VII SA/Wa 436/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r. znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r. znak [...]. [...] z siedzibą w [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r., znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W ocenie skarżącej brak wstrzymania wykonalności zaskarżonego postanowienia spowoduje prowadzenie przez Wojewodę postępowania najprawdopodobniej obarczonego wadami. Spowoduje to konieczność zaangażowania skarżącej i pozostałych stron w kolejne, wielomiesięczne i kosztowne postępowanie oraz w przypadku utrzymania decyzji niekorzystnej dla skarżącej wpłynie na możliwość korzystania przez skarżącą z inwestycji objętej pozwoleniem na budowę i prowadzeniem jej działalności gospodarczej, czym spowoduje szkody znacznych rozmiarów. Ponadto we wniosku wskazano, że ewentualne stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę wywrze wpływ na możliwość użytkowania inwestycji, ograniczając je lub wręcz uniemożliwiając , wobec związanego charakteru decyzji o pozwoleniu na użytkowanie i uzależnienia go od statusu pozwolenia na budowę. W skardze zawarto także wniosek o wstrzymanie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji W tym zakresie podniesiono, że wobec możliwości uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, istnieje prawdopodobieństwo zaangażowania spółki w długoletnie spory sądowe, co może narazić przedmiotowe przedsiębiorstwo na niewspółmiernie wysokie koszty, jak również ograniczenie lub wstrzymanie wykonania przedmiotowej inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak: [...] nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Według art. 61 § 3 ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ustawy., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 sierpnia 2011 r. sygn. akt I FZ 142/11, LEX nr 864 188 oraz z dnia 26 września 2013 r. sygn. akt II OZ 791/13, LEX nr 1 412 495). Zasadą jest, że przymiotu wykonalności nie posiadają akty administracyjne odmowne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 641/13 LEX nr 1 432 680). W niniejszej sprawie, wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r. znak [...] w którym uchylono w całości postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., znak [...], zawieszające z urzędu, wszczęte na wniosek Z. D. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] zatwierdzające projekt budowlany i udzielające [...] z siedzibą w [...] pozwolenia m.in. na wykonanie fundamentów i montaż 23 wież elektrowni wiatrowych typu [...]. W tym miejscu uwypuklenia wymaga okoliczność, że postanowienie uchylające rozstrzygnięcie o zawieszeniu postępowania, wydane w toku postępowania nadzwyczajnego, nie przyznaje uprawnień, ani nie nakłada na stronę żadnego obowiązku, nie powoduje więc bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z racji zaś, że przedmiotowe postanowienie nie podlega realizacji (czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego), wniosek o wstrzymanie jego wykonania nie może być uwzględniony, bowiem jest to rozstrzygnięcie o charakterze ściśle procesowym. Z uwagi na powyższe, Sąd odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r. znak [...]. Odnosząc się zaś do wniosku w zakresie wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak: [...] należy wskazać, że akcentowane rozstrzygnięcie organu jest przedmiotem odrębnego rozpoznania prowadzonego przez Sąd pod sygnaturą VII SA/Wa 1382/17, co wyklucza możliwość jego badania w niniejszym postępowaniu. Na marginesie rozważań należy przy tym wskazać, że w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1382/17, w dniu 27 marca 2018 r. Sąd oddalił skargę [...] z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.