VII SA/Wa 919/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi P. M. i S. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2012r. na podstawie art. 48 ust. 1 i art. 83 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity. Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm) nakazał S.M. rozbiórkę samowolnie wybudowanego garażu dwustanowiskowego na działkach nr ew. [...] i [...] z obr. [...] położonych przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu organ podał, że na wniosek S. J. przedstawiciel Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...] przeprowadził [...]kwietnia 2012r. oględziny nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...]. W ich toku ustalono, że na przedmiotowej nieruchomości S. M. i P. M. wybudowali dwa garaże o wymiarach ok. 6 x 5 m. i wysokości 2,20-2,40 m. Garaże usytuowane zostały w odległości ok. 30cm. od granicy z posesją przy ul. [...] [...] i w kierunku tej działki odprowadzane są wody opadowe. S. M. oświadczył, że na wybudowanie garażu nie posiada żadnej aprobaty organu architektoniczno-budowlanego. Nadto w Urzędzie [...] brak było dokumentów dotyczących budowy garażu na nieruchomości przy ul. [...]. Dalej organ wskazał, że zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątki od tej zasady określone zostały w art. 29 Prawa budowlanego, zawierającym zamknięty katalog robót budowlanych, których rozpoczęcie nie wymaga pozwolenia na budowę. Budowa budynku garażowego dwustanowiskowego nie mieściła się jednak w tym katalogu i wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. W przypadku wybudowania obiektu budowlanego bez pozwolenia na budowę, tj. z naruszeniem art. 28, mają zastosowanie przepisy art. 48 tej ustawy. Przepis art. 48 ust. 2 przewiduje możliwość legalizacji samowolnie realizowanego obiektu, jeżeli budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności: z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno- budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem z dnia [...]05.2012r. na podstwie art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane, wstrzymał roboty budowlane przy budowie garażu dwustanowiskowego, oraz nałożył na S. M. i P. M. obowiązek sporządzenia i przedłożenia w terminie dwóch miesięcy dokumentów o jakich mowa w art. 48 ust. 3 ww. ustawy, to jest zaświadczenia Prezydenta [...] o zgodności przedmiotowej budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czterech egzemplarzy projektu budowlanego zawierającego uzgodnienia, opinie i pozwolenia wymagane przepisami szczególnymi oraz opinię w zakresie zgodności wykonanych robót budowlanych z przepisami i warunkami technicznymi i opinię, że przedmiotowa zabudowa nie narusza interesu osób trzecich i oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W dniu [...].08.2012r. w siedzibie organu nadzoru budowlanego stawił się P. M. i oświadczył, że nie był inwestorem przedmiotowego garażu dwustanowiskowego. Wskazał, że inwestorem był tylko S. M.. W związku z nowymi ustaleniami Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż należy dokonać zmiany postanowienia z [...].05.2012r. w taki sposób aby obowiązki dotyczące przedłożenia dokumentów niezbędnych do legalizacji budowy garażu dwustanowiskowego nałożone były na S.M. Postanowieniem z dnia [...]08.2012r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] zmienił swoje postanowienie z dn. [...].05.2012r. w części dotyczącej zobowiązanych do wykonania obowiązku sporządzenia i przedłożenia dokumentów dotyczących przedmiotowej inwestycji i nałożył je tylko na S. M., a w pozostałej części postanowienie pozostało bez zmian. Zakreślony w postanowieniu z dnia [...].05.2012r., termin na dostarczenie dokumentów upłynął w dniu [...].08.2012r. Wymagane dokumenty nie zostały przez inwestora przedstawione. W tej sytuacji organ wskazał, że zgodnie z art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1 który stanowi, iż właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. P. M. i S. M. wnieśli odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].10.2012r., podnosząc naruszenie art. 10 k.p.a. i art. 61 § 4 k.p.a. Wskazali, iż w postępowaniu prze organem I instancji nie brała udziału E. W.-S., która jest współużytkownikiem wieczystym działek o nr [...] i [...], a nadto organ znacząco utrudnił P. M. możliwość zapoznania się z aktami. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. oraz art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania P. M. i S. M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...]10.2012r., którą nakazano S. M. rozbiórkę samowolnie wybudowanego garażu dwustanowiskowego na nieruchomości przy ul. [...] w [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że przedmiotowy garaż dwustanowiskowy zlokalizowany na działkach nr ew. [...] i [...] z obr. [...] położonych przy ul. [...] w [...], bezspornie wybudowany został bez pozwolenia na budowę, tj. z naruszeniem art. 28 Prawa budowlanego. Wobec powyższego organ I instancji zobligowany był do nałożenia na inwestora w drodze postanowienia obowiązków wynikających z przepisu art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane. W myśl przepisu art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane: 1. Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust.2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. 2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1: 1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności: 2. ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo 2. ustaleniami ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem - właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. 3. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie: 1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) dokumentów, o których mowa w art.33 ust. 2 pkt 1 2 i 4 oraz ust.3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art.20 ust.3 pkt 2. 4. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosu je się przepis ust. 1. 5. Przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust. 3 traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona. Decyzja nakazująca rozbiórkę została wydana wobec niewykonania przez inwestora obowiązku nałożonego postanowieniem PINB [...] z dnia [...].05.2012r. Tym samym wypełniona została dyspozycja przepisu art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w związku z niewykonaniem obowiązku nałożonego na podstawie przepisu art.48 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Organ nadzoru budowlanego I instancji był nie tylko uprawniony, ale ustawowo zobligowany do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie wybudowanego garażu. Odnosząc się do argumentów podnoszonych w odwołaniu organ [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył, że wskazana przez skarżących E. W.-S. nie jest współwłaścicielem działek o nr. [...] i [...] z obr. [...], co potwierdza znajdujący się w akiach sprawy wypis z rejestru gruntów. Wobec powyższego organ I instancji nie był zobligowany do informowania jej o toczącym się postępowaniu. Organ nie zgodził się ze stanowiskiem skarżących jakoby pozbawił P. M. o czynnego udziału w postępowaniu. Z akt sprawy wynikało bowiem, że w dniu [...].04.2012r. P. M. zostało doręczone zawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, uzyskania wyjaśnień, złożenia wniosków i zastrzeżeń w PINB [...] w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. W materiale dowodowym znajduje się również protokół z przyjęcia ustnie złożonych wyjaśnień przez P. M. w dniu [...].08.2012r. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, chybiony był zarzut naruszeniu przez organ I instancji zasady określonej w art. 10 K.p.a. oraz przywołanych przez skarżących przepisów art. 7, 8. 12, 77 § 1 i 80 K.p.a. P. M. i S. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej [...]WINB) z dnia [...] lutego 2013r., w przedmiocie nakazania S. M. rozbiórki samowolnie wybudowanego garażu dwustanowiskowego. Zaskarżonej decyzji zarzucili rażące naruszenie prawa, tj.: zasady dwuinstancyjności określonej w art. 15 k.p.a. poprzez jej niezastosowanie i nieprzeprowadzenie przez organ II instancji postępowania administracyjnego w zakresie określonym przepisami art. 7, art. 8, art. 12, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Domagali się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, z wnioskiem ewentualnym o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi podnieśli, że organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów odwołania - wskazał m.in., iż E. W. – S. nie jest współwłaścicielem działek o nr [...] i [...] z obr. [...], co potwierdza znajdujący się w aktach sprawy wypis z rejestru gruntów. Wobec powyższego organ I instancji nie był zobligowany do informowania E.W. – S.o toczącym się postępowaniu. Organy pominęły E. W. – S., będącą współużytkowniczką wieczystą działek na których posadowiony został garaż, o toczącym się postępowaniu, czym w sposób rażący naruszyły art. 10 k.p.a. i art. 61 § 4 k.p.a. Fakt posiadania przez E. W. – S. prawa współużytkowania wieczystego działek gruntu o numerach [...] i [...] z obrębu [...] położonych w [...] przy ulicy [...], na których stoi przedmiotowy garaż potwierdzony został w księdze wieczystej o numerze [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy [...]. E. W. – S. posiada we wskazanym prawie [...] udziału. O fakcie posiadania przez E. W. – S. prawa współużytkowania organ został poinformowany przez skarżącego P. M. we wniesionym odwołaniu, a zatem zgodnie z art. 7, art. 8, art. 12, art. 77 § 1 i art. 80 kpa - organ wyższego stopnia winien dokonać stosownych ustaleń w tym zakresie. Tymczasem organ, doręczał korespondencję nieżyjącemu od ponad 2 lat Z.W.. Organy obu instancji naruszyły zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu i skierowały rozstrzygnięcie jak i zawiadomienia do nieżyjącego Z. W., zamiast do strony jaką jest E. W. – S.. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zamiast przeprowadzenia stosownego postępowania administracyjnego, w celu weryfikacji zarzutów podniesionych przez skarżącego stwierdził jedynie, iż organ I instancji nie był zobligowany do informowania E. W. – S. o toczącym się postępowaniu. Nadto organ wyższego stopnia ograniczył się do zamieszczenia w treści uzasadnienia jednego własnego zdania. Natomiast wypełnienie zasady dwuinstancyjności wymagało przeprowadzenia przez każdy z tych organów postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone. Zdaniem skarżących Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rażąco naruszył zasadę dwuinstancyjności poprzez jej niezastosowanie, co godziło w podstawowe prawa i gwarancje procesowe obywatela i powinno być ocenione jako rażące. Doktryna prawa do rażących naruszeń zalicza: nałożenie obowiązków na osobę zmarłą, nałożenie obowiązków na przyszłych spadkobierców adresata decyzji, niewłaściwą reprezentację, wydanie decyzji bez uprzedniego przeprowadzenia prawidłowego postępowania wyjaśniającego, umieszczenie w decyzji warunków zależnych od przyszłej decyzji administracyjnej, wydanie decyzji naruszającej ocenę prawną wyrażoną przez NSA, wydanie decyzji wbrew zakazowi reformationis in peius. Nadto, skarżący wskazali, że w innej sprawie dotyczącej samowoli budowlanej na tych samych działkach, ale dokonanej przez inną osobę, organy prawidłowo zawiadamiały E. W.– S.. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle tych kryteriów, skargę należało oddalić. Materialnoprawną postawą decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013r., był przepis art. 48 ust. 1 w zw z art. 48 ust 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010r. Nr 243 poz. 1623 z późn. zm.). Jak wynikało z protokołu oględzin, przedmiotowy dwustanowiskowy garaż posiada wymiary ok. 6 x 5 m. i wysokość 2,20-2,40 m. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, budowę tego obiektu można było rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątki od konieczności uzyskania pozwolenia na budowę wskazane zostały w art. 29 Prawa budowlanego, zawierającym zamknięty katalog robót budowlanych, których rozpoczęcie nie wymaga pozwolenia na budowę. Budowa blaszanego dwustanowiskowego garażowego o wskazanych wymiarach, nie mieści się w tym katalogu i wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, organ nakazuje w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy nie jest możliwe jego zalegalizowanie. Przepis art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego przewiduje możliwość legalizacji samowolnie realizowanego obiektu, jeżeli jego budowa zgodna jest z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności: z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno - budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] mając na uwadze możliwość zalegalizowania przedmiotowego garażu, postanowieniem z dnia [...]05.2012r. zmienionym w dniu [...].08.2012r. - na podstwie art. 48 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, nałożył na S. M. obowiązek sporządzenia i przedłożenia w terminie dwóch miesięcy dokumentów w postaci: zaświadczenia Prezydenta [...] o zgodności przedmiotowej budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czterech egzemplarzy projektu budowlanego zawierającego uzgodnienia, opinie i pozwolenia wymagane przepisami szczególnymi oraz opinię w zakresie zgodności wykonanych robót budowlanych z przepisami i warunkami technicznymi i opinię, że przedmiotowa zabudowa nie narusza interesu osób trzecich i oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Mimo upływu zakreślonego terminu na dostarczenie ww. dokumentów, S. M. nie przedstawił ich organowi. W tej sytuacji organ, stosownie do art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, wobec niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, słusznie zastosował ust. 1 art. 48, który obliguje do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Odnosząc się do zarzutów skargi i argumentacji tam zawartej, wskazać należy, iż w niniejszej sprawie, Sąd nie dopatrzył się naruszenia wskazanych w niej przepisów postępowania, a zwłaszcza naruszenia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w toku postępowania odwoławczego art. 15 k.p.a. W szczególności, podkreślić należy, iż w odniesieniu do osoby skarżącego, zobowiązanego decyzją organu I instancji do przedłożenia dokumentów wskazanych w postanowieniu z dnia [...].05.2012r. (zmienionym w dniu [...].08.2012r.) – upłynął bezskutecznie w dniu [...].08.2012. termin dwóch miesięcy na przedłożenie tych dokumentów. Skarżący nie wnioskował o przedłużenie tego terminu, ani nie deklarował chęci ich późniejszego złożenia. Organ II instancji nie miał prawnego obowiązku ponownego wzywania inwestora do przedłożenia tych dokumentów. W takim stanie rzeczy, w postępowaniu odwoławczym nie było potrzeby gromadzenia nowych dowodów. Natomiast organ II instancji dokonał ponownej oceny stanu faktycznego sprawy, wyrażając w uzasadnieniu własnej decyzji, stanowisko identyczne jak organ I instancji. Takie działanie organu odwoławczego jest przyjętą i zgodną z przepisami procedury administracyjnej praktyką. Bezzasadny pozostawał również zarzut naruszenia uprawnień procesowych E. W. – S., poprzez pozbawienie jej udziału w postępowaniu administracyjnym. Należy zauważyć, że w toku postępowania administracyjnego, korespondencja kierowana do nieżyjącego uczestnika – Z. W. była odbiera przez jego spadkobierczynię E. W. – S. (przy braku adnotacji, że adresat zmarł). Nadto E. W. – S. uczestniczyła w postępowaniu sądowo-administracyjnym na prawach uczestnika tego postępowania i wnioskowała o oddalenie skargi wskazując, iż domaga się rozbiórki przedmiotowego garażu (kart 58 akt sądowych). W tej sytuacji, skarżący nie mógł skutecznie domagać się uwzględnienia braku jej uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym, sygnalizując niejako zaistnienie przesłanki wznowieniowej. Jak wskazywano wielokrotnie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uprawnionym do zgłoszenia zarzutu nie wzięcia udziału w postępowaniu administracyjnym bez swojej winy jest wyłącznie ta osoba, która domaga się uczestnictwa w nim. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 754/07, stwierdził, że w postępowaniu administracyjnym prawami procesowymi rozporządza strona tego postępowania i ta zasada w związku z art. 147 k.p.a. ma również znaczenie przy wykładni art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. Naruszenie prawa do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym mogłoby stanowić podstawę do uchylenia decyzji, jeżeli naruszenie prawa procesowego mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku gdy zaskarżona decyzja jest zgodna z oczekiwaniami strony, której prawa procesowe zostały naruszone, nie można stwierdzić, że naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (powołano się też na wyrok NSA z dnia 5 czerwca 2006 r., sygn. akt I OSK 911/05). Z tych też przyczyn podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., mogłaby skutecznie podnieść tylko E. W. – S, gdyż jej bezpośrednio dotyczy. Sąd mógłby ją zaś uwzględnić z urzędu tylko w przypadku wniesienia przez taki podmiot stosownego środka zaskarżenia - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2013 r., sygn. II OSK 9/12, LEX nr 1328546. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.