VII SA/Wa 623/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant ref. staż. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2011 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Postępowanie w niniejszej sprawie miało następujący przebieg: Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] lutego 2002 r., nr [...] zatwierdził projekt budowlany budynku mieszkalno-usługowego (rozbudowa obiektu istniejącego) na działce nr [...] przy ul. D. [...] w L. i udzielił Z. R. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalno-usługowego wraz z wykonaniem wewnętrznych instalacji: elektrycznej, wod.-kan., c.o., gazowej, wentylacji mechanicznej na działce nr ew. [...], przy ul. D. [...] w L. Decyzja ta została uchylona po rozpatrzeniu odwołania M. i P. P. i sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r., znak: [...]. Następnie Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Z. R. pozwolenia na budowę w/w inwestycji, od której to decyzji M. i P. P. wnieśli odwołanie. Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r., znak: [...], uchylił decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Prezydent Miasta [...] wydał decyzję z dnia [...] stycznia 2003r., nr [...], zatwierdzając projekt budowlany i udzielając Z. R. pozwolenia na rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [...] przy ul. D. [...] w L. i budowę schodów terenowych do działki nr [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...] maja 2003 r., znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] wyrokiem z dnia [...] lutego 2004 r., sygn. akt [...] oddalił skargę M. i P. P. na w/w decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2003 r., natomiast postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 r. odrzucił skargę B. B. i S. P. Pismem z dnia 24 października 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miasta [...] wszczął na wniosek M. P. postępowanie w sprawie zgodności wykonania robót budowlanych związanych z realizacją rozbudowy budynku mieszkalno-usługowego przy ul. M. [...] w L. z warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę z dnia [...] stycznia 2003 r. Następnie postanowieniem z dnia [...] października 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miasta [...] na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy rozbudowie budynku mieszkalno-usługowego oraz budowie schodów terenowych. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2003 r. Decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miasta [...] nakazał Z. R. sporządzić i przedłożyć projekt budowlany zamienny schodów terenowych (...) uwzględniający zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych w terminie 30 dni od dnia, gdy decyzja stanie się ostateczną. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania M., P. i S. P. oraz B. B., decyzją z dnia [...] marca 2004r. utrzymał w mocy w/w decyzję z dnia [...] grudnia 2003 r. Skarga Z. R. na powyższą decyzję została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] wyrokiem z dnia [...] października 2004 r., sygn. akt [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miasta [...] decyzją z dnia [...] marca 2004 r., wydaną na podstawie art. 50a pkt 2 Prawa budowlanego, nakazał Z.R. rozebrać konstrukcję parteru, I piętra oraz ścian poddasza wraz z wieńcem pod murłaty, wykonaną po doręczeniu postanowienia z dnia [...] października 2003 r. o wstrzymaniu robót budowlanych. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania Z. R., decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. uchylił w/w decyzję z dnia [...] marca 2004 r. w całości oraz nakazał dokonanie rozbiórki w zakresie takim samym jak organ I instancji, lecz dotyczącą robót wykonanych po doręczeniu postanowienia ostatecznego z dnia [...] listopada 2003 r. Pismem z dnia 23 czerwca 2004 r. Urząd Miejski w [...] zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. o pozwoleniu na budowę w związku z wydaniem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji w trybie art. 51 Prawa budowlanego. Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] lipca 2004 r., znak: [...], na podstawie art. 104 k.p.a. i art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane uchylił własną decyzję z dnia [...] stycznia 2003 r. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...] października 2004 r., znak: [...] wydaną na podstawie art. 36a ust. 2, art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego oraz art. 138 § 1 k.p.a. Natomiast skarga Z. R. na powyższą decyzję została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] lutego 2005 r., sygn. akt [...]. Po rozpoznaniu wniosku Z. R. z dnia 29 maja 2007 r. o stwierdzenie nieważności w/w decyzji z dnia [...] lipca 2004 r. oraz decyzji z dnia [...] października 2004 r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2007 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 157 § 3 k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r. Organ uznał bowiem, iż nie jest możliwe wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, z uwagi na to, iż objęta wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r. była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], który wyrokiem z dnia [...] lutego 2005 r., sygn. akt [...], skargę Z. R. na tę decyzję oddalił. W wyniku złożenia przez Z. R. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art.127 § 3 k.p.a. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 238/08, po rozpatrzeniu skargi Z. R., uchylił wyżej wskazane decyzje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. i z dnia [...] października 2007 r. Sąd uznał, iż powołany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] lutego 2005 r. wiąże organ przy merytorycznej ocenie decyzji wskazując, iż kontrolowana decyzja nie jest dotknięta żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a., natomiast nie może przesądzać o dopuszczalności wszczęcia i prowadzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji. Może być on podstawą do odmowy stwierdzenia nieważności tej decyzji, a nie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia jej nieważności. Pismem z dnia 29 sierpnia 2008 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powiadomił strony o wszczęciu postępowania na wniosek Z. R. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r. Następnie, wobec wymienionego wyżej wyroku Sądu Wojewódzkiego, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2008 r., znak: [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r., na podstawie art. 157 § 1 i 2 oraz art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 k.p.a. Decyzja ta, po rozpatrzeniu wniosku Z. R. o ponowne rozpatrzenie sprawy, została utrzymana w mocy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż ewentualne próby stwierdzenia nieważności decyzji kontrolowanej już wcześniej przez Sąd, są niedopuszczalną ingerencją w prawomocne orzeczenie sądu. Z. R. pismem z dnia 14 stycznia 2009 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r., która została następnie oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 29/09. W uzasadnieniu wyroku wskazano, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r., w stosunku do której wszczęto postępowanie o stwierdzenie nieważności była już przedmiotem kontroli sądowej, w wyniku której Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] wyrokiem z dnia [...] lutego 2005 r., sygn. akt [...] oddalił skargę. Sąd zauważył, że znaczenie powyższego wyroku dla rozstrzygnięcia sprawy polega na jego wiążącej mocy co do braku podstaw do zarzucenia decyzji Wojewody [...] jakiejkolwiek wadliwości, co powodowałoby, że ewentualne próby stwierdzenia nieważności decyzji kontrolowanej już wcześniej przez Sąd, stanowiłyby niedopuszczalną ingerencję w prawomocne orzeczenie Sądu. Tak więc kontrola sądowa decyzji administracyjnej zakończona oddaleniem skargi na tę decyzję zamyka drogę administracyjną do stwierdzenia nieważności takiej decyzji. Sąd powołał się przy tym na art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z. R.. Skargę kasacyjną oparto na zarzutach naruszenia: 1) art. 153 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie, ponieważ ocena prawna wyrażona w wyroku WSA w [...] z dnia [...] lutego 2005 r., sygn. akt [...] wiąże jedynie ten Sąd, 2) art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez niezbadanie, czy w sprawie zachodzi okoliczność skutkująca koniecznością wznowienia postępowania; 3) art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak jakiegokolwiek ustosunkowania się do zarzutów odnoszących się do art. 170 p.p.s.a oraz kwestii podstaw wznowienia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 1656/09, uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2009 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd Naczelny w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśnił, iż zaskarżony wyrok oraz kontrolowane nim decyzje zostały wydane w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2004 r. uchylającą na podstawie art. 36 lit. a) ust. 2 Prawa budowlanego własną decyzję z dnia [...] stycznia 2003 r. o pozwoleniu na budowę (...). Powyższa decyzja uchylająca decyzję o pozwoleniu na budowę miała podstawę w art. 36 lit. a) ust. 2 Prawa budowlanego. Decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] stycznia 2003 r. została uchylona z powodu wcześniejszego wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, a nie wydania decyzji nakazującej Z. R. rozbiórkę części budynku, jak to błędnie zostało przedstawione w skardze kasacyjnej. Decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2004 r. oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r., zostały wydane w następstwie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, utrzymanej w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r. Skargę Z. R. na powyższą decyzję oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] wyrokiem z dnia [...] października 2004 r., sygn. akt [...]. W związku z powyższym, Sąd II instancji, za błędne uznał rozważania skargi kasacyjnej, łączące kwestionowaną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r. z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r., wydaną na podstawie art. 50 lit. a) pkt 2 Prawa budowlanego i decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2004 r. oraz z wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] października 2004 r., sygn. akt [...] i Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2005 r., sygn. akt II OSK 190/05. Stwierdził, iż błędne są rozważania skarżącego wskazujące na możliwość wznowienia postępowania administracyjnego, gdyż nie jest to droga do wzruszenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r. w postępowaniu nieważnościowym. Naczelny Sąd Administracyjny zgodził się jednak z tym twierdzeniem kasatora, że nie można wykluczyć a priori weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej w postępowaniu nadzwyczajnym, pomimo że wcześniej zapadł wyrok oddalający skargę na tę decyzję. Wskazał, iż powyższy pogląd znajduje swoje uzasadnienie w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r., I OPS 6/09 (ONSAiWSA 2010, nr 2, poz. 18), która co prawda została podjęta po dacie wydania zaskarżonego wyroku oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2008 r., jednakże podlega uwzględnieniu. Sąd Naczelny zwrócił uwagę, na to, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] lutego 2005 r., sygn. akt [...] oddalający skargę, nie zawiera uzasadnienia, gdyż o sporządzenie takiego nie wnioskowały strony. Nie wiadomo więc w jakim zakresie została poddana kontroli sądowej zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji, co było przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu. W takiej sytuacji (przy braku uzasadnienia wyroku), nie jest możliwe stwierdzenie "czy oddalenie skargi nastąpiło w wyniku rozważenia przez sąd administracyjny także okoliczności odpowiadających wskazanym w żądaniu stwierdzenia nieważności decyzji przesłankom kwalifikującym do jej wzruszenia (art. 156 § 1 k.p.a.)". W takim przypadku, kiedy brak jest uzasadnienia wyroku, zgodnie z w/w uchwałą NSA, prawomocny wyrok oddalający skargę na decyzję nie może być przeszkodą dla przeprowadzenia postępowania w celu merytorycznego rozpoznania złożonego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze ponowne rozpatrywanie sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nadto zgodnie z tą normą nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Związanie Sądu I instancji wyrokiem Sądu II instancji oznacza, iż Sąd ten nie może formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym poglądem - lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Mając na uwadze, ocenę prawną wynikającą z uzasadnienia wyroku Sądu kasacyjnego, stwierdzić należy iż zaskarżona decyzja, została wydana z naruszeniem prawa. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...], utrzymująca w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...] października 2008 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2004 r., znak: [...], którą to decyzją Prezydent Miasta [...] uchylił własną decyzję z dnia [...] stycznia 2003 r. udzielająca Z. R. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalno-usługowego na działce nr [...] przy ul. D. [...] w L. Podstawą odmowy stwierdzenia nieważności decyzji objętej wnioskiem było stwierdzenie, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r. była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], który wyrokiem z dnia [...] lutego 2005 r., sygn. akt [...] oddalił skargę. Organ powołał się przy tym na dyspozycję przepisu art. 153 i art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą, ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu, wiąże ten Sąd oraz inne sądy i organy administracji publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny uchylając rozstrzygnięcie Sądu I instancji podniósł, iż nie można wykluczyć a priori weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej w postępowaniu nadzwyczajnym, pomimo że wcześniej zapadł wyrok oddalający skargę na tę decyzję. Zwrócił uwagę, na to, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] lutego 2005 r., sygn. akt [...] oddalający skargę, nie zawiera uzasadnienia, gdyż o sporządzenie takiego nie wnioskowały strony. Nie wiadomo więc w jakim zakresie została poddana kontroli sądowej zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji, co było przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu. W takiej sytuacji (przy braku uzasadnienia wyroku), nie jest możliwe stwierdzenie "czy oddalenie skargi nastąpiło w wyniku rozważenia przez sąd administracyjny także okoliczności odpowiadających wskazanym w żądaniu stwierdzenia nieważności decyzji przesłankom kwalifikującym do jej wzruszenia (art. 156 § 1 k.p.a.)". Przy braku uzasadnienia, prawomocny wyrok oddalający skargę na decyzję nie może być przeszkodą dla przeprowadzenia postępowania w celu merytorycznego rozpoznania złożonego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny wywodząc powyższy pogląd powołał się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I OPS 6/09. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż rzeczą organu po wpłynięciu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, która to była już przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, przy jednoczesnym braku sporządzenia uzasadnienia zapadłego orzeczenia, było dokonanie szczegółowej analizy, co było przedmiotem rozstrzygnięcia, jakie zarzuty zostały ponoszone przez stronę w stosunku do kwestionowanej decyzji, czy oddalenie skargi nastąpiło w wyniku rozważenia przez sąd administracyjny także okoliczności obecnie wskazanych w żądaniu stwierdzenia nieważności decyzji. Jednocześnie należy mieć na uwadze, że Sąd dokonuje z rzędu oceny istnienia przesłanek kwalifikujących decyzję do jej wzruszenia w trybie art. 156 § 1 k.p.a. Dopiero tak dokonana analiza mogła stanowić podstawę do wydania rozstrzygnięcia zgodnego z prawem i zasadami postępowania administracyjnego. Odnosząc się do zarzutu skargi, który był również jednym, z zarzutów skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 21 maja 2009 r., należy powtórzyć za Naczelnym Sądem Administracyjnym, że kontrolowane decyzje zostały wydane w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r. Kwestionowane decyzje - Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2004 r. oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r., zostały wydane w następstwie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, utrzymanej w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r. Skargę Z. R. na powyższą decyzję oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] wyrokiem z dnia [...] października 2004 r., sygn. akt [...]. W związku z powyższym, nie można łączyć decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2004 r. i utrzymującej ją w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 r. z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r., wydaną na podstawie art. 50 lit. a) pkt 2 Prawa budowlanego i decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2004r. oraz z wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] października 2004 r., sygn. akt [...] i Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2005 r., sygn. akt II OSK 190/05. Przytoczone powyżej wywody Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, znajdujące oparcie we wskazaniach Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ administracji zobowiązany będzie uwzględnić przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. Na podstawie art. 152 i 153 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku a przedstawiona ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wiążą organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.