VII SA/Wa 472/16
WyrokWSA w Warszawie2017-02-02
Skład orzekający: Krystyna Tomaszewska, Tadeusz Nowak, Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może w trybie wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia (art. 113 § 2 k.p.a.) dokonać ponownej merytorycznej oceny sprawy lub zmienić dotychczasowe rozstrzygnięcie?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej w trybie wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia (art. 113 § 2 k.p.a.) może jedynie wyjaśnić stronie, jak organ rozumiał własne rozstrzygnięcie, usuwając niejasności lub zawiłości utrudniające ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Instytucja ta nie służy do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy, zmiany oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani do zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia.Stan faktyczny
Skarżący Z. O. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji utrzymującej w mocy decyzję stwierdzającą wygaśnięcie pozwolenia na użytkowanie budynku. Po odmowie wstrzymania, skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia. Organ wyjaśnił wątpliwości, podtrzymując odmowę wstrzymania. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie wyjaśniające. Skarżący zarzucił organom nieuwzględnienie faktu wydania dwóch pozwoleń na budowę (budynku i zjazdów) oraz brak podstaw do wygaszenia pozwolenia na użytkowanie.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Nowak, sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 lutego 2017 r. sprawy ze skargi Z. O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści postanowienia oddala skargę
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 152 § 1 w zw. z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. ) po rozpatrzeniu wniosku Z. O. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w [...] z dnia [...] maja 2015 r. stwierdzającą wygaśniecie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w [...] z dnia [...] lipca 2011 r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie budynku handlowo – usługowego, zlokalizowanego przy ul. S.w B. – odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] lipca 2015 r.
W uzasadnieniu organ podał, że pismem z dnia 21 września 2015 r. Z. O. wniósł, na podstawie art. 111 i art. 113 kpa, o uzupełnienie powyższego postanowienia, co do rozstrzygnięcia.
Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 113 § 2 wyjaśnił wątpliwość co do treści postanowienia z dnia [...] sierpnia 2015 r. wskazując, że stosownie do art. 152 § 1 kpa, organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo jej uchylenia w wyniku wznowienia postępowania.
W ocenie organu przesłanka "prawdopodobieństwa" uchylenia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. nie zaistniała wobec czego brak było podstaw do wstrzymania wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Podkreślił, że w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji nie badał merytorycznie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego ani konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego, o czym wnioskodawca został pouczony.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. znak [...] po rozpatrzeniu zażalenia Z. O. utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. podzielając tym samym ocenę organu wojewódzkiego co do braku okoliczności wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.
W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nie doprowadziło do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, nie spowodowało zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia, jak również nie pozostawało w sprzeczności z treścią postanowienia.
Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. wniósł Z. O. wskazując, że żaden z orzekających organów nie wziął pod uwagę faktu, że w sprawie wydane zostały dwa pozwolenia na budowę – budynku handlowo – usługowego oraz zjazdów z drogi publicznej.
Zjazdy te zostały wykonane, w związku z czym brak było podstaw do wygaszenia decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega oddaleniu.
Sąd kontrolował postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r., którym organ utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. wyjaśniające treść postanowienia tegoż organu z dnia [...] sierpnia 2015 r.
Wskazać w związku z tym należy, iż stosownie do art. 113[pic] 2 kpa, organ który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. Przedmiotem postanowienia wydawanego w trybie art. 113 § 2 kpa jest wyjaśnienie stronom tego jak organ rozumiał własne rozstrzygnięcie. Wyznaczone wskazanym przepisem pole działania organu jest ograniczone wyłącznie do wyjaśnienia stronie zgłoszonych wątpliwości co do użytych w decyzji wyrażeń, niejasnych sformułowań, wyjaśnień bądź zastosowanych skrótów utrudniających ustalenie sensu rozstrzygnięcia.
Wyjaśnienie wątpliwości co do treści rozstrzygnięcia nie stanowi instrumentu, który mógłby prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, bądź powodować zmianę merytoryczną rozstrzygnięcia. Wyjaśnienie nie służy do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy w toku instancji. Celem instytucji wyjaśnienia jest usunięcie niejasności co do treści decyzji, przede wszystkim wówczas, gdy jest ona niejednoznaczna lub nacechowana zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy.
Powyższe uwagi o charakterze ogólnym znajdują swoje potwierdzenie w licznych orzeczeniach sądów administracyjnych, które skład orzekający w pełni podziela (por. np. wyrok NSA z dnia 6 marca 2012 r., II OSK 2372/10, Lex nr 1219107 oraz wyroki WSA: w Warszawie z dnia 29 września 2010 r., VII SA/Wa 1259/10, Lex nr 759920; w Warszawie z dnia 9 września 2010 r. IV SA/Wa 658/10, Lex nr 758980; w Gdańsku z dnia 10 marca 2010 r., II SA/Gd 603/09, Lex nr 606612, w Lublinie z dnia 10 listopada 2009 r., II SA/Lu 530/09, Lex nr 589182; w Krakowie z dnia 30 kwietnia 2009 r., II SA/Kr 293/09, Lex nr 569259 i inne).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o dokonanie, na podstawie art. 113 § 2 kpa, wyjaśnienia treści postanowienia z dnia [...] sierpnia 2015 r., którym odmówiono wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. stwierdzającą wygaśnięcie decyzji z dnia [...] lipca 2011 r. o pozwoleniu na użytkowaniu budynku handlowo – usługowego.
Postanowienie z dnia [...] sierpnia 2015 r. zostało wydane na podstawie art. 152 § 1 kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.
Dostrzec należy, iż instytucja procesowa uregulowana w przytoczonym przepisie, służy ochronie strony przed możliwymi negatywnymi konsekwencjami jakie może ona ponieść na skutek dalszego wykonywania decyzji. Zastosowanie tej instytucji uzależnione jest od stwierdzenia istnienia (na wniosek lub z urzędu) prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, przy czym ocena stopnia tego prawdopodobieństwa, dokonana w oparciu o występujące w sprawie okoliczności, należy do właściwego organu. W postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji nie bada się merytorycznie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego oraz konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego, należy to bowiem do rozstrzygnięcia kończącego wznowione postępowanie.
Podkreślić należy, że przedmiotem wyjaśnienia, o jakim mowa w art. 113 § 2 k.p.a. są wyłącznie wątpliwości co do treści decyzji. Wyjaśnienie treści decyzji/ postanowienia nie jest tożsame z oceną prawidłowości tego orzeczenia. Instytucja "wyjaśnienia" ma służyć jednoznacznemu określeniu woli organu wyrażanej w decyzji/postanowieniu.
W trybie art. 113 § 2 k.p.a. nie można zmieniać decyzji ani jej uzupełniać o nowe elementy, co skutkowałoby koniecznością zmodyfikowania dotychczasowej oceny stanu faktycznego lub prawnego. Nie jest również dopuszczalne, aby w tym trybie dokonywać interpretacji przepisów prawa. Przy wyjaśnieniu treści decyzji musi być także uwzględniony stan faktyczny i prawny sprawy z dnia jej wydania, a wyjaśniane kwestie nie mogą należeć do problematyki objętej np. trybem uzupełnienia lub zmiany decyzji bądź sprostowania zaistniałych w niej błędów i oczywistych omyłek, a tym bardziej do kategorii roszczeń strony kwalifikujących się do osobnej sprawy administracyjnej.
Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu organ w sposób prawidłowy wyjaśnił treść postanowienia z dnia [...] sierpnia 2015 r.
Odnośnie zaś żądań skarżącego podnoszonych w toku całego postępowania, dotyczących wygaszenia decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku handlowo- usługowego organ niewadliwie uznał, iż wskazane okoliczności nie mogą być przedmiotem oceny w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 113 § 2 kpa.
W tym stanie rzeczy, uznając że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło