VII SA/Wa 2798/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi R. R. i B. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala I. Stan sprawy 1.Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2014 r. znak [...], po rozpatrzeniu odwołania B. P. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r. znak [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej K. R. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową oraz wewnętrzną instalacją gazu w [...] przy ul. [...] na działkach nr ewid. [...],[...],[...] w granicy z działkami nr ewid. [...] oraz [...] – umorzył postępowanie odwoławcze. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), dalej "kpa". 2. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] września 2014 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2014 r. odmówił na wniosek R. R. stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej K. R. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową oraz wewnętrzną instalacją gazu w [...] przy ul. [...] na działkach nr ewid. [...],[...],[...]w granicy z działkami nr ewid. [...] oraz [...]. Od decyzji tej odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożył B. P.. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] września 2014 r. stwierdził, przywołując treść art. 28 kpa, że ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika, że B. P. prawo do udziału w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę tej inwestycji wywodzi z tytułu użytkowania udziału R. R. we współwłasności działek, na których inwestycja jest zlokalizowana. Organ wskazał, że B. P. nie może przymiotu strony wywodzić z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), bowiem nie jest żadnym z podmiotów określonych w tym przepisie, tj. inwestorem bądź właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego, a zatem nie posiada przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...]. Organ zauważył, że wywodzenie przez B. P. przymiotu strony w postepowaniu w sprawie pozwolenia na budowę z tytułu użytkowania nieruchomości stanowiących własność R. R. podlegało już wcześniej ocenie sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 16 maja 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2535/12 oddalił skargę R. R. i B. P. na postanowienie GINF z dnia [...] lipca 2012 r. znak [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. znak [...] odmawiające z przyczyn podmiotowych wszczęcia na wniosek B. P. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Powiatowi [...] pozwolenia na przebudowę skrzyżowania dróg gminnych: ul. [...] i ul. [...] z drogą powiatową nr [...] - ul. [...] na skrzyżowanie typu rondo, na działkach o nr ewid. [...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...] w [...]. W uzasadnieniu Sąd wskazał, m. in., że "Skarżący nie jest też właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Według jego deklaracji, w związku z umową wiążącą go z właścicielem działki nr [...] w obrębie [...] – [...]jest jej użytkownikiem i na niej inwestuje. Skarżący, wbrew jego stanowisku, nie jest zarządcą w rozumieniu ww. przepisu, w którym chodzi o "trwały zarząd" w rozumieniu art. 43 – 50 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (...)". 3. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowisko organu 4. Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli R. R. i B. P., zarzucając naruszenie przepisów postępowania oraz prawa materialnego 5. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia i jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 6. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie zaś do treści art. 145 § 1 pkt 1 tej ustawy, uwzględnienie przez sąd skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że jest ona prawidłowa, zatem skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. 7. Zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania B. P. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2013 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej K. R. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową oraz wewnętrzną instalacją gazu w [...]przy ul. [...]na działkach nr ewid. [...], [...], [...]w granicy z działkami nr ewid. [...] oraz [...]– umorzył postępowanie odwoławcze, uznając, że B. P. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2013 r. 8. Stosownie do art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2010 r. poz. 243, poz. 1623 z późn. zm.), stronami postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Zarówno w sprawie pozwolenia na budowę prowadzonej w zwykłym trybie, jak i w trybach nadzwyczajnych, krąg podmiotów uznanych za strony powinien być ustalony na podstawie przepisu art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, który jest normą szczególną w stosunku do art. 28 kpa. Art. 28 kpa wskazuje zaś, że stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z kolei przepis art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, ogranicza pojęcie strony w sprawach dotyczących pozwolenia na budowę do osób: inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że chociaż sprawy o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę są prowadzone w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego, to jednak nie zmienia to ich zasadniczego przedmiotu, to jest problemu udzielenia pozwolenia na budowę. Zarówno więc w sprawie o takie pozwolenie prowadzonej w zwykłym trybie, jak i w trybach nadzwyczajnych, krąg podmiotów uznanych za strony powinien być identycznie ustalony na podstawie przepisu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który jest normą szczególną w stosunku do art. 28 kpa (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2007 r. II OSK 598/06, z dnia 14 czerwca 2012 r. II OSK 508/11). Niniejszy skład orzekający pogląd ten podziela w zupełności. 9. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika, że B.P. swoje prawo do udziału w postępowaniu w niniejszej sprawie pozwolenia na budowę wywodzi z tytułu użytkowania udziału R. R. we współwłasności działek, na których inwestycja jest zlokalizowana. Skoro więc skarżący B.P. nie jest ani inwestorem ani właścicielem, ani użytkownikiem wieczystym czy zarządcą nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, to słusznie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że B. P.nie posiada przymiotu strony. 10. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.