VII SA/Wa 2579/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...] oraz postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] lutego 2018 r. Nr [...] w sprawie ze skargi P. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...] oraz postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...]z dnia [...] lutego 2018 r., Nr [...]. P. S. ("skarżący") wniósł skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Grzywnę tę nałożono na skarżącego z powodu uchylania się przez niego od wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...], nakazującej rozbiórkę rur znajdujących się poniżej poziomu terenu, stanowiących odprowadzenie wód opadowych z dachu budynku mieszkalnego. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., oraz postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] lutego 2018 r., w przedmiocie skierowania do wykonania zastępczego obowiązku objętego tytułem wykonawczym [...] z dnia [...] lutego 2017 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdził m.in., że wykonanie tej decyzji, ze swej istoty, rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych od odwrócenia skutków, ponieważ ww. rury, na znacznej długości, zostały przykryte chodnikiem, wykonano nad nimi instalację elektryczną i instalacją wodociągową. W ocenie skarżącego, wykonanie tej decyzji i postanowienia wiązać się będzie z utratą nakładów finansowych poniesionych na realizację rur, a także na realizację nałożonego na niego nakazu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak art. 61 § 3 P.p.s.a. wyjątkowo stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (czego nie stosuje się do przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 P.p.s.a. (przedmiot kontroli sądowej), a także art. 134 i 135 P.p.s.a. (zakres kontroli sądowej). W związku z tym, normą z art. 61 § 3 P.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Za takim rozumieniem tego zwrotu pośrednio opowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale wydanej w składzie siedmiu sędziów z dnia 27 czerwca 2000 r. sygn. akt FPS 12/99, publ. ONSA 2001/1/7, podjętej na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów P.p.s.a., ale w tej mierze zachowującej aktualność także obecnie. Stwierdził w niej, że zwrot "w granicach danej sprawy", użyty w art. 29 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 z późn. zm.), dotyczy sprawy w ujęciu materialnym. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrot "w granicach tej samej sprawy", użyty w art. 61 P.p.s.a., dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2010 r. II GZ 246/10 LEX nr 743 040; z dnia 2 września 2009 r. II OZ 689/09 Lex nr 1 110 357; z dnia 12 czerwca 2012 r. II FZ 441/12 LEX nr 1 170 772). Ponadto, warunkiem zatem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych wydarzeń czy sytuacji, które tłumaczyłyby wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy. Co więcej, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, publ. LEX nr 1 624 317, nie ma podstaw, by "[...] żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę". Należy dodać, że skutki te powinny powstać w sferze interesu prawnego strony i nakładać na nią nowe prawa lub obowiązki, które będą podlegać wykonaniu W związku z tym, aby prawidłowo uzasadniony wniosek mógł zostać pozytywnie rozpoznany przez Sąd, konieczne jest rozważenie, czy decyzja, której dotyczy, nadaje się do wykonania i tego wykonania wymaga, tj. czy możliwe jest doprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji, do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w takim akcie. Nie każda decyzja, w związku z tym, nadaje się do wykonania. O przyznaniu stronie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji decyduje to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, prowadzonym w granicach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, nastąpi w jej wyniku ochrona przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., nakazującej rozbiórkę rur znajdujących się poniżej poziomu terenu oraz postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] lutego 2018 r. w przedmiocie skierowania do wykonania zastępczego obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Przedmiotem skargi jest natomiast postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Ponadto, dopiero w przypadku, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd może, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach, prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W związku z tym, że skarżący nie wystąpił o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r., nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji oraz postanowienia, objętych jego wnioskiem. Jak wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2017 r., sygn. II OSK 1565/17, LEX nr 2 322 764, Sąd może na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie P.p.s.a. wstrzymać wykonanie także aktów wydanych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy dopiero, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zgodnie z orzecznictwem należy uznać, że nie jest możliwe wstrzymanie wykonania aktów wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, w przypadku gdy Sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu. Oznacza to, że dopiero w przypadku, gdy Sąd wstrzymałby zaskarżone postanowienie, wówczas przeszedłby do analizy, czy wstrzymaniu podlega także decyzja PINB [...] sierpnia 2016 r. Ponadto, wskazać należy, że zaskarżony akt jest postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym. Postępowanie egzekucyjne mające na celu wykonanie poprzednio wydanej decyzji stanowi odrębne postępowanie, którego celem jest realizacja wydanej uprzednio decyzji. Żądanie dotyczące tej decyzji wykracza poza granice niniejszej sprawy (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 6 października 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 1160/14). W odniesieniu do postanowienia PINB z dnia [...] lutego 2018 r. wstrzymanie jego wykonania mogłoby być rozpoznawane w sprawie, w której zaskarżone byłoby postanowienie wydane przez organ wyższego stopnia, a nie w postępowaniu wszczętym przed jego wydaniem i dotyczącym rozstrzygnięć je poprzedzających, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.