VII SA/Wa 2382/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędziowie sędzia WSA Tomasz Stawecki, sędzia WSA Maria Tarnowska, , Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2016 r. sprawy ze skargi K. Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej K. Ł. kwotę 757 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "Kpa", oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst, jedn.: Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), zwanej dalej "Prawo budowlane", po rozpoznaniu odwołania Pani K. Ł. od decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Państwu P. S. D. i M. T. V. H. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na działce nr ew. [...] z obrębu [...], przy ul. [...] w [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił ustalony stan faktyczny wskazując, że w dniu [...] października 2012 r. P. S. D. i M. T. V. H. wystąpili z wnioskiem o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na działce nr ew. [...] z obrębu [...], przy ul. [...] w Dzielnicy [...] m. [...]. Decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. Prezydent Miasta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Państwu P. S. D. i M. T. V. H. pozwolenia na budowę inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej (I kategoria) na działce nr ew. [...] z obrębu [...], w jednostce ewidencyjnej [...] Dzielnica [...], przy ul. [...] w [...]. Odwołanie od ww. decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., w dniu [...] lutego 2013 r., z zachowaniem terminu określonego w art. 129 §2 Kpa złożyła Pani K. Ł.. Wojewoda [...]decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r., uchylił zaskarżoną decyl Prezydenta Miasta [...] Nr [...], z dnia [...] stycznia 2013 r., i umorzył postępowanie organu I instancji. Wyrokiem z dnia 17 marca 2014 r. (sygn. akt: VII SA/Wa 1009/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. Ponownie rozpatrując odwołanie Pani K. Ł. z dnia [...] lutego 2013 r. Wojewoda [...], postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 oraz postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2014 r. zlecił Prezydentowi Miasta [...] przeprowadzenie dodatkowych postępowań wyjaśniających. Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. Wojewoda [...] wezwał Inwestorów, P. S. D. i M. T. V. H. do uzupełnienia dokumentacji projektowej o oświadczenie projektantów o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, przedłożenie ważnych na dzień sporządzenia nanoszonych projekcie budowlanym poprawek zaświadczeń o przynależności projektantów do izby samorządu zawodowego oraz uzupełnienie przedłożonej analizy przesłaniania i nasłonecznienia budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. [...] podpisy autorów opracowania. Zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2015 r. Wojewoda [...], zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. poinformował strony postępowania, że został zebrany materiał dowodowy niezbędny dania rozstrzygnięcia oraz wyznaczył stronom termin 7 dni od daty doręczenia zawiadomienia, do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych |r, zapoznania się z aktami sprawy oraz składania dodatkowych wyjaśnień i dokumentów. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. Pani K. Ł., po zapoznaniu gromadzonym materiałem dowodowym stwierdziła, że brak jest podpisu mgr inż. arch. B. N. w analizie przesłaniania i nasłonecznienia obiektu oraz, że w aktach sprawy brakuje wykonanej na jej zlecenie odrębnej analizy przesłaniania i nasłonecznienia dla budynku ml. [...] w [...], sporządzonej w sierpniu 2013 r. przez mgr inż. arch. R. G.. W oparciu o przedstawiony przebieg postępowania Wojewoda [...] wskazał, że projektowana inwestycja objęta decyzją Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. polega na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na działce nr ew. [...] z obrębu [...], przy ul. [...] w [...]. Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń, sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Z treści uzasadnienia skarżonej decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. wynika, że przedłożony projekt budowlany dla przedmiotowej decyzji jest zgodny z warunkami decyzji Nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. o warunkach zabudowy, wydanej z upoważnienia Zarządu Dzielnicy [...] m. [...] przez Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...], a projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisał w tym techniczno-budowlanymi. Przeprowadzona przez organ odwoławczy ponowna analiza zgromadzonego materiału dowodowego wykazała konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępował wyjaśniającego. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Wojewoda [...] zlecił Prezydentowi Miasta [...] przeprowadzanie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, mającego na celu uzyskanie i przekazanie do organu odwoławczego, aktualnej informacji dotyczącej stanu władania nieruchomościami o nr e\ [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. [...] oraz nr ew. [...] z obrębu [...]- przy ul. [...] w Warszawie, oraz numerów prowadzonych dla nich ksiąg wieczystych. Natomiast postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2014 r. Wojewoda [...] zlecił Prezydentowi Miasta [...] przeprowadzanie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, mającego na celu: - uzupełnienie dokumentacji o wyniki badań geologiczno - inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia, o których mowa w art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego; - uzupełnienie dokumentacji o ekspertyzę techniczną, o której mowa w § 206 ust. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 7 poz. 690 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych budynku zlokalizowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...], przy ul. [...] w [...]; - wyjaśnienie zakresu projektowanego zamierzenia budowlanego, wobec faktu, że z analizy projektu zagospodarowania działki (części rysunkowej projektu budowlanego) wynika jednoznacznie, iż przedmiotowa inwestycja obejmuje swym zakresem również realizację przyłącza sanitarnego, przyłącza wodociągowego, linii WLZ do istniejącego złącza elektroenergetycznego oraz studni wierconej, jak również zjazdu na posesję oraz wymiany części ogrodzenia; - wyjaśnienie, czy projektowana inwestycja spełnia wymogi § 13 i 60 rozporządzenia w spraw warunków technicznych; - wyjaśnienie, kto na dzień wydawania skarżonej decyzji był właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą nieruchomości oznaczonej nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...], wobec faktu, że z analizy dokumentacji sprawy wynika, że organ, jako strony postępowania uznał Panią K. Ł. i Panią H.: B., a z przeprowadzonego przez organ odwoławczy postępowania dowodowe; (na podstawie informacji z rejestru gruntów i budynków) wynika, że współwłaściciela! nieruchomości oznaczonej nr ew. [...] z obrębu [...] są Pani K. Ł., I. Ł. – G. i Pani A. W., a z treści prowadzonej dla ww. nieruchomości księgi wieczystej [...] wynika, że jej właścicielami są Pani H. B. i Pan A.B.. W odpowiedzi na postanowienie Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. organ I instancji, przy piśmie z dnia [...] września 2014 r., przesłał informację z ewidencji gruntów i budynków, dotyczącą przedmiotowych działek. W odpowiedzi na postanowienie Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] września 2014 r. organ I instancji, przy piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. przesłał dokumenty dostarczone przez Pana P. S. D. przy piśmie z dnia [...] listopada 2014 r., opinię geotechniczną opracowaną przez mgr A. K. z lipca 2013 r.; techniczne warunki posadowienia opracowane przez mgr A. K. dnia 2013 r., analizę przesłaniania i nasłonecznienia opracowaną przez mgr inż. Arch. W. S. z marca 2013 r. oraz projekt budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej przy ul. [...] z października 2012 r. z naniesionymi poprawkami w legendzie projektu zagospodarowania terenu; pismo Biura Geodezji i Katastru z dnia [...] października 2014 r., w sprawie nieruchomości przy ul. [...], stanowiącej działkę •w. [...] z obrębu [...]; Brakujący materiał dowodowy w sprawie uzupełnili również Inwestorzy w odpowiedzi na wezwanie Wojewody [...] z czerwca 2015 r. Wojewoda [...], po dokonaniu analizy przesłanego wraz z odwołaniem od decyzji z dnia [...] lutego 2013 r., jak i uzupełnionego w trakcie postępowania materiału dowodowego stwierdził, że Inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art.35 ust. 1 Prawa budowlanego i złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przedłożony projekt budowlany i zgodny z warunkami decyzji Zarządu Dzielnicy [...] m. [...] Nr [...] dnia [...] lipca 2012 r. o warunkach zabudowy. Projekt zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji jest zgodny z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, projekt budowlany jest kompletny, posiada wszystkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie, posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane. W rezultacie takiej oceny organ odwoławczy stwierdził, iż wniosek o pozwolenie na budowę wraz z dokumentacją projektową czyni zadość wymogom określonym w przepisach prawa. Odnosząc się do wskazanego w odwołaniu zarzutu naruszenia przepisów art. 7, 77 §1 i art. 80 Kpa należy stwierdzono, że Wojewoda [...] zlecając postanowieniem [...] z dnia [...] lipca 2014 r. oraz postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2014 r. Prezydentowi Miasta [...] przeprowadzenie dodatkowych postępowań wyjaśniających, a także wzywając Inwestorów do uzupełnienia dokumentacji projektowej pismem z dnia [...] czerwca 2015 r., konwalidował uchybienia organu I instancji w zakresie niedokładnego i niewyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, Uzupełniona w wyniku postępowania II instancji dokumentacja projektowa stanowi kompletny materiał dowodowy wystarczający do wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Odnosząc się do wskazanego w odwołaniu zarzutu wydania decyzji z przekroczeniem granic uznania administracyjnego poprzez przyjęcie prymatu interesu inwestora nad interesem właścicieli nieruchomości sąsiedniej organ II instancji stwierdził, że zgodnie z art. 4 Prawa budowlanego, każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego przepisami. Ponadto zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przytoczone przepisy są jasne i nie wymagają interpretacji a ich przywołanie w kontrolowanej decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr [...]z dnia [...] stycznia 2013 r. było uzasadnione. Odnosząc się do podniesionej przez Panią K. Ł., w piśmie z dnia [...] lipca 2015 r. kwestii braku podpisu mgr inż. arch. B. N. w opracowaniu "Analiza przesłaniania i nasłonecznienia dla budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. [...] w [...] w związku z projektowaną budową budynku mieszkalnego na działce przy ul. [...]" wskazano, że ww. analiza została podpisana przez mgr inż. arch. W. S.. Z powyższego wynika, jak wskazano powyżej, że mgr inż. arch. W. S. ponosi pełną odpowiedzialność za zawartość opracowania. Przepisy prawa nie nakładają obowiązku sporządzenia tego typu opracowania przez dwie lub więcej osób posiadających odpowiednie kwalifikacje. Natomiast odnosząc się do podniesionej w tym samym piśmie kwestii braku w aktach sprawy, wykonanej na zlecenie Pani K. Ł. odrębnej analizy przesłaniania i nasłonecznienia dla budynku przy ul. [...] w [...], sporządzonej w sierpniu 2013 r. przez mgr inż. arch. R. G. stwierdzono, że pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r., złożonym do sprawy zakończonej decyzją Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] października 2013 r., znak: [...] Pani I. Ł.-G. wniosła o dopuszczenie, jako dowodu, opinii niezależnego biegłego w zakresie dokonania oceny dostępu naturalnego światła do pomieszczeń w budynkach zlokalizowanych na nieruchomościach sąsiednich. Powyższe opracowanie zostało złożone do akt odrębnej sprawy w dniu [...] sierpnia 2013 r. (uzasadnienie decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] października 2013 r.). Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] października 2013 r. Na skutek skargi Pani K. Ł., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 10 września 2014 r. (sygn. akt: VII SA/Wa 746/14) uchylił decyzję Wojewody [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2014 r. wniósł P. S. D.. Z powyższego wynika, że wskazana przez Panią K. Ł. w piśmie z dnia [...] lipca 2015 r. wykonana na jej zlecenie odrębna analiza przesłaniania i nasłonecznienia dla budynku przy ul. [...] w [...] nie została złożona do niniejszej sprawy, a do odrębnej sprawy wszczętej odrębnym wnioskiem i znajduje się w aktach tej sprawy, przekazanych wraz ze skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że z analizy dokumentów stanowiących akta niniejszego postępowania wynika, że projektowana inwestycja spełnia wymogi § 13 i 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Zatem zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę na tę decyzję złożyła K. Ł.. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: - art. 138 kodeksu postępowania administracyjnego (zwany dalej k.p.a.) w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 ust. 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji pomimo tego, że organ I instancji nie podjął wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a także nie został w sposób wyczerpujący zebrany i rozpatrzony materiał dowodowy, czym naruszył zasadę prawdy obiektywnej i pogłębienia zaufania obywateli do organów Państwa wyrażone w art. 7 k.p.a. i art. 8 k.p.a.; - art. 138 k.p.a. w zw. z art 107 ust. 3 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, pomimo tego, że organ nie wykazał na jakich dowodach oparł się, a jakim odmówił wiarygodności, w zakresie ustalania podstawy faktycznej zaskarżonej decyzji, a także poprzez brak należytego wyjaśniania podstawy prawnej zaskarżonej decyzji -- w szczególności poprzez całkowite pominięcie należytego wyjaśnienia okoliczności, iż planowana inwestycja spełnia wymagania techniczno—budowlane oraz nie została rozpoczęta przed wydaniem decyzji, czym organ naruszył również art. 7 k.p.a. oraz 8 k.p.a; - art. 10 k.p.a. w zw. z art. 81 k.p.a. poprzez nie zapewnienie skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu w charakterze strony, a także nierozpoznanie w sprawie zgłoszonych przez Skarżącą żądań o dołączenie do akt sprawy innych dowodów znanych organowi, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia, że warunki techniczno-budowlane dla przedmiotowej inwestycji zostały spełnione; - art. 75 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez nie wzięcie pod uwagę wszystkich dowodów w sprawie, w szczególności analizy przesłaniania i nasłonecznienia dla budynku z sierpnia 2013 roku znajdującej się w aktach innej sprawy administracyjnej prowadzonej przez organ administracji I i II instancji na wniosek Uczestników ad. 1 i 2, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji bez oceny całokształtu materiału dowodowego, a ponadto poprzez rozpoznanie sprawy z pominięciem postępowania dowodowego w zakresie ustalenia przedmiotu i zakresu toczącego się równolegle postępowania o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę na przedmiotowej nieruchomości (sygn. akt organu II instancji [...] - decyzja nr [...] z dnia [...].2.2014 r.); - art. 138 § 2 w zw. z art. 136 w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nie uchylenie decyzji organu I instancji, w całości i nie przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, pomimo że jak wynika z akt sprawy, rozstrzygnięcie sprawy wymagało przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, w tym uzupełnienia dokumentacji projektowej, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego; 2) obrazę przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię, a w następstwie tego niewłaściwe zastosowanie stanowiące rażące naruszenie prawa, a mianowicie: - art. 4 w zw. z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 35 p.b. w zw. z art. 61 u.o.p.i.z.p. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji i stwierdzenie, iż w niniejszej sprawie obiekt budowlany został zaprojektowany w sposób określony w przepisach, w tym techniczno- budowlanych a także z zachowaniem wszelkich zasad oraz zastosowaniem wiedzy technicznej, co w rzeczywistości w niniejszej sprawie nie miało miejsca, w związku z czym doszło do naruszenia uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym Skarżącego, ze względu na skutek jaki wywołało pogorszenie warunków zdrowotnych jak i użytkowych nieruchomości o nr ew. [...]; - naruszenie § 13 ust 1 pkt. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (zwanego dalej "Rozporządzeniem") poprzez stwierdzenie, iż w niniejszej sprawie odległość budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...] od obiektu sąsiadującego przy ul. [...] umożliwia naturalne oświetlenie pomieszczeń, podczas gdy Warunki te nie są spełnione; - naruszenie § 13 ust. 1 pkt. 2 w zw. z § 57 Rozporządzenia poprzez utrzymanie w mocy decyzji z pominięciem przesłanek wskazanych w naruszonych przepisach określających wymagania techniczno-budowlane odnoszące się do usytuowania budynku w stosunku do sąsiednich budynków, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji z naruszeniem prawa; - naruszenie § 12 Rozporządzenia poprzez utrzymanie w mocy decyzji z' pominięciem, przesłanek wskazanych w naruszonym przepisie określającym możliwość usytuowania domu jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na działce o szerokości poniżej 16 m, w sytuacji w której przepis ten stanowi odstępstwo od ogólne zasady posadowienia nowych budynków i nie może być bez wnikliwej analizy stanu faktycznego zastosowany w każdej sprawie, natomiast organy administracji publicznej w sposób całkowicie dowolny nie zweryfikowały posadowienia budynku w relacji do sąsiednich nieruchomości pod kątem szerokości frontu zabudowy i wysokości zabudowy, a ich wpływu na nasłonecznienie sąsiedniej nieruchomości; - art. 28 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 32 ust. 4a p.b. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzje organu I instancji w sytuacji, w której organ administracji zarówno I jak i II instancji posiadał wiedzę nt. tego, iż inwestor i wykonawca rozpoczęli roboty budowlane bez wymaganego pozwolenia na budowę, a w takiej sytuacji wydanie zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe, gdyż należałoby wszcząć postępowanie administracyjne w przedmiocie rozbiórki samowoli budowlanej bądź ewentualnie jej legalizacji. Podnosząc te zarzuty wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i decyzji ją poprzedzającej. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej p.p.s.a. W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę zarzuty skargi wskazujące na naruszenie przepisów procesowych były zasadne, co skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji. Poddając kontroli legalność zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że została ona wydana z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a. W postępowaniu odwoławczym nie wyjaśniono wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, które Skarżąca podnosiła w toku postępowania przed organem I jak i II instancji. Ponadto uzasadnienia decyzji organu drugiej instancji nie spełniają wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Zgodnie z jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jaką jest zasada prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), organy administracji publicznej prowadzące postępowanie mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego w ten sposób, by ustalone na jego podstawie okoliczności faktyczne, mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, odpowiadały rzeczywistości i mogły stać się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego. Również zasada zupełności postępowania dowodowego zawarta art. 77 § 1 k.p.a. nakłada na organ odwoławczy, obowiązek ustalenia prawdziwego stanu rzeczy na podstawie całościowo zebranego materiału dowodowego. Tylko w takiej sytuacji organy orzekające w sprawie mogą bowiem trafnie ocenić istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawidłowo rozstrzygnąć o prawach strony. Na podstawie art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej zobowiązany jest zaś rozstrzygać w konkretnej sprawie w oparciu o całokształt materiału dowodowego. Oznacza to, że jest on zobowiązany rozpatrzyć wszystkie dowody zgromadzone i odzwierciedlone w aktach sprawy oraz że powinien dowody te rozpatrzyć w ich wzajemnej łączności. Ponadto wskazać należy, iż w myśl art. 107 k.p.a. decyzja administracyjna wydana przez organ powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, w którym organ powinien zająć stanowisko wobec całego materiału procesowego oraz uzasadnić jasno i należycie swoje zdanie, a w szczególności na jakiej podstawie uznał pewne fakty za prawdziwe. W niniejszej sprawie organ odwoławczy uzupełniając na podstawie art. 136 k.p.a. materiał dowodowy nie może uchylić się od oceny wiarygodności twierdzeń strony skarżącej. Rządząca postępowaniem administracyjnym zasada oficjalności (art. 7 i 77 k.p.a.) wymaga aby w toku postępowania organy administracji publicznej podejmowały wszelkie niezbędne kroki do wyjaśnienia i załatwienia sprawy i dopuszczały jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem, a więc by z urzędu przeprowadzały dowody służące ustaleniu stany faktycznego sprawy, (zob. wyrok NSA z 29 listopada 2000 r., V SA 948/00 LEX nr 50114). Podkreślić też trzeba, iż postępowanie odwoławcze ma charakter reformatoryjny, co oznacza, że organ ponownie rozstrzyga sprawę orzekając merytorycznie. Zgodnie z art. 140 k.p.a. organ odwoławczy tak samo, jak organ I instancji związany jest przepisami art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. A przepis art. 136 k.p.a. daje mu możliwość przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego w sytuacji gdy istnieją braki w materiale dowodowym, zgromadzonym przez organ I instancji. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy trzeba stwierdzić, że organ odwoławczy naruszył powyższe przepisy oraz zasady prawa procesowego i to w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Istotnym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, było pominięcie przez organ odwoławczy dowodu z analizy przesłaniania i nasłonecznienia dla budynku przy ul [...] sporządzonej przez R. G. z sierpnia 2013 roku. Przedmiotowa prywatna opinia została złożona do sprawy zakończonej decyzją Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] października 2013 r., którą utrzymał w mocy Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2014 roku. Następnie przedmiotowe decyzje zostały uchylone wyrokiem tut. Sądu z dnia 10 września 2014 roku (sygn. akt VII SA/Wa 746/14). W obu sprawach przedmiotem postępowania było tożsame zamierzenie inwestycyjne. Podkreślenia wymaga, że kwestia zacieniania lokali w budynku sąsiadującym z planowaną inwestycją była podnoszona konsekwentnie w toku postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Niewątpliwie też należy wskazać, że jest to istotna okoliczność w procesie zatwierdzania projektu budowlanego. Z tych względów pominięcie dowodu ze wskazanej wyżej opinii należy uznać za wadę postępowania powodującą konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Istotną okolicznością jest to, że organy obu instancji niewątpliwie miały wiedzę posiadaną z urzędu, że istnieją dowody w tożsamej sprawie, które można przeprowadzić i które mogą mieć znaczenie dla niniejszej sprawy. Ponownie podkreślić należy, że jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący, a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści. (wyrok SN z 23 listopada 1994 r., III ARN 55/94 - OSNAP 1995, Nr 7, poz. 83; zob. także wyrok NSA z 4 lipca 2001 r., I SA 1768/99). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 3.10.2012 r. sygn. akt II GSK 1169/11 "Zaniechanie przez organ administracyjny podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza gdy strona powołuje się na określone i ważne dla niej okoliczności, jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego, skutkującym wadliwością decyzji. Stosownie do przepisów art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a., podstawą niewadliwej decyzji w każdej sprawie może być tylko ocena zgromadzonego przez organ administracyjny pełnego materiału dowodowego, pozwalającego na ustalenie zgodnego bądź zbliżonego do rzeczywistości stanu faktycznego sprawy." Zasada ta ma pełne zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Jako uchybienie mniej istotne, wynikające być może z niefortunnego sformułowania użytego przez organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji należy uznać stwierdzenie "Z treści uzasadnienia skarżonej decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. wynika, że przedłożony projekt budowlany dla przedmiotowej decyzji jest zgodny z warunkami decyzji Nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. o warunkach zabudowy, wydanej z upoważnienia Zarządu Dzielnicy [...] m. [...] przez Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...], a projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisał w tym techniczno-budowlanymi." Zgodność, o której mowa powyżej ma wynikać z samodzielnej oceny dokonanej przez organ II instancji w oparciu o stosowne przepisy a nie być rezultatem analizy uzasadnienia decyzji organu I instancji. Wobec uznania za uzasadnione zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów procesowych, za przedwczesne należało uznać odnoszenie się do podnoszonych w skardze kwestii materialno-prawnych. W toku ponownego rozpatrywania sprawy organ II instancji winien ponownie rozważyć i ocenić dowód ze wskazanej wyżej opinii oraz dać temu pełen wyraz w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia. Ujawnione naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy powoduje uchylenie zaskarżonej decyzji z mocy art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).