VII SA/Wa 2585/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca A. S. w skardze na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak [...], wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania skarżącej do doprowadzenia zabytku jakim jest kamienica przy ul. K. w W., do jak najlepszego stanu. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej majątku w następstwie ewentualnego egzekwowania nałożonego na nią obowiązku wymiany okien w sytuacji, gdy skarżącą jako schorowaną emerytkę o niewielkich dochodach i nie stać jej na kolejną wymianę okien. Wykonanie tego obowiązku wiąże się ze znacznymi wydatkami finansowymi, na które skarżącej nie stać, bowiem posiada niskie świadczenie emerytalne. Wskazała, że poniesienie takich wydatków nie ma żadnego logicznego i życiowego uzasadnienia, nadto jest dla niej krzywdzące. Podniosła, że wymiana okien może i powinna nastąpić w sytuacji zaplanowanej w niedalekiej przyszłości wymiany okien w całym budynku przez Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "ppsa") Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Aby Sąd mógł stwierdzić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygnaturach akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ 598/06, II FZ 585/06, II FZ 666/06, FZ 250/04). Samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 ppsa. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla strony znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej. Natomiast twierdzenia strony o trudnej sytuacji finansowej nie zostały w żaden sposób udokumentowane, podobnie jak koszty związane z wykonaniem decyzji. Skarżąca nie przedstawiła również żadnej dokumentacji na okoliczność związaną z planowaną przez Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] wymianą stolarki okiennej, a zatem zdarzenie to uznać należy za przyszłe i niepewne. Mając na uwadze powyższe, uznać należy, że przywołane we wniosku okoliczności, nie mogą stanowić wystarczającej podstawy do udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonej decyzji. Zważyć ponadto należy, że przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Z powyższego wynika, że sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa, przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2012 r. o sygn. akt II OSK 590/12, LEX nr 1248471). Poza oceną zatem, na obecnym etapie postępowania, pozostają argumenty skarżącej związane z zasadnością i prawidłowością wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa, postanowił jak w sentencji.