VII SA/Wa 827/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka (spr.), , Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych skargę oddala Prezydent [...] decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1592 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju [...] (Dz.U. nr 41, poz. 361 ze zm.), po otrzymaniu w dniu [...] października 2012 r. zgłoszenia inwestora – [...] Sp. z o.o. o zamiarze "instalacji tymczasowego panela reklamowego typu CLS o wymiarach jednej powierzchni ekspozycyjnej 1,8 m x 1,15 m posadowionej na prefabrykowanej podstawie przestawnej, nietrwale związanej z gruntem" zlokalizowanego na działce ew. [...] z obr. [...] w rejonie ul. [...] i ul. [...] w [...] wniósł sprzeciw do ww. zgłoszenia. Podstawą powyższego rozstrzygnięcia był fakt, jak wskazał organ, niewywiązania się przez inwestora, w zakreślonym terminie, z obowiązku usunięcia nieprawidłowości w złożonej dokumentacji, nałożonego postanowieniem z dnia [...]listopada 2012 r., nr [...]. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż w myśl przepisu art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nie uzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Wojewoda [...] zaznaczył, iż wobec niespełnienia przez wnioskodawcę wymogów przepisu art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, organ I instancji postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w dokumentacji poprzez: przedłożenie oryginału pełnomocnictwa lub uwierzytelnionej kserokopii, wraz z odpowiednimi opłatami skarbowymi, przedłożenie szkiców i rysunków projektowanej reklamy oraz jednoznaczne wskazanie na załączonej mapie usytuowania reklamy, precyzyjne określenie, wg którego artykułu ustawy Prawo budowlane dokonane zostało zgłoszenie, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia. Badając zasadność nałożonych ma inwestora obowiązków, organ odwoławczy za uzasadniony uznał argument podnoszony w odwołaniu, iż organ I instancji nakładając na inwestora obowiązek przedłożenie oryginału pełnomocnictwa lub uwierzytelnionej kserokopii nie wskazał odpowiedniego przepisu, tj. art. 76a § 2 k.p.a., jako podstawy prawnej nałożonego obowiązku. W ocenie organu brak było również podstaw prawnych do nałożenia na inwestora obowiązku określonego w pkt 3 ww. postanowienia, tj. precyzyjnego określenia, wg którego artykułu ustawy Prawo budowlane dokonane zostało zgłoszenie, w sytuacji gdy w zgłoszeniu inwestor powołał się na art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego. Odnośnie natomiast pkt 2 postanowienia z dnia [...] listopada 2012 r., organ stwierdził, iż przepis art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego stanowił wystarczającą podstawę prawną do nałożenia ww. obowiązku. W myśl bowiem powyższego przepisu do zgłoszenia należy dołączyć m.in. odpowiednie szkice lub rysunki. Inwestor nie przedłożył szkiców i rysunków projektowanej reklamy oraz nie wskazał na załączonej mapie miejsca usytuowania reklamy. Organ zaznaczył, iż wbrew temu, co stwierdzono w odwołaniu, do zgłoszenia nie został załączony projekt budowlany urządzenia reklamowego. W świetle powyższego oraz w związku z brakiem wykonania obowiązku zawartego w pkt 2 postanowienia, Wojewoda [...]uznał, iż decyzja Prezydenta [...] jest prawidłowa i zgodna z przepisem art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego. Skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi skarżąca Spółka przywołała treść art. 30 ust. 2 Prawa budowanego oraz stwierdziła, iż do zgłoszenia dołączono wszystkie wymagane ww. przepisem dokumenty. Wskazała, iż do zgłoszenia zostały dołączone: 1) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 2) projekt zagospodarowania terenu, 3) mapa z zaznaczonym miejscem posadowienia panela, 4) projekt budowlany, 5) pełnomocnictwo i KRS. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] zarzuciła organowi, iż uzasadnienie postanowienia nie zawiera wyjaśnienia, jakie braki zawiera zgłoszenie oraz nie wskazuje dlaczego inwestor ma obowiązek przedłożenia szkiców i rysunków projektowanej reklamy oraz jednoznacznego wskazania na załączonej mapie miejsca usytuowania, skoro do zgłoszenia załączono projekt budowlany oraz mapę z załączonym usytuowaniem reklamy. Ponadto Spółka podniosła, iż żądanie organu określenia konkretnego artykułu Prawa budowlanego na podstawie którego dokonano zgłoszenia, jest żądaniem absurdalnym i nieznajdującym swojego oparcia w przepisach prawa. Zaznaczyła, iż do obowiązku organu należy ustalenie, czy wniosek strony postępowania jest zgodny z przepisami prawa. Natomiast odnośnie, żądania przedłożenia oryginału pełnomocnictwa lub uwierzytelnionej kserokopii wraz z odpowiednimi opłatami skarbowymi, skarżąca wskazała, iż przepis art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego nie stanowi podstawy prawnej do formułowania tego żądania. Zaznaczyła, iż organ ma prawo do żądania uzupełnienia braków formalnych, ale w takiej sytuacji ma obowiązek wskazać odpowiedni przepis k.p.a. Dodatkowo, [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wskazała, iż gdyby do zgłoszenia nie załączyła projektu budowlanego, wymienionego jako załącznika w zgłoszeniu, to organ byłby zobowiązany do usunięcia tego braku, poprzez wezwanie do usunięcia braku formalnego na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., a nie do wzywania do usunięcia tego braku na podstawie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, który to przepis jest podstawą do usunięcia braku materialnego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2012 r., wydaną w oparciu o art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego. W niniejszej sprawie, w dniu [...]października 2012 r. do Urzędu [...] wpłynęło zgłoszenie zamiaru "instalacji tymczasowego panela reklamowego typu CLS o wymiarach jednej powierzchni ekspozycyjnej 1,8 m x 1,15 m posadowionej na prefabrykowanej podstawie przestawnej, nietrwale związanej z gruntem", zlokalizowanego na działce ew. [...] z obr. [...] w rejonie ul. [...] i ul. [...] w [...]. Zgodnie z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. W rozpoznawanym przypadku, organ uznał, iż przedmiotowe zgłoszenie jest niekompletne, wobec czego, postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], na podstawie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w dokumentacji, poprzez: 1) przedłożenie oryginału pełnomocnictwa lub uwierzytelnionej kserokopii, wraz z odpowiednimi opłatami skarbowymi, 2) przedłożenie szkiców i rysunków projektowanej reklamy oraz jednoznaczne wskazanie na załączonej mapie usytuowania reklamy, 3) precyzyjne określenie, według którego artykułu ustawy Prawo budowlane dokonane zostało zgłoszenie, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Strona skarżąca nie wykonała w zakreślonym terminie ww. obowiązków, organ wniósł więc sprzeciw, w drodze decyzji. Zarówno w odwołaniu, jak i w skardze [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] zakwestionowała zasadność i tryb nałożonych obowiązków. W związku z powyższym, Sąd uznał za konieczne ocenić prawidłowość żądania organu wskazanego w postanowieniu, bowiem to w niniejszej sprawie warunkuje prawidłowość wniesionego sprzeciwu. Z akt sprawy wynika, że zgłoszenie niewątpliwie nie było kompletne, nie zawierało oryginału pełnomocnictwa, a także szkiców i rysunków projektowanej reklamy oraz wskazania na załączonej mapie usytuowania reklamy. Z pisma Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] z dnia [...] października 2012 r., wynika, że inwestor do zgłoszenia dołączył: kopię pełnomocnictwa dla R. S. wraz z kopią potwierdzenia uiszczenia opłaty skarbowej, oryginał oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, kopię pełnomocnictwa dla R. S. wraz z kopią potwierdzenia uiszczenia opłaty skarbowej, kopię odpisu z KRS, aneks nr [...] z dnia [...] października 2012 r. do umowy dzierżawy nr [...] z dnia [...] września 2008 r. wraz z załącznikiem mapowym (kolorowa odbitka przekazana przez inwestora). Inwestor nie przekazał projektu budowlanego, o którym mowa w zgłoszeniu (załącznik – pkt 6) oraz nie wypłynęły inne dokumenty przy przedmiotowym zgłoszeniu. Wskazać należy, iż ocena konieczności przedstawienia niektórych dokumentów pozostawiona jest organowi, gdyż wskazane przepisy wprowadzają element uznania administracyjnego (J. Siegień, Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2002, s. 200). Organ nie ma przy tym obowiązku przedstawiania w postanowieniu, jakie wątpliwości zaistniały w trakcie analizy zgłaszanego zamierzenia budowlanego. Jego zadaniem jest bowiem ocena, czy spełnione są wymagania formalne związane ze zgłoszeniami wykonywania robót i obiektów budowlanych oraz ustalenie czy nie zachodzą przesłanki negatywne określone w przepisie art. 30 ust. 6 i 7 Prawa budowlanego. Dla dokonania tej oceny musi dysponować odpowiednim materiałem dowodowym. Podkreślić także należy, że użyte w przepisie sformułowanie "w zależności od potrzeb" oznacza w praktyce, że obowiązek dołączenia szkiców lub rysunków powstanie zawsze, gdy zażąda tego organ. Organ ten będzie również oceniał, czy dostarczone szkice lub rysunki są właściwe, albowiem zagadnienie to poddane zostało uznaniu administracyjnemu poprzez użycie wyrazu "odpowiednie". Użycie pojęć: "szkice i rysunki", wyklucza obowiązek przedstawiania organowi projektu budowlanego lub jego części. (por. R. Dziwiński, P. Ziemski Prawo budowlane. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2006, wyd. II). Zaznaczyć również należy, iż zasady wydawania postanowienia określone w art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego stanowią lex specialis wobec ogólnych zasad postępowania administracyjnego przewidzianych w art. 64 § 2 k.p.a., gdzie rygorem nieusunięcia braków podania, wniosku w terminie 7 dni, jest pozostawienie go bez rozpoznania. Postanowienie wydane na podstawie art. 30 ust 2 Prawa budowlanego ma rygor wniesienia sprzeciwu, co do którego ustawodawca przewidział termin 30 dniowy (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 2114/08). Przy rozpatrywaniu tych konkretnych spraw, nie może jednak ujść uwadze organu, że art. 64 § 2 k.p.a. służy uzupełnieniu braków formalnych podania, przez które należy rozumieć braki wskazane w art. 63 § 2 i 3 k.p.a., tj. określenie żądania, podpis strony, dołączenie pełnomocnictwa, oraz wymagania określone w przepisach szczególnych. W sytuacji złożenia niekompletnego zgłoszenia, to w zależności od rodzaju braków organ stosuje art. 64 § 2 k.p.a. lub art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego. Jeżeli wniosek jest niekompletny pod względem formalnoprawnym, organ winien wezwać do jego uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 k.p.a., natomiast w przypadku braków materiaInoprawnych powinien zastosować art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 2009/09). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej, stwierdzić należy, iż organ I instancji niezasadnie nałożył na inwestora obowiązek precyzyjnego określenia, według którego artykułu ustawy Prawo budowane dokonane zostało zgłoszenie, w sytuacji gdy, jak słusznie zauważył organ odwoławczy, w zgłoszeniu inwestor powołuje się na art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego. Odnośnie kwestii nałożenia obowiązku przedłożenia oryginału pełnomocnictwa lub uwierzytelnionej kserokopii, wraz z odpowiednimi opłatami skarbowymi, wskazać należy, iż obowiązek ten, jako formalnoprawny, winien być uzupełniony w trybie art. 64 § 2 k.p.a., nie zaś w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, jak to uczynił organ. Powyższe uchybienia nie stanowią jednak istotnego naruszenia prawa, skutkującego uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz jej poprzedzającej, a to z uwagi na zasadność nałożenia przez organ obowiązku, przedłożenia szkiców i rysunków projektowanej reklamy oraz jednoznacznego wskazania na załączonej mapie usytuowania reklamy. Wbrew twierdzeniom skargi, do przedmiotowego zgłoszenia, co wynika z wyżej powołanego pisma z dnia [...] października 2012 r., inwestor nie załączył wszystkich wymienionych w zgłoszeniu dokumentów, w szczególności projektu budowanego, projektu zagospodarowania terenu, mapy z zaznaczonym miejscem posadowienia panela (jedyna mapa dołączona do zgłoszenia stanowiła integralną część aneksu do umowy dzierżawy). Ponownie należy wskazać, iż zadaniem organu jest ustalenie, czy nie zachodzą przesłanki negatywne określone w przepisie art. 30 ust. 6 i 7 Prawa budowlanego, w związku z czym, za konieczne należy uznać, zobowiązanie do przedłożenia odpowiednich szkiców i rysunków projektowanej reklamy oraz jednoznacznego wskazania na załączonej mapie usytuowania reklamy. Brak ten, jako materialnoprawny, zasadnie został nałożony w oparciu o art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego oraz zgodnie z jego dyspozycją. Na marginesie, przywołać można podgląd zaprezentowany w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 2075/09, zgodnie z którym, w przypadku wątpliwości zgłaszającego odnośnie treści żądania wskazanego w postanowieniu, winien on - przed upływem zakreślonego terminu – zwrócić się do organu o stosowne wyjaśnienia lub przedstawić swoje wątpliwości. Reasumując, stwierdzić należy, że rozstrzygnięcia organów architektoniczno-budowlanych odpowiadają prawu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako nieuzasadnioną oddalił.