VII SA/Wa 30/15

WyrokWSA w Warszawie2015-10-15

Skład orzekający: Maria Tarnowska, Halina Emilia Święcicka, Elżbieta Zielińska - Śpiewak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego jest dopuszczalne na gruncie znowelizowanego art. 101 § 3 k.p.a.?
Ratio decidendi
Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 101 § 3 k.p.a., zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania lub na postanowienie o odmowie podjęcia już zawieszonego postępowania. Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie jest objęte tym przepisem, co czyni wniesione na nie zażalenie niedopuszczalnym. Strona niezadowolona z takiego rozstrzygnięcia może kwestionować je w odwołaniu od decyzji końcowej.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które stwierdziło niedopuszczalność zażalenia skarżącej na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego. Skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie przepisów k.p.a. dotyczących dopuszczalności zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska, , Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), Protokolant specjalista Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2015 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. art. 134 w zw. z art. 141 § 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013, poz. 267, ze zm.), dalej "k.p.a.", oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013, poz. 1409, ze zm.), dalej "Prawo budowlane", stwierdził niedopuszczalność zażalenia A. S., dalej "skarżąca", na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie prowadzonych robót budowlanych przy rozbudowie budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ew. [...] obr. [...] położonej przy ul. W. [...] w J. Postępowanie administracyjne w sprawie samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego parterowego usytuowanego na ww. działce zostało wszczęte w dniu [...] marca 2014 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na wniosek K. P. i A. K. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] organ powiatowy wstrzymał prowadzenie robót budowlanych prowadzonych przy rozbudowie budynku mieszkalnego i nałożył na inwestora – A. S.– obowiązek przedłożenia w wyznaczonym terminie dokumentów wskazanych w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego. Pismem z dnia 7 października 2014 r. inwestorka wystąpiła o zawieszenie, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. postępowania prowadzonego przez organ nadzoru. Uzasadniając wniosek wskazała, że w Sądzie Rejonowym w [...] pod. sygn. akt [...] toczy się sprawa dotycząca wyłączenia ze współwłasności, zaś w sprawie administracyjnej nieprawidłowo określono osobę inwestora i krąg uczestników postępowania. Organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego. Rozpatrując zażalenie A. S. na postanowienie organu powiatowego organ odwoławczy wyjaśnił, iż z treści art. 101 § 3 k.p.a. wynika wprost, że zażalenie przysługuje na dwa rodzaje postanowień, tj. na postanowienie o zawieszeniu postępowania oraz na postanowienie o odmowie podjęcia już zawieszonego postępowania. Tym samym zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania jest niedopuszczalne. Podkreślił nadto, że błędne pouczenie udzielone przez organ powiatowy o możliwości złożenia zażalenia nie może kreować jego dopuszczalności. Stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia wyłącza także ocenę merytoryczną postanowienia i odniesienia się do zarzutów podnoszonych w zażaleniu. Skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r. złożyła A. S. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1) naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niewłaściwą interpretację i błędne ustalenie, że w sprawie nie zachodzą przesłanki zawieszenia postępowania; 2) naruszenie art. 101 § 3 k.p.a. poprzez jego niewłaściwą interpretację, polegającą na nieuwzględnieniu wykładni językowej przepisu i w konsekwencji uznanie, że na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje zażalenie. Podnosząc powyższe, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy organowi II instancji do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem skargi jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014r. nr [...], stwierdzające na podstawie art. 134 k.p.a., niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu I instancji, odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2011 r. Nr 6 poz. 18) "Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie". Przed nowelizacją przepis powyższy brzmiał "Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie". Wprowadzone w treści art. 101 § 3 k.p.a. z dniem 11 kwietnia 2011 r. zmiany wywołały zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze rozbieżności interpretacyjne dotyczące kwestii dopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Rozbieżności te zostały jednak usunięte i aktualnie obowiązującą treść art. 101 § 3 k.p.a. należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postepowania"). Skoro w przepisie tym posłużono się zwrotem "w sprawie odmowy podjęcia postępowania", przez który ustawodawca rozumie jedynie postanowienia negatywne, to nie ma podstaw, aby w stosunku do postanowień "w sprawie zawieszenia postępowania" dokonywać wykładni rozszerzającej ten zwrot , zamiast ograniczać go wyłącznie do postanowień o zawieszeniu postepowania. Inne rozumienie tego przepisu byłoby sprzeczne z jego ratio legis i zamiarem ustawodawcy, który miał między innymi na celu uproszczenie (przyśpieszenie) postępowania administracyjnego. Strona niezadowolona ze wskazanego rozstrzygnięcia nie jest pozbawiona możliwości jego kontroli, gdyż na podstawie art. 142 kpa może je kwestionować w odwołaniu od decyzji i ewentualnie w skardze do sądu na decyzję ostateczną. Wyżej przedstawiony pogląd w sprawie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego, zgodnie ze znowelizowanym art. 101 § 3 k.p.a., znajduje potwierdzenie w licznym już orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku z dnia 16 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 2560/13, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż w przypadku wydania postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania już po zmianie treści art. 101 § 3 k.p.a., organ odwoławczy rozważając dopuszczalność zażalenia nie miał podstaw do stosowania przepisu w brzmieniu sprzed 11 kwietnia 2011 r. Podobne stanowisko zajął też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 2218/13 i wyroku z dnia 17 lipca 2014 r. Sygn. akt II GSK 1651/11. W związku z powyższym skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło