VII SA/Wa 2509/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. i K. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., znak: [...] w przedmiocie: stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek B. P. i K. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., znak: [...] B. P. i K. P. wnieśli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...] stwierdzającą nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany zamienny dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego realizowanego na działce o nr geod. [...] w miejscowości K. przy ul. W., gm. L. oraz nałożył na inwestorów B. i K. P. obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazali, że brak wstrzymania wykonywania decyzji może doprowadzić do sytuacji, w której PINB zmuszony będzie wydać decyzję nakazującą rozbiórkę domu. Decyzja taka doprowadzi do powstania znacznej szkody w majątku skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może jednak dotyczyć tylko takich rozstrzygnięć, które mają przymiot wykonalności tzn. nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wstrzymanie wykonania jest bezprzedmiotowe, gdy decyzja nie podlega wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2008 r., sygn. II OZ 1075/08). W postanowieniu z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1108/11 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu art. 61 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147). W niniejszej sprawie skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...] stwierdzającą nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany zamienny dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego (...), a więc decyzji nie rozstrzygającej sprawy co do istoty rzeczy. Zaskarżona decyzja nie podlegałaby wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym, nie nakłada również na skarżących obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania. Wskazać również należy, że zarzuty podnoszone w skardze skierowane są przeciwko zaskarżonej decyzji i nie można ich uznać za uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie spełniają przesłanek o których mowa art. 61 § 3 p.p.s.a. Zarzuty postawione decyzji będą wzięte pod uwagę na etapie merytorycznego rozstrzygania sprawy, a nie w momencie rozpatrywania wpadkowego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, gdyż zniweczyłoby to cel sądowej kontroli decyzji. Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jednakże poza sformułowaniem zarzutów przeciwko decyzji nie uzasadnili wniosku o jej wstrzymanie. W tej sytuacji wniosek skarżących nie mógł zostać uwzględniony, a wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., postanowiono jako w sentencji.