawartymi w załączonej do akt dokumentacji, winna zlecić opracowanie dokumentacji, która podważyłaby stwierdzenia zawarte w przedłożonej w toku postępowania ekspertyzy technicznej. Dalej organ odwoławczy wskazuje, że powyższe potwierdza dokumentacja sporządzona przez J. P. (upr. kontsr. - bud. Nr [...]). Z wykonanej ekspertyzy technicznej wynika, że inwestor w części parterowej budynku w ścianie wewnętrznej konstrukcyjnej gr. 90 cm wykonał roboty budowlane polegające na wykuciu otworu i wykonaniu nadproża jako przejście z jednego pomieszczenia do drugiego w wymiarach 1,20 m x 2,00 m oraz w ścianie działowej gr. 12 cm wykonał roboty polegające na wykuciu otworu drzwiowego o wym. 90 cm x 2,00 m i wykonaniu nadproża. Nadproże o szerokości 1,20 m x 2,00 m będzie wykorzystane jako przejście i nie będzie zamontowane skrzydło drzwiowe, roboty zakończone. W nadprożu o wym. 90 cm x 2,00 m będzie zamontowana ościeżnica oraz skrzydło drzwiowe. Z oceny stanu technicznego wynika, że "nadproża wykonane zostały zgodnie z wiedzą i sztuką budowlaną, nie naruszają konstrukcji i nie stwarzają zagrożenia dla użytkowników". [...] WINB wskazał także, że zgodnie z zaleceniami zawartymi w wyrokach wydanych w niniejszej sprawi przeprowadził uzupełniające postępowanie w w/w zakresie. Z zeznań świadka Pana J. P. (pouczonego o odpowiedzialności karnej) wynika, że jeden otwór został wykonany w ścianie konstrukcyjnej, a drugi - w ścianie działowej oraz że zostały one wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną i wiedzą techniczną. W protokole z oględzin z dnia 25 czerwca 2014 r., organ powiatowy wskazał, że jeden otwór o wymiarach 2,05 m x 1,02 m wykonany został "z pewnością w ścianie konstrukcyjnej". Wskazał również, że nie może z całą pewnością stwierdzić czy drugi otwór istnieje w ścianie działowej czy konstrukcyjnej, powyższe wynika z ekspertyzy technicznej wykonanej przez uprawnioną osobę. Organ powiatowy również wskazał, że pierwszy otwór znajduje się w pomieszczeniu z lodami, natomiast drugi - w pomieszczeniu sklepu z pieczywem. W tożsamy sposób oceniono kolejny zarzut Skarżących bowiem analiza zmiany przeznaczenia części budynku z funkcji mieszkalnej na cele prowadzonej działalności usługowej, o profilu sklepu z lodami i cukierni z pieczywem, nie wpłynęła na warunki bezpieczeństwa pożarowego, pracy, zdrowotne, higieniczno- sanitarne, wynikające z treści rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). W celu uwypuklenia bezzasadności zarzutów skarżących, którzy wskazują, że "niedokonano ustaleń dotyczących liczby pomieszczeń, których sposób użytkowania uległ zmianie, co doprowadziło do pominięcia charakteru pomieszczenia znajdującego się obok pomieszczenia III i zakresu robot wykonanych w obrębie tych pomieszczeń", wskazano, że przedmiotem postępowania są pomieszczenia określone jako I, II i III powstałe z pokoju oraz kuchni. Powyższe potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia złożone pod groźbą odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań przesądzające, że tylko te pomieszczenia miały charakter pomieszczeń mieszkalnych, a także dokumentacja, w tym m. in. "Analiza - wycena budynku mieszkalnego położonego we wsi M. pow. G., właściciela F. J." z 1958 r., która wskazuje, że część znajdująca się obok pomieszczenia nr III stanowi cześć przynależną do obecnej cukierni, w żaden sposób nie połączona funkcjonalnie ze spornymi pomieszczeniami I, II i III. W ocenie [...] WINB organowi I instancji nie można zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego, jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. W ramach prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie powiatowy organ nadzoru budowlanego wyczerpująco zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy jak również dokonał oceny zebranego materiału dowodowego zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami zawartymi w Kpa. Skargę na tę decyzję złożył Z. M. Zarzucił w niej skarżonej decyzji zarzucił naruszenie: - art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) poprzez niezastosowanie się organu II instancji do oceny prawnej i wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego co do dalszego postępowania zawartych w wyroku z dnia 23 stycznia 2014r., co doprowadziło do wydania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaskarżonej decyzji z zaniechaniem wykonania obowiązków wynikających z treści w art. 7 i 77 k.p.a., tj. wyjaśnienia rozbieżności w materiale dowodowym wskazanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w ww. wyroku w odniesieniu do zakresu robót wykonanych przez inwestorów, co doprowadziło do sprzecznych ustaleń faktycznych w zakresie otworów drzwiowych oraz zakresu zmian w przeznaczeniu pomieszczeń budynku; - art. 7,77,80 k.p.a. poprzez pominięcie przy ustaleniach faktycznych informacji dot. grubości ściany identyfikujących drugi otwór wykonany przez inwestora i ewidentną sprzeczność pomiędzy pomiarami dokonanymi podczas kontroli w dniu 15.03.2012r. (grubość ściany 33 cm) a danymi zamieszczonymi w ekspertyzie (grubość ściany określona na 12 cm), co doprowadziło do nieuprawnionego przyjęcia przez organ, że drugi otwór został wykonany w ścianie działowej i wystarczające dla takiego ustalenia są informacje zawarte w ekspertyzie, jak również pominięcia przy ocenie zmiany przeznaczenia pomieszczeń na parterze znajdujących się od podwórza powyższego otworu służącego połączeniu obu budynków (budynku frontowego i budynku od podwórza). Podnosząc te zarzuty wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a zarzuty podniesione w skardze nie ujawniły wad tego rodzaju, które uzasadniałyby co najmniej jej uchylenie. Przypomnieć na wstępie należy, iż przedmiotem kontroli Sądu była decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., utrzymująca w mocy decyzję organu powiatowego odmawiającą nałożenia obowiązków w zakresie nadzoru budowlanego w sprawie wykonanych robót budowlanych w budynku mieszkalno – usługowym. Podstawę materialnoprawną tych decyzji stanowił przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Organy obu instancji uznały, że nie zachodzi potrzeba wykonywania jakichkolwiek robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. Dokonując takiej oceny, organy orzekające kierowały się wytycznymi co do dalszego postępowania zawartymi w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 2234/13. W ocenie Sądu, obie ww. decyzje są prawidłowe, zgodne z zaleceniami Sądu zawartymi w ww. wyroku, poprzedzone wyczerpującymi ustaleniami co do stanu faktycznego, nadto - oparte na prawidłowych przepisach prawa materialnego i prawidłowej ich wykładni. Stąd też Sąd nie podzielił zarzutów skargi. Rozwijając tę ocenę zauważyć należy, iż badając prawidłowość zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej Sąd obowiązany był wziąć pod uwagę, że zapadły one na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2014 r., którym Sąd uchylił kontrolowaną wówczas decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r. Stosownie do treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną należy rozumieć wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie (czynności), jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał ten akt (czynność) zostało uznane za błędne. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią natomiast z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie administracyjne. Związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu ww. przepisu oznacza zaś to, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej. Kierując się powyższym dostrzec zatem trzeba, iż Sąd wskazanym powyżej wyrokiem wskazał , "iż organ odwoławczy z naruszeniem art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm ) nie uwzględnił wiążącej oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2106/12. Z oceny tej wynika, że " rozpatrując sprawę ponownie organ administracji zobowiązany będzie wydać decyzję rozstrzygającą sprawę co do istoty. Wydanie takiej decyzji poprzedzone musi być jednak przeprowadzeniem postępowania odpowiadającego standardom określonym w art. 7 i 77 kpa, co oznacza obowiązek ustosunkowania się do wszystkich podniesionych zarzutów". [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wbrew wiążącej ocenie prawnej nie przeprowadził postępowania odpowiadającego standardom określonym w art. 7 i 77 kpa i nie ustosunkował się do zarzutów skarżącego zawartych w odwołaniu. W odwołaniu skarżący zakwestionował przedłożoną przez inwestora ekspertyzę techniczną wskazując, że ustalenia w niej zawarte nie odpowiadają ustaleniom wynikającym z protokołu oględzin przeprowadzonych w dniu 15 marca 2012r. Mianowicie z protokołu oględzin wynika, że inwestor wykonał samowolnie w dwóch ścianach konstrukcyjnych otwory drzwiowe - po jednym w ścianie. Tymczasem w ekspertyzie technicznej wskazano na wykonanie w ścianie konstrukcyjnej tylko jednego otworu drzwiowego wraz z nadprożem jako przejścia z jednego pomieszczenia do drugiego. Zdaniem wykonującego ekspertyzę drugi otwór drzwiowy został wykuty w ścianie działowej. Skarżący zarzucił wadliwe wykonanie ekspertyzy w której pominięto drugi otwór drzwiowy wykuty w ścianie konstrukcyjnej. W tej sytuacji obowiązkiem organu odwoławczego było wyjaśnienie czy oba otwory drzwiowe zostały wykute w ścianach konstrukcyjnych czy też tylko jeden z nich, a drugi otwór był wykonany w ścianie działowej." Przytoczenie powyższego Sąd orzekając w niniejszej sprawie, wobec zarzutów skargi, uznał za konieczne. Z przytoczonego fragmentu uzasadnienia bowiem w sposób wyraźny wynika, jakie wskazania co do dalszego postępowania w sprawie zostały zawarte w ww. wyroku Sądu (wiążącym tak organy, jak i Sąd kontrolujący zaskarżoną obecnie decyzję). Zdaniem Sądu, wskazany wyrok w sposób jednoznaczny wyznaczył kierunek dalszego postępowania w tej sprawie, a organy orzekające (stosowanie do art. 153 p.p.s.a.), obowiązane były do niego się zastosować, co też miało miejsce. Z obydwu przytoczonych wyżej rozstrzygnięć wynika, że zadaniem organów nadzoru budowlanego będzie ustalenie charakteru ściany, w której dokonano wykucia drugiego otworu drzwiowego, w szczególności wyjaśnienie rozbieżności w tym zakresie pomiędzy ekspertyzą a protokołem oględzin. Wyjaśniając powyższą kwestię organy wskazały, iż z zeznań świadka Pana J. P. (pouczonego o odpowiedzialności karnej) wynika, że jeden otwór został wykonany w ścianie konstrukcyjnej, a drugi - w ścianie działowej oraz że zostały one wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną i wiedzą techniczną. W protokole z oględzin z dnia 25 czerwca 2014 r., organ powiatowy wskazał, że jeden otwór o wymiarach 2,05 m x 1,02 m wykonany został "z pewnością w ścianie konstrukcyjnej". Wskazał również, że nie może z całą pewnością stwierdzić czy drugi otwór istnieje w ścianie działowej czy konstrukcyjnej, powyższe wynika z ekspertyzy technicznej wykonanej przez uprawnioną osobę. Należy w związku z tym uznać, że organy wskazywaną kwestię wyjaśniły, dokonując stosownej oceny uzupełnionego materiału dowodowego i przyjęły, że ekspertyza techniczna sporządzona przez J. P., ze względu na to, że została sporządzona przez osobę posiadającą specjalistyczną wiedzę w tym zakresie jest wiarygodna. Nie została też skutecznie zakwestionowana innym dowodem. Pozwala to na uznanie, że organy wyjaśniając wskazaną przez Sąd rozbieżność i odnosząc się do niej w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wypełniły należycie płynący z art. 153 p.p.s.a. obowiązek podporządkowania się ocenie i wskazaniom zawarty w wyroku uchylającym poprzednią decyzję. W konsekwencji, Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania wydanych w sprawie decyzji z powodu naruszenia prawa materialnego (art. 153 p.p.s.a) jak też z przyczyn procesowych . Sąd nie dopatrzył się ani naruszenia art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa. Nie można mówić o tym, że w trakcie postępowania nie uwzględniono parametrów spornej ściany skoro były one znane zarówno organowi jak też osobie sporządzającej ekspertyzę. Przypomnieć w tym miejscu należy, że przedmiotowa ekspertyza została sporządzona po osobistych oględzinach obiektu. Za prawidłowością oceny zawartej w ekspertyzie przemawia również fakt, że pomimo znacznego upływu czasu od momentu przeprowadzenia przedmiotowych robót budowlanych nie stwierdzono w obiekcie żadnych uszkodzeń. Wobec uznania, że sporządzona na potrzeby postępowania ekspertyza jest pełnowartościowa, wobec zawartej w niej oceny co do prawidłowości wykonanych robót, zasadnym było odstąpienie od nakładania na inwestora jakichkolwiek obowiązków. W ocenie Sądu organy drobiazgowo przeprowadziły postępowanie wyjaśniające także w zakresie zmiany sposobu użytkowana pomieszczeń. Za prawidłowe należało uznać stanowisko organów wskazujące na zastosowanie w odniesieniu do samowolnej zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń norm określonych w art. 51 Prawa budowlanego. Stanowisko w tym zakresie organy poparły licznym orzecznictwem sądowoadmnistracyjnym. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie podzielił zarzutów skargi, a uznając kontrolowane orzeczenie za prawidłowe orzekł o jej oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a.