VII SA/Wa 2864/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: 1. wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia, 2. oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] września 2013 r. nr [...]. J. K. pismem z dnia 9 listopada 2015 r. złożył skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. nr [...], wydane w przedmiocie nałożenia na skarżącego grzywny (w wysokości 10.600,20 zł) w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] września 2013 r. nr [...], nakazującej skarżącemu rozbiórkę części budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] w m. P., rozbudowanej od strony zachodniej budynku. W skardze J. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] oraz wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że nałożona na niego grzywna jest rażąco wysoka w stosunku do jego możliwości zarobkowych, bowiem stanowi równowartość kilkumiesięcznego dochodu całej jego rodziny. W celu jej uiszczenia skarżący zmuszony byłby zaciągnąć dodatkowe zobowiązania, gdyż nie dysponuje kwotą na jej pokrycie. J. K. wskazał też, że wykonał nałożony na niego nakaz rozbiórki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ww. ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do treści cytowanego przepisu Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, a także innych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zauważyć bowiem trzeba, że postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. dotyczy nałożenia na skarżącego grzywny w celu przymuszenia w znacznej wysokości (10.600,20 zł), która to kwota, jak oświadczył J. K., stanowi równowartość kilkumiesięcznego dochodu całej jego rodziny. Z tych przyczyn Sąd uwzględnił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Brak jest natomiast podstaw do wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] września 2013 r. nr [...], nakazującej skarżącemu rozbiórkę części budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] w m. P.. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, a także innych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zwrot "w granicach tej samej sprawy" użyty w art. 61 p.p.s.a. dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 września 2010 r. II GZ 246/10 Lex nr 743040; z dnia 2 września 2009 r. II OZ 689/09 Lex nr 1110357; z dnia 12 czerwca 2012 r. II FZ 441/12 Lex nr 1170772). Decyzji nakładającej na stronę określony obowiązek nie można natomiast uznać za wydaną w granicach tej samej sprawy, co postanowienie wydane w toku postępowania egzekucyjnego, zmierzającego do wykonania tego obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2008r. II FZ 529/08). Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.