VII SA/Wa 871/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2011 r. sprawy ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy skargę oddala Decyzją znak: (...) z dnia (...) listopada 2010r. Prezydent (...) na podstawie art. 138 ust. 1 oraz art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b – ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908) orzekł o: 1. zatrzymaniu M. B. prawa jazdy kategorii AB, nr ewid. (...), wydanego 09-09-2004 r. przez Prezydenta (...), z powodu przekroczenia limitu 24 punktów, do czasu wykazania się posiadaniem kwalifikacji wymaganych do kierowania pojazdami silnikowymi w stosunku do których wymagane jest prawo jazdy kategorii AB, stwierdzanych na podstawie wyniku egzaminu sprawdzającego kwalifikacje do kierowania pojazdami, 2. skierowaniu M. B. na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie prawa jazdy kategoria AB, 3. zobowiązaniu M. B. do niezwłocznego zwrotu w/w prawa jazdy w siedzibie Delegatury Biura Administracji i Spraw Obywatelskich Urzędu (...), 4. decyzji w punkcie 1 i 3 nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w dniu (...) września 2010r. wpłynął wniosek Komendanta Policji w W. o sprawdzenie kwalifikacji M. B., z uwagi na przekroczenie limitu 24 punktów karnych. Z wniosku wynikło, że M. B. począwszy od dnia (...) listopada 2008r. do dnia (...) września 2009r. tj. w okresie czasu nie przekraczającym 1 roku dopuścił się wielokrotnego naruszenia przepisów i zasad w ruchu drogowym, za które zostały przyznane punkty karne, skutkujące w swojej liczbie przekroczeniem dopuszczalnego ich limitu, który wynosi 24 (w/w uzyskał 32 punktów). Stosownie do art. 138 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, przekroczenie limitu punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego obliguje organ do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. W związku z powyższym M. B. zobowiązany jest niezwłocznie zwrócić posiadany dokument prawa jazdy, z uwagi na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa uczestnikom ruchu drogowego. Z tego też powodu decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. B. reprezentowany przez pełnomocnika po rozpoznaniu, którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia (...) stycznia 2011r. sygn. (...) na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k. p. a. - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów odwołania wyjaśnił, że stosownie do przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002r. (Dz. U. Nr 236, poz. 1998 ze zm.) decyzję o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji – w razie przekroczenia 24 punktów – wydaje starosta na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji składany na podstawie § 7 wskazanego rozporządzenia. Z materiałów postępowania w sposób niewątpliwy wynika przekroczenie 24 punktów w okresie od dnia (...) listopada 2008r. do dnia (...) września 2009r.., tj. w okresie czasu nie przekraczającym 1 roku, co uzasadnia zastosowanie trybu określonego w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b Prawa o ruchu drogowym. Skargę na powyższą decyzję do WSA w Warszawie wniósł M. B. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia przepisów: 1. prawa materialnego – art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym, poprzez niezasadne przyjęcie, iż brak jest wątpliwości co do zasadności przypisania skarżącemu punktów karnych i w konsekwencji niezasadne zatrzymanie prawa jazdy oraz skierowanie na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy; 2. prawa procesowego – art. 7 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez nie podjęcie kroków niezbędnych do załatwienia sprawy, z uwzględnieniem słusznego interesu skarżącego; 3. prawa procesowego – art. 8 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w związku z prowadzeniem postępowania w sposób, który nie pogłębia zaufania do organów Państwa. Uzasadniając skargę podniesiono, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nietrafnie przyjęło, iż w niniejszej sprawie są bezsprzeczne i niebudzące wątpliwości przesłanki przypisania skarżącemu punktów karnych i w konsekwencji niezasadnie utrzymano w mocy decyzję organu I instancji. Wskazano "(...) iż przy rejestracji prędkości drogowej na terenie całego kraju doszło do szeregu nieprawidłowości, które skutkowały niezasadnymi stwierdzeniami naruszeń administracyjnych w tej mierze. Zwłaszcza w zakresie czynności prowadzonych przez straże gminne odnotowano liczne przykłady daleko posuniętych uchybień o różnym, choć zawsze istotnym charakterze". Kwestia ta została podniesiona w złożonym odwołaniu, jednakże Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się do tego zarzutu wskazując na przepis rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna, bowiem zarówno zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) stycznia 2011r., jak i poprzedzająca ja decyzja Prezydenta (...) z dnia (...) listopada 2010r., nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Zaskarżoną decyzję na podstawie art. 138 ust.1 i art. 114 ust. 1 pkt 1 lit.b ustawy – Prawo o ruchu drogowym, orzeczono o zatrzymaniu M. B. prawa jazdy kat. AB i skierowaniu na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie prawa jazdy kategorii AB. Stosownie do wskazanych przepisów, decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, wydaje starosta ( art. 138 ust.1 w zw. z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. g ustawy), a zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania. Kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, podlega osoba posiadająca uprawnienia do kierowania pojazdem, po przekroczeniu 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy (art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b). Z akt postępowania wynika, że skarżący przekroczył limit 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, co wynika z wniosku Komendanta Policji w W. dnia (...) września 2010r., który wpłynął do Urzędu (...) w dniu (...) września 2010r. Podstawę złożenia wniosku stanowił § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy drogowe (Dz. U. Nr 236, poz. 1998 ze zm.). Uregulowania rozporządzenia określają między innymi sposób punktowania i liczbę punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego, warunki i sposób prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego oraz tryb występowania z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Wniosek taki może być sporządzony wyłącznie na podstawie wpisów ostatecznych do ewidencji (§ 7 ust. 2 rozporządzenia), zaś wpisów ostatecznych do ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu, mandatem karnym albo orzeczeniem dyscyplinarnym (§ 4 ust. 1 rozporządzenia). Z powyższych uregulowań wynika, że przekroczenie przez skarżącego limitu 24 punktów za naruszenie zasad ruchu drogowego w okresie nie przekraczającym roku, obligowało Komendanta Policji do wystąpienia do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, a następnie Prezydenta (...) do zatrzymania prawa jazdy i skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. W postępowaniu zainicjowanym wnioskiem Komendanta Policji nie prowadzi się czynności wyjaśniających. W postępowaniu tym nie ma bowiem aktów, czynności lub innych ustaleń, o których przed wydaniem skierowania skarżący nie mógł wiedzieć i o których dowiedział się dopiero z decyzji z listopada 2010r. Z też przyczyn nie mógł odnieść zamierzonego skutku zarzut pełnomocnika skarżącego dotyczący nieprawidłowości rejestracji przez urządzenia kontrolne na terenie kraju, prędkości pojazdu i wniosek o sprawdzenie tych urządzeń. Zważyć należy, że kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy stanowi administracyjno prawną konsekwencję przekroczenia określonej przez ustawodawcę liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, a organ wydający w tym przedmiocie decyzję nie jest uprawniony do weryfikowania wpisów ostatecznych. Za niezrozumiały uznać należy zarzut dokonania przez organ ustaleń faktycznych krzywdzących skarżącego w szczególności, iż jak wskazano wyżej organ nie dokonuje weryfikacji punktów przyznanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Podkreślić nadto należy, że interpretacja cytowanego rozporządzenia i ustawy zastosowanych w niniejszej sprawie w praktyce sądowoadministracyjnej jest jednolita i nie nasuwa wątpliwości ( por. między innymi następujące orzeczenia: wyrok WSA w Kielcach z 30.10.2008r., II SA/Ke 501/09, Lex nr 511390; wyrok WSA w Warszawie z 25.11.2005r., VI SA/Wa 788/05, Lex nr 198857; wyrok WSA w Białymstoku z 21.02.2008r., II SA/Bk 833/07, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach; wyrok NSA z 08.02.2007r., I OSK 440/06, dostępny w powyższej Bazie). Zważywszy na powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p. p. s. a, orzekł jak w sentencji.