VII SA/Wa 2267/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji R.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...]. Decyzją tą organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] nakładającą na A. i R. G. obowiązek wykonania określonych robót budowlanych w budynku gospodarczym zlokalizowanym na działce nr ew. [...] w [...]. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że "wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niepowetowaną i znaczną szkodą, tj. konieczność demontażu dachu oraz jego utylizacji (eternitu), usunięcie okna, zakup właściwych materiałów budowlanych oraz zlecenie robót wyspecjalizowanemu przedsiębiorstwu, które dokona odbioru eternitu, a także wykona roboty budowlane, a przede wszystkim widma poniesienia niebagatelnych dla skarżącego kosztów tego przedsięwzięcia, których nie da się odzyskać - skutki których nie da się odwrócić. W obliczu tak istotnych uchybień dostrzeżonych w decyzji wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji jest uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W ocenie Sądu rozpoznawany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji zależy od właściwego uzasadnienia wniosku. To na stronie wnioskującej ciąży obowiązek wykazania przesłanek warunkujących wstrzymanie. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania orzeczenia jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Aby Sąd mógł stwierdzić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: postanowienia o sygnaturach akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ 598/06, II FZ 585/06, II FZ 666/06, FZ 250/04). Przy czym zauważyć należy, iż w omawianym przepisie chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przechodząc zatem do oceny wniosku wskazać należy, że wniosek ten nie został właściwie uzasadniony. Skarżący we wniosku podniósł, że wykonanie decyzji zmusi go do poniesienia niebagatelnych kosztów. Nie wskazał jednak co rozumie przez niebagatelne koszty. Argumenty skarżącego wskazują jednak, że trudne do odwrócenia skutki to de facto poniesienie tych kosztów. Sam fakt wydania nakazu wykonania określonych robót nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ze swej natury tego typu decyzje - poprzez ich realizację - zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Takich argumentów skarżący w kontekście powołanych okoliczności nie podał, we wniosku zabrakło szczegółów pozwalających rzetelnie ocenić sytuację. Trudno również mówić o możliwość wyrządzenia znacznej szkody w przypadku gdy koszt prac tak naprawdę nie jest znany. Nie podano nawet szacunkowych wartości prac, wobec czego Sąd nie ma możliwości oceny powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej, niepowetowanej szkody. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest więc jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, że w sprawie zachodzi przynajmniej jedna z przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem, rozpoznawany wniosek jak wyżej zaznaczono, nie zawiera właściwie uzasadnienia odnoszącego się wprost do przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie to nie odnosi się do konkretnych zdarzeń, które mogłyby przemawiać za jego pozytywnym załatwieniem. Tym samym z uzasadnienia tego wniosku nie wynika z jakiego powodu wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest w tym przypadku konieczne. W konsekwencji Sąd rozpoznając wniosek uznał, że skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dotyczącej wykonania nakazanych robót nie wykazał, aby w stosunku do niego zachodziła którakolwiek z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, orzekł jak w sentencji postanowienia.