VII SA/Wa 241/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Montowski, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, asesor WSA Michał Podsiadło (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi P. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę 1. Zaskarżonym postanowieniem z 25 listopada 2021 r. nr 1802/2021 Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Siedlcach z 17 września 2021 r. nr 93/2021 w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. 2. Rozstrzygnięcie to wydano w następujących okolicznościach. 2.1. Decyzją z 12 kwietnia 2019 r. nr 523/19 Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) nakazał P. J. (dalej: skarżącemu) w terminie do 10 maja 2019 r. opróżnienie w całości lokalu mieszkalnego od strony zachodniej, położonego na działce oznaczonej nr ewid. [...] w miejscowości B. przy ul. [...], gmina Siedlce wraz z zarządzeniem o umieszczeniu na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz o zakazie jego użytkowania oraz wykonanie doraźnego zabezpieczenia i usunięcie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi, poprzez zabezpieczenie budynku przed dostępem osób trzecich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 17 września 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1318/19 oddalił skargę na powyższą decyzję. Skargę kasacyjną od ww. orzeczenia oddalił Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 23 kwietnia 2020 r. sygn. akt II OSK 167/20. 2.2. Wobec stwierdzenia niewykonania nałożonego obowiązku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Siedlcach (dalej: PINB) wszczął postępowanie egzekucyjne w stosunku do skarżącego, doręczając mu 8 października 2020 r. upomnienie z 23 września 2020 r. Postanowieniem nr 29/2021 z 29 marca 2021 r., PINB umorzył postępowanie egzekucyjne powadzone w sprawie na podstawie tytułu wykonawczego nr 1/2020 z dnia 4 listopada 2020 r. Wobec niewykonania obowiązku wynikającego z decyzji WINB nr 523/19, w dniu 24 maja 2021 r. PINB = wystawił tytuł wykonawczy nr 1/2021 i doręczył go skarżącemu w dniu 4 czerwca 2021 r. 2.3. Pismem z 11 czerwca 2021 r. skarżący wniósł zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr 1/2021, wnosząc o umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz jego zawieszenie w całości do czasu zawiadomienia organu egzekucyjnego o wydaniu ostatecznego postanowienia w sprawie wniesionych zarzutów. W piśmie z 17 czerwca 2021 r. skarżący wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego, wobec niedoręczenia skarżącemu odpisu tytułu wykonawczego w trybie art. 32 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1427, ze zm.; dalej: u.p.e.a.), i sporządzonego z zachowaniem wymogów z art. 26b § 2 u.p.e.a., a ponadto o uchylenie czynności egzekucyjnych, jeżeli jakieś w sprawie zdążyły zostać podjęte. 2.4. Postanowieniem nr 58/2021 z 6 lipca 2021 r. PINB uznał zarzuty wniesione przez skarżącego za niezasadne. Postanowieniem nr 59/2021 z dnia 7 lipca 2021 r. PINB odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr 1/2021. Na skutek zażaleń skarżącego, WINB postanowieniem nr 1310/2021 z 27 sierpnia 2021 r. uchylił w całości postanowienie organu I instancji nr 58/2021 z 6 lipca 2021 r. i umorzył postępowanie w przedmiocie uznania zarzutów za niezasadne, a postanowieniem nr 1311/2021 z 27 sierpnia 2021 r. uchylił w całości postanowienie PINB nr 59/2021 z 7 lipca 2021 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. 2.5. W wyniku ponownego rozpatrzeniu sprawy postanowieniem z 17 września 2021 r. nr 93/2021 PINB umorzył z urzędu postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr 1/2021, wskazując jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia art. 59 § 1 pkt 3 i art. 59 § 4 u.p.e.a. W uzasadnieniu tego postanowienia PINB podniósł, że w ocenie WINB wyrażonej w postanowieniu nr 59/2021, tytuł wykonawczy stanowiący podstawę wszczęcia i prowadzenia przedmiotowej egzekucji administracyjnej nie został wystawiony w sposób prawidłowy przez co naruszono art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. 2.6. W zażaleniu na to postanowienie, skarżący zarzucił PINB rażące naruszenie art. 33 § 2 pkt 4 w zw. z art. 15 ust. 4 u.p.e.a. oraz art. 124 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, ze zm.; dalej: k.p.a.).w zw. art. 17 § 1 w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez nie doręczenie zobowiązanemu upomnienia określonego zgodnie z art. 15 § 1 u.p.e.a., a także pominięcie w uzasadnieniu skarżonego postanowienia tego istotnego naruszenia przepisów postępowania egzekucyjnego. Skarżący wniósł o uchylenie w całości ww. postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez PINB. 2.7. Zaskarżonym postanowieniem z 25 listopada 2021 r. nr 1802/2021 WINB utrzymał w mocy ww. postanowienie PPINB nr 93/2021 z 17 września 2021 r. . 2.7.1. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przypomniano, że postępowanie egzekucyjne prowadzone w niniejszej sprawie w oparciu o wystawiony tytuł wykonawczy nr 1/2021 było przedmiotem postępowania przed WINB, a w postanowieniu nr 1311/2021 WINB wskazał, że ten tytuł wykonawczy nie został wystawiony w sposób prawidłowy, przez co naruszono art. 27 § 1 pkt 10 u.p.e.a. W tytule wykonawczym w rubryce 5 części B nie zawarto całej treści obowiązku nałożonego decyzją WINB nr 523/19 z 12 kwietnia 2019 r., niewykonanie stanowiło podstawę wszczęcia postępowania egzekucyjnego w sprawie. W analizowanym tytule wykonawczym powołano jedynie część treści egzekwowanego obowiązku odnoszącą się do opróżnienia lokalu mieszkalnego położonego na działce o nr ewid. [...] w miejscowości [...] przy ul. [...], gmina Siedlce, w całości od strony zachodniej. Pominięto pozostałą część obowiązku tj. zarządzenie umieszczenia na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz o zakazie jego użytkowania i zarządzenie wykonania doraźnego zabezpieczenia i usunięcia zagrożenia bezpieczeństwa ludzi, poprzez zabezpieczenie budynku przed dostępem osób trzecich. WINB podkreślił, że brak chociażby jednego z elementów wskazanych w art. 27 § 1 u.p.e.a. powoduje niedopuszczalność egzekucji w postępowaniu administracyjnym, wskazując na konieczność umorzenia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego przez PINB z uwagi na wadliwie wystawiony tytuł wykonawczy. 2.7.2. Zdaniem WINB argumentacja zawarta w zażaleniu pozostaje bez wpływu na ocenę postanowienia PINB nr 93/2021. Analiza dokumentacji zgromadzonej w sprawie wykazała, że PINB wydając na podstawie art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a. postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy nr 1/2021 działał zgodnie z przepisami ustawy i uzasadnił przy tym swoje stanowisko wskazując, że podstawą umorzenia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego jest wadliwe wystawienie tytułu wykonawczego, tj. naruszenie art. 27 § 1 pkt 10 u.p.e.a. Zarzuty zawarte w zażaleniu są niezasadne, albowiem braki w treści upomnienia z 23 września 2021 r. WINB wskazał w uzasadnieniu swojego postanowienia nr 1310/2021 z 27 sierpnia 2021 r. WINB wyjaśnił, że miał na celu skierowanie uwagi PINB na konieczność prawidłowego wystawienia nowego upomnienia przed ewentualnym wszczęciem kolejnego postępowania egzekucyjnego. Kwestia ta pozostaje bez wpływu na ocenę postanowienia nr 93/2021 w przedmiocie umorzenia niniejszego postępowania egzekucyjnego z uwagi na przesłanki zawarte w art. 59 § 1 u.p.e.a., mogące stanowić podstawę umorzenia egzekucji administracyjnej. Zdaniem WINB, argumenty przedstawione przez skarżącego nie wnoszą do sprawy istotnych elementów i w świetle obowiązujących przepisów nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia organu I instancji. 3. Pismem z 31 grudnia 2021 r. P.J. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie WINB. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: 1) art. 33 § 2 pkt 4 w zw. z art. 15 ust. 4 u.p.e.a. oraz art. 124 k.p.a. w zw. art. 17 § 1 w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez niedoręczenie mu upomnienia określonego zgodnie z art. 15 § 1 u.p.e.a., a także pominięcie w uzasadnieniu skarżonego postanowienia tego istotnego naruszenia przepisów postępowania egzekucyjnego; 2) art. 15 § 1 u.p.e.a., tj. zasady jednokrotnego doręczenia upomnienia, wobec tego, że pierwsze upomnienie z 8 września 2020 r. nie zostało przesłane do skarżącego, a które to upomnienie nie zostało później pozbawione swoich skutków przez PINB; 3) art. 7 k.p.a i 77 k.p.a. oraz art. 124 § 1 i § 2 k.p.a. w zw. z art. art. 18 u.p.e.a., poprzez zaniechanie przez WINB oceny odwoławczej wszystkich zarzutów z zażalenia skarżącego z 27 września 2021 r. Skarżący wniósł o uchylenie w całości skarżonego WINB oraz poprzedzającego je postanowienia PINB, jak również o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. 4. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. 5. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. dla kierunku rozstrzygnięcia zasadnicze znaczenie ma to, czy zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo czy doszło do uchybienia uzasadniającego stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu. 5.1. Kontrola sądowa przeprowadzona w oparciu o wskazane wyżej kryteria nie wykazała, aby zaskarżone postanowienie wydano została wydana z naruszeniem prawa, uzasadniającym jego uchylenie. Za podstawę wyrokowania Sąd przyjął stan faktyczny prawidłowo ustalony w toku kontrolowanego postępowania przez orzekające w sprawie organy. 6. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a., zgodnie z którym postępowanie egzekucyjne umarza się w całości albo w części w przypadku niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. 6.1. Jak natomiast wynika z art. 27 § 1 u.p.e.a, tytuł wykonawczy zawiera: 1) oznaczenie wierzyciela; 1a) oznaczenie organu albo organów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 1140); 2) wskazanie imienia i nazwiska lub nazwy zobowiązanego i jego adresu, a także PESEL, NIP lub REGON, jeżeli zobowiązany taki numer posiada; 3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości i rodzaju, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek; 4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń; 5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej; 6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej; 7) datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela; 8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie adresu miejsca zamieszkania lub siedziby; 9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu prawie wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej oraz o skutkach wniesienia tego zarzutu nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego i po upływie tego terminu; 9a) pouczenie zobowiązanego o przysługującym jego małżonkowi prawie do wniesienia sprzeciwu w sprawie odpowiedzialności majątkiem wspólnym; 10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej; 11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych; 12) datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podstawę prawną braku tego obowiązku; 13) datę doręczenia zobowiązanemu powiadomienia o wniosku o egzekucję administracyjnej kary pieniężnej lub grzywny administracyjnej, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1a; 14) datę, do której można prowadzić egzekucję należności pieniężnej, o której mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g. 6.2. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, "Tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a., jeżeli nie zawiera któregokolwiek z elementów wymaganych w myśl tego przepisu (...) Błędy w tytule wykonawczym dotyczące podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku nie stanowią przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego, o której mowa w art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a." (P. M. Przybysz [w:] Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2021, art. 59). W orzecznictwie sądów administracyjnych dostrzeżono, że wymogi formalne tytułu wykonawczego nie są przewidziane same dla siebie, ale w określonym celu. Tym celem jest zagwarantowanie zobowiązanemu, że zostanie wyegzekwowane świadczenie, do którego rzeczywiście jest zobowiązany na podstawie decyzji organu. Wobec tego naruszenie wymogów formalnych tytułu wykonawczego musi przełożyć się na niebezpieczeństwo wyegzekwowania świadczenia, które nie obciąża zobowiązanego. Dopiero taki brak formalny tytułu wykonawczego, który tę gwarancję istotnie narusza, należy postrzegać w kategorii przesłanki do uznania zarzutów za zasadne i w konsekwencji do umorzenia postępowania egzekucyjnego (por. wyrok NSA z 14 listopada 2018 r., II FSK 3325/16, LEX nr 2735492). W szczególności wskazuje się, że w art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a. chodzi o taką sytuację, gdy obowiązek wynikający z tytułu egzekucyjnego nie jest adekwatny do obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego. Zniekształcenie przedmiotu postępowania egzekucyjnego może odnosić się zarówno do rodzaju egzekwowanego obowiązku, jak i innych jego parametrów. Treść obowiązku musi być powtórzona za decyzją nakładającą obowiązek. Wierzyciel nie jest uprawniony do podania w tytule wykonawczym obowiązku zmodyfikowanego w porównaniu z treścią decyzji (zob. wyrok WSA w Gdańsku z 20 grudnia 2017 r., I SA/Gd 1523/17, LEX nr 2496034). 6.3. W realiach niniejszej sprawy, należało zatem stwierdzić, że organy egzekucyjne prawidłowo rozstrzygnęły o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego na podstawie tytułu wykonawczego nr 1/2021 z 24 maja 2021 r. W powyższym tytule wykonawczym w rubryce 5 części B nie zawarto bowiem całej treści obowiązku nałożonego na skarżącego decyzją WINB z 12 kwietnia 2019 r. nr 523/19, którego niewykonanie stanowiło podstawę wszczęcia postępowania egzekucyjnego w sprawie. W tytule wykonawczym powołano jedynie część treści egzekwowanego obowiązku odnoszącą się do opróżnienia lokalu mieszkalnego położonego na działce o nr ewid. [...] w miejscowości [...] przy ul. [...], gmina Siedlce, w całości od strony zachodniej. Pominięto zaś pozostałą część obowiązku tj. zarządzenie umieszczenia na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz o zakazie jego użytkowania i zarządzenie wykonania doraźnego zabezpieczenia i usunięcia zagrożenia bezpieczeństwa ludzi, poprzez zabezpieczenie budynku przed dostępem osób trzecich. Skoro obowiązek podlegający egzekucji został w tytule wykonawczym ujęty w sposób zniekształcony (pominięto część nałożonego obowiązku), to bez wątpienia tytuł ten wystawiono z naruszeniem art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a., tj. przepisu nakazującego zawarcie w tytule wykonawczym (prawidłowej) treści obowiązku podlegającego egzekucji. Skoro w tych okolicznościach doszło do umorzenia postępowania egzekucyjnego, to nie sposób stwierdzić, aby organy egzekucyjne naruszyły art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a. w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. 7. W rozpatrywanej skardze zarzucono odwoławczemu organowi egzekucyjnemu naruszenie art. 33 § 2 pkt 4 w zw. z art. 15 ust. 4 u.p.e.a. oraz art. 124 k.p.a. w zw. art. 17 § 1 w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez niedoręczenie mu upomnienia określonego zgodnie z art. 15 § 1 u.p.e.a., a także pominięcie w uzasadnieniu skarżonego postanowienia tego istotnego naruszenia przepisów postępowania egzekucyjnego. 7.1. Należy zatem wyjaśnić, że w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a., podstawą uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny może być naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W piśmiennictwie wskazano, że "ustawodawca nie precyzuje, co należy rozumieć przez naruszenie prawa "mające wpływ na wynik sprawy". Przyjmuje się, że brak takiego wpływu wystąpi w sytuacji, gdy nawet przy prawidłowym zastosowaniu prawa materialnego treść decyzji lub postanowienia byłaby taka sama" (A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 145). Odnośnie zaś przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. wskazuje się, że "sąd, uchylając decyzję na tej podstawie, będzie musiał wykazać, że gdyby nie było stwierdzonego w postępowaniu sądowym naruszenia przepisów postępowania, to rozstrzygnięcie sprawy najprawdopodobniej byłoby inne" (J. P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2011, art. 145). 7.2. Uwzględniając powyższe wypowiedzi, które Sąd w pełni podziela, należy zatem wskazać, że rozpatrywany zarzut nie mógł skutkować uwzględnieniem skargi. Istotnie, organ powinien zweryfikować wszystkie możliwe uchybienia prowadzące do umorzenia postępowania oraz omówić je w uzasadnieniu postanowienia umarzającego postępowanie. Niemniej wystąpienie już jednej z podstaw wskazanych w art. 59 § 1 u.p.e.a. jest wystarczające dla umorzenia postępowania egzekucyjnego. Jak już wyżej wyjaśniono i co nie jest w istocie przedmiotem sporu między stronami, kontrolowane postępowanie egzekucyjne zostało umorzone ze względu na niespełnienie w tytule wykonawczym nr 1/2021 wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. Dodanie do tego kolejnej podstawy umorzenia postępowania egzekucyjnego nie prowadziłoby jednak do potencjalnie innego rozstrzygnięcia niż to, które stało się przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie. 7.4. Oczekiwanego przez skarżącego skutku nie mogło osiągnąć również podniesienie zarzutu naruszenia art. 15 § 1 u.p.e.a., tj. zasady jednokrotnego doręczenia upomnienia, wobec tego, że pierwsze upomnienie z 8 września 2020 r. nie zostało przesłane do skarżącego, a które to upomnienie nie zostało później pozbawione swoich skutków przez PINB. Należy bowiem podnieść, że upomnienie zobowiązanego nie jest czynnością egzekucyjną w rozumieniu art. 15 § 1 u.p.e.a., zaś umorzenie postępowania egzekucyjnego nie powoduje uchylenia upomnienia. Sąd wskazuje, że w razie uwzględnienia zarzutu co do braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane, organ egzekucyjny umarza postępowanie egzekucyjne. Również zatem i w ten zarzut nie ma wpływu na wynik sprawy, skoro kontrolowane postępowanie egzekucyjne zostało już prawidłowo umorzone z innej podstawy prawnej. 7.5. W ocenie Sądu, niezasadny jest również zarzut naruszenia przez WINB art. 7 k.p.a i 77 k.p.a. oraz art. 124 § 1 i § 2 k.p.a. w zw. z art. art. 18 u.p.e.a., poprzez zaniechanie przez WINB oceny odwoławczej wszystkich zarzutów z zażalenia skarżącego z 27 września 2021 r. Sąd zgadza się ze skarżącym w tym zakresie, że organ II instancji nie ustosunkował się do każdego z zarzutów zażalenia w sposób wyczerpujący. Niemniej jednak WINB prawidłowo uznał, że argumenty przedstawione przez skarżącego w zażaleniu nie wnoszą do sprawy istotnych elementów i w świetle obowiązujących przepisów nie mogą skutkować uchyleniem postanowienia organu I instancji. Przytoczona wypowiedź WINB pokrywa się ze stanowiskiem Sądu, skoro zarzuty skargi stanowią (w pozostałym zakresie) powtórzenie stanowiska skarżącego przedstawionego w zażaleniu. Jak już bowiem wyżej wyjaśniono, skoro doszło do umorzenia postępowania egzekucyjnego, to dodatkowe podstawy umorzenia tego postępowania nie mają wpływu na treść wyniku kontrolowanego postępowania, tj. na fakt umorzenia tego postępowania przez organy egzekucyjne. 8. Zarzuty skargi okazały się zatem niezasadne. Sąd nie stwierdził również aby przy wydaniu zaskarżonego postanowienia doszło do innych uchybień, które uzasadniałyby uchylenie tego postanowienia lub stwierdzenie jego nieważności. Wobec tego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. 10. Sąd wyjaśnia również, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, albowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Sąd może rozpoznać sprawę w takim trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Kontrolowane postanowienie mieściło się w tym zakresie. Z tych przyczyn Sąd orzekł, jak w sentencji.