VII SA/Wa 279/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Elżbieta Granatowska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B G i P G na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2021 r., znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: odrzucić skargę P G. B G i P G wnieśli skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2021 r., znak: [...] którym organ, po rozpoznaniu zażalenia B G, utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...]kwietnia 2021 r. o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pn.: "Nadbudowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z przebudową, rozbudową i zmianą sposobu użytkowania poddasza niemieszkalnego na cele mieszkalne, z rozbudową wewnętrznych instalacji na działce nr [...] , obr. [...][...]przy ul. [...]". Z akt sprawy wynika, że inwestorem w tej sprawie jest B G, który w dniu [...] maja 2020 r. złożył do Prezydenta Miasta [...]wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem skargi w tej sprawie jest postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2021 r., znak: [...] którym organ po rozpoznaniu zażalenia B G utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...]kwietnia 2021 r. o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pn.: "Nadbudowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z przebudową, rozbudową i zmianą sposobu użytkowania poddasza niemieszkalnego na cele mieszkalne, z rozbudową wewnętrznych instalacji na działce nr [...], obr. [...]przy ul. [...]. Zgodnie z art. 53 ust. 5 zdanie pierwsze ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022, poz. 503 ze zm.) uzgodnień, o których mowa w ust. 4 (tj. uzgodnień decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego), dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. Zgodnie z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przepisy m.in. art. 53 ust. 3 - 5a stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy. Przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie regulują wprost kwestii legitymacji procesowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego wydane w postępowaniu uzgodnieniowym prowadzonym na podstawie art. 53 ust. 4 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jednak skoro legitymację do wniesienia zażalenia na postanowienie organu uzgodnieniowego przyznano wyłącznie inwestorowi, to również wyłącznie inwestor ma legitymację do wniesienia skargi na postanowienie organu odwoławczego wydane po rozpoznaniu tego zażalenia. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 6 marca 2013 r., II OSK 2133/11, z 2 października 2012 r., II OSK 2300/12, z 12 kwietnia 2012 r., II OSK 743/12, z 31 sierpnia 2016 r., II OSK 2007/16, z dnia 11 maja 2018 r., II OSK 1057/18, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.p.s.a.), a w tej sprawie taki środek zaskarżenia (zażalenie) przysługiwał wyłącznie inwestorowi. Pozostałe strony postępowania o ustalenie warunków zabudowy mogą kwestionować zgodność z prawem tego postępowania w odwołaniu od końcowej decyzji w przedmiocie warunków zabudowy, a później ewentualnie w skardze do sądu administracyjnego na tę decyzję. Z akt sprawy wynika, że inwestorem w tej sprawie jest B G, który złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy do Prezydenta Miasta [...] w dniu 18 maja 2020 r. Inwestor złożył również zażalenie na postanowienie organu I instancji wydane w tej sprawie. Natomiast skargę na postanowienie organu odwoławczego oprócz inwestora B G złożył także P G, który – jak wynika z treści skargi i załączonego do skargi odpisu z księgi wieczystej nr [...] – jest współwłaścicielem wraz z B G i A G działki nr [...], obr. [...]we [...]od dnia 15 marca 2021 r. Skarżący P G nie jest więc inwestorem w tej sprawie, gdyż wniosek o ustalenie warunków zabudowy złożył wyłącznie B G i tylko jego można uznać za inwestora w rozumieniu art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skoro przepis art. 53 ust. 5 ustawy wyraźnie wskazuje podmiot, który ma wyłączną legitymację do zaskarżenia postanowienia organu I instancji w przedmiocie uzgodnienia projektu o warunkach zabudowy, to tylko ten podmiot (inwestor) jest uprawniony do wniesienia skargi na postanowienie organu odwoławczego do sądu administracyjnego. Nie ma w związku z tym znaczenia dla legitymacji skargowej w tym przypadku fakt, iż skarżący jest współwłaścicielem nieruchomości, na której planowana jest inwestycja, jeżeli nie jest inwestorem (por. postanowienie NSA z 31 sierpnia 2016 r., II OSK 2007/16). Pozostałe strony postępowania o ustalenie warunków zabudowy mogą domagać się kontroli tego postanowienia w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie w sprawie (art. 142 k.p.a.) i następnie w skardze do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego kończącą postępowanie o ustalenie warunków zabudowy. Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako p.p.s.a.), zgodnie z którym, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W konsekwencji opisanych regulacji postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa, w tym przypadku legitymację tę pośrednio określa i ogranicza art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki czyniące skargę P G niedopuszczalną i obligujące Sąd do jej odrzucenia z uwagi na brak po jego stronie legitymacji do zaskarżenia przedmiotowego postanowienia. Z powyższych względów, skarga P G podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.