VII SA/Wa 2545/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić wniosek. Pismem z dnia [...] października 2017 r. (nadanym w tym samym dniu) P. K. ("skarżący") wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Postanowienie to, wobec niepodjęcia przez skarżącego przesyłki w terminie, zostało uznane za doręczone w dniu [...] sierpnia 2016 r. W skardze został także zawarty wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2017 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez uprawdopodobnienie zaistnienia wyjątkowych okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu (art. 87 § 5 P.p.s.a.) – w terminie siedmiu dni – pod rygorem rozpoznania ww. wniosku w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy. Skarżący został także pouczony o treści art. 86 i 87 P.p.s.a. Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. skarżący odpowiedział na powyższe wezwanie wskazując na nieprawidłowości w doręczaniu przesyłek w urzędzie pocztowym skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast stosownie do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać tej czynności. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 P.p.s.a.). Na podstawie art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie, zaskarżone postanowienie organu z dnia [...] sierpnia 2016 r. doręczono skarżącego, w trybie doręczenia zastępczego w dniu [...] sierpnia 2016 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie w dniu [...] września 2016 r. Oznacza to, że w dniu [...] września 2016 r. rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, wynikający z art. 87 § 5 P.p.s.a. W związku z faktem, że skarżący nie złożył takiego wniosku w ciągu siedmiu dni, tj. do [...] września 2016 r., roczny termin, wynikający z art. 87 § 5 P.p.s.a. upłynął bezskutecznie w dniu [...] września 2017 r. (jeden rok od uchybionego terminu). Skarżący nadał skargę w dniu [...] października 2017 r., a więc z uchybieniem tego terminu. Niemożliwe było więc pozytywne rozpatrzenie jego wniosku z uwagi na upływ czasu. Jednak z art. 87 § 5 P.p.s.a. wynika, że przywrócenie terminu po upływie roku jest dopuszczalne, ale tylko w przypadkach wyjątkowych. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że przez ,,wyjątkowy przypadek" należy rozumieć okoliczność nadzwyczajną, która uniemożliwiła stronie dokonanie czynności w normalnym trybie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt II OZ 109/13, LEX nr 1 305 570). Mimo że jest to pojęcie niedookreślone i jego ocenę ustawodawca pozostawił sądowi, jego wykładnia nie powinna być rozszerzająca – w przeciwnym razie oznaczałoby to obowiązek przywrócenia terminu w niemalże każdym przypadku, co samo w sobie stałoby w sprzeczności z przyjęciem w takim przypadku bardziej rygorystycznej przesłanki przywrócenia terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 273/11, LEX nr 1 130 773). Za wyjątkowy przypadek należałoby więc uznać działanie siły wyższej – np. w postaci klęski żywiołowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2014 r., sygn. akt I FZ 345/14, LEX nr 1 528 768). W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że przyczyną uchybienia terminowi były nieprawidłowości w doręczaniu przesyłek pocztowych. Okoliczności te, w ocenie Sądu nie stanowią wyjątkowego przypadku, o którym mowa w przywołanym wyżej art. 87 § 5 P.p.s.a., a więc nie mogły stanowić podstawy do przywrócenia skarżącemu terminowi do wniesienia skargi. Na marginesie podkreślić należy, że ewentualne problemy z doręczaniem przesyłek pocztowych mogłyby stanowić podstawę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności jeśli zostałyby przez stronę uprawdopodobnione. Możliwe byłoby to np. przez wskazanie dokumentów dotyczących prowadzonych przez stronę postępowań reklamacyjnych oraz innych czynności, z których wynikałoby, że podjęła ona wysiłek mający na celu ustalenie przyczyn niedoręczenia kierowanych do niej przesyłek, i że jej wątpliwości (a nie tylko niezadowolenie z działania urzędu pocztowego) zostały przekazane właściwemu naczelnikowi urzędu pocztowego. W związku z powyższym, wniosek skarżącego należało uznać za niedopuszczalny Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.