VII SA/Wa 2537/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Wojciech Białogłowski (sprawozdawca) w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r., nr 879/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki, po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2025 r., na posiedzeniu niejawnym, zażalenia K. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2537/24 w przedmiocie wezwania do wykonania prawomocnego wpisu sądowego od skargi, p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. I 1. K. P. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25 lipca 2024 r. (nr 879/2024), w którym utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z 18 stycznia 2024 r. (nr IIWT/62/2024) w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W skardze skarżąca zawarła wniosek o zwolnienie jej z kosztów sądowych. 2. W odpowiedzi na skargę, przedstawioną w piśmie procesowym z 8 października 2024 r., Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. 3. Wezwaniem z 4 listopada 2024 r. skarżąca została zobowiązana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej PPF i jego odesłania do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. 4. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 20 listopada 2024 r. 5. Pismem z 22 listopada 2024 r. skarżąca przedstawiła "Odpowiedź na wezwanie w sprawie pomocy z dn. 04.11.2024 r. z wykazaniem braku wniosku od męża i udzieleniem odpowiedzi w terminie 7 dni". Nie nadesłała ona natomiast wypełnionego formularza PPF, a jedynie kserokopię formularza PPF wypełnionego przez D. K. 6. Zarządzeniem z 12 lutego 2025 r. (sygn. akt VII SPP/Wa 756/24) starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, na podstawie art. 257 w związku z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania. 7. Pismem z 25 marca 2025 r. skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego zarządzenia. 8. Postanowieniem z 28 kwietnia 2025 r. (sygn. akt VII SPP/Wa 756/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zarządzenie z 12 lutego 2025 r. 9. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 maja 2025 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. 10. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 18 czerwca 2025 r. 11. Na zarządzenie z 20 maja 2025 r. skarżąca wniosła zażalenie, które podpisał również R. P. 12. Postanowieniem z 23 września 2025 r. (sygn. akt II OZ 1363/25): – w punkcie 1 – oddalił zażalenie skarżącej; – w punkcie 2 – odrzucił zażalenie R. P. 13. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 października 2025 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi. 14. Wezwanie w przedmiocie wpisu sądowego zostało doręczone skarżącej w dniu 4 listopada 2025 r. 15. Pismem z 10 listopada 2025 r. skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie z 15 października 2025 r., pod którym podpisał się również R. P. 16. W dniu 27 listopada 2025 r. ustalono w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że do niniejszej sprawy nie wpłynęła od skarżącej jakakolwiek suma pieniężna, uiszczona tytułem należnego wpisu sądowego. II Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zażalenie jest środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje ono od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w puntach 1-10 tego przepisu. Zgodnie natomiast z art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV "Środki odwoławcze" stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. 2. W związku z powyższym należy uznać, że na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia, dotyczącego uiszczenia opłaty sądowej zażalenie nie przysługuje, skoro przepisy p.p.s.a. w takim wypadku możliwości zaskarżenia nie przewidują. Zgodnie bowiem z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Od prawomocnych orzeczeń nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Zażalenie można wnieść tylko na nieprawomocne zarządzenia Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (por. postanowienia NSA z: 17 października 2012 r., sygn. akt I OZ 785/12, LEX nr 1261041 oraz 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 4/11, CBOSA). Nie ulega wątpliwości, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 maja 2025 r. wzywające skarżącą do uiszczenia wpisu stało się prawomocne wobec oddalenia zażalenia na nie przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowienie z 23 września 2025 r. (sygn. akt II OZ 1363/25). Przyjąć więc należy, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 października 2025 r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z 20 maja 2025 r. ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (por. prawomocne postanowienie WSA w Szczecinie z 7 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Sz 832/22, CBOSA). W tym stanie rzeczy zażalenie skarżącej, jako niedopuszczalne, należało odrzucić na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. 3. Odnośnie natomiast do okoliczności podpisania wniesionego zażalenia przez R. P. należy zauważyć, że nie jest on skarżącym w niniejszej sprawie ani nie był adresatem zarządzeń wzywających do uiszczenia wpisu sądowego. Z tego też powodu złożenie przez tę osobę podpisu na rozpatrywanym zażaleniu jest prawnie irrelewantne. W związku z powyższym postanowiono, jak w sentencji.