VII SA/Wa 351/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca w skardze na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r., Nr [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uchylającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2013 nakazującej Miastu [...] rozbiórkę budynku przy ul. [...] w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy podkreślić, iż wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Nie ma zatem możliwości wstrzymania wykonania odmownej decyzji, np. decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji, czy też decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Decyzja kasatoryjna, którą uchylone zostaje rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, a tego rodzaju decyzja została zaskarżona przez B.P. i objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania, nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, bowiem w wyniku wydania takiej decyzji ostatecznej na stronie nie ciąży żaden obowiązek nadający się do dobrowolnego wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji (por. szerzej: post. NSA z 6.10.2010 r., II GZ 281/10; post. NSA z 20.5.2008 r., II FZ 171/08; post. NSA z 23.4.2008 r., II OZ 345/08; post. NSA z 24.1.2008 r., II OZ 19/08; post. NSA z 24.1.2008 r., II OSK 1799/07; post. NSA z 17.1.2008 r., II GZ 220/07). Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.