VII SA/Wa 2398/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M., L. M. i I. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ww. ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do treści cytowanego przepisu Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, a także innych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., którą organ umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego mieszkalno-usługowego na działkach nr ewid. [...] i [...] w W.. Wniosek skarżących dotyczy natomiast wstrzymania wykonania ww. decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]. Taki wniosek nie może zostać uwzględniony na podstawie art. 61 p.p.s.a. W przepisie tym ustawodawca przewidział, iż możliwe jest wstrzymanie wykonania jedynie w odniesieniu do zaskarżonego aktu i w odniesieniu do takich aktów, które zostały wydane lub podjęte w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Decyzja, której wstrzymania wykonania domaga się strona skarżąca, nie spełnia tego warunku. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zwrot "w granicach tej samej sprawy" użyty w art. 61 p.p.s.a. dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 września 2010 r. II GZ 246/10 Lex nr 743040; z dnia 2 września 2009 r. II OZ 689/09 Lex nr 1110357; z dnia 12 czerwca 2012 r. II FZ 441/12 Lex nr 1170772). W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania dotyczy pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego mieszkalno-usługowego w W., natomiast przedmiotem skargi jest decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze od ww. decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, z uwagi na fakt, iż I. M. składająca odwołanie nie posiada przymiotu strony postępowania. Zauważyć wobec tego trzeba, że kwestia udzielenia pozwolenia na budowę oraz kwestia uprawnienia do występowania w charakterze strony w postępowaniu odwoławczym prowadzonym w tym przedmiocie, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Celem postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę jest zbadanie przez organ zachowania przez inwestora ustawowo zakreślonych warunków dla legalnego prowadzenia budowy. Tymczasem w zaskarżonej decyzji materia ta w ogóle nie była badana, bowiem Wojewoda [...] umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, uznając, iż osoba składająca odwołanie nie posiada przymiotu strony postępowania. Brak jest zatem tożsamości spraw w znaczeniu materialnym, co powoduje, że decyzja Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] r. nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszym postępowaniu. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.