VII SA/Wa 865/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić J. K. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...]. W skardze z dnia 4 marca 2016 r. J. K. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], umarzającą postępowanie administracyjne prowadzone z urzędu w sprawie legalności budowy budynku sklepowo-magazynowego oraz odprowadzania wód opadowych z terenu działki nr ew. [...] przy ul. O. [...] w B. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że dalsze procedowanie w rzeczonej sprawie, będące konsekwencją wadliwej decyzji organu II instancji, może doprowadzić nie tylko do wyrządzenia szkody, ale również prowadzi do niepotrzebnego zaangażowania środków publicznych. Zdaniem strony, organ I instancji wnikliwie przeprowadził postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w niniejszej sprawie przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (zob. postanowienia NSA z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II OZ 259/16, z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt II OZ 253/16, z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja uchylająca rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skoro zatem taka decyzja ze swej istoty nie może być wykonana, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu byłoby bezzasadne. W sytuacji zaskarżenia decyzji kasacyjnej do sądu administracyjnego, organ I instancji, któremu przekazana została sprawa do ponownego rozpatrzenia, jest zobowiązany prowadzić postępowanie i wydać ponownie decyzję załatwiającą sprawę co do istoty. Mechanizmem prawnym, który może przeciwdziałać wydaniu takiego rozstrzygnięcia jest ewentualne zawieszenie postępowania, jeżeli wystąpią właściwe ku temu przesłanki, a nie wystąpienie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji, która spowodowała przeniesienie rozpoznania sprawy do organu I instancji. Sam fakt istnienia niekorzystnego dla skarżącej rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu.