VII SA/Wa 954/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2008 r. sprawy ze skargi A. M. S. S.A. w P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r. znak [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zamiaru wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej A. M. S. S.A. w P. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII SA/Wa 954/08 U Z A S A D N I E N I E Prezydent W. decyzją z dnia [...] stycznia 2008r., Nr [...] działając na podstawie art. 30 ust 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na montażu jednostronnego nośnika reklamowego typu BLW 32 o wysokości słupa 8m i o wymiarach ekranu ekspozycyjnego 8,0m x 4,0m na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. P. 413 w W. W uzasadnieniu podniósł, iż z analizy projektu budowlanego załączonego przez Spółkę Akcyjną "A." z siedzibą w P. do zgłoszenia z dnia 18 grudnia 2007r. wynika, że przedmiotem zgłoszenia jest budowa konstrukcji wsporczej dla gotowego kasetonu reklamowego BLW 32 o wymiarach zewnętrznych 8,40m x 4,40m oraz posadowienie słupa na żelbetowej stopie fundamentowej trwale związanej z gruntem. W ocenie organu konstrukcja wsporcza stanowiąca przedmiot zgłoszenia jest zaliczana do kategorii budowli, o którym mowa w art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Jest to obiekt wolno stojący, trwale związany z gruntem żelbetowym fundamentem, w pełni samodzielny i niepowiązany technicznie z innym obiektem. Realizacja przedmiotowego obiektu budowlanego nie będącego tablicą reklamową albo urządzeniem reklamowym wykracza poza dyspozycję art. 30 ust 1 pkt 2 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane i wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania Spółki Akcyjnej "A." z siedzibą w P., decyzją z dnia [...] marca 2008r., znak: [...] na podstawie art. 138§1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji odnośnie kwalifikacji przedmiotowego urządzenia reklamowego do kategorii budowli, o których mowa w art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. W ocenie organu odwoławczego w omawianej sprawie nie ma zastosowania art. 29 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego, który dotyczy instalowania urządzeń reklamowych na istniejących obiektach budowlanych. Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.05.2007r., sygn. akt II OSK 1509/06 oraz wyrok w sprawie o sygn. akt II OSK 754/06 Wojewoda [...] i stwierdził, że wszystkie wymienione w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego budowle, w tym trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe wymagają pozwolenia na budowę, a art. 29 ust 1 pkt 6 Prawa budowlanego nie można wykładać w oderwaniu od innych przepisów tejże ustawy i przepisów techniczno- budowlanych oraz zasad logiki. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na fakt załączenia do zgłoszenia projektu budowlanego sporządzonego przez uprawnioną osobę podczas gdy wystarczającym do zgłoszenia jest przedłożenie przez inwestora w zależności od potrzeb odpowiednich szkiców lub rysunków. Odnosząc się do zarzutu doręczenie sprzeciwu po upływie ustawowych 30 dni organ odwoławczy wskazał, iż termin do zgłoszenia sprzeciwu został zachowany bowiem decyzja, którą zgłoszono sprzeciw nadana została w polskiej placówce pocztowej przed jego upływem (wyrok WSA z dnia 9 października 2007r., sygn. akt VII SA/Wa 1156/07). Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Spółka Akcyjna A. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1/ art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego poprzez zaakceptowanie przez organ odwoławczy wniesienia sprzeciwu po upływie 30 dni od dokonanego zgłoszenia 2/ art. 30 ust. 6 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane przez uznanie, że istnieje podstawa do wniesienia sprzeciwu z uwagi na to, że wykonanie zgłoszonych robót budowlanych nie jest instalacją urządzenia reklamowego w rozumieniu art. 29 ust. 2 pkt 6 3/ art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa i art. 107 § 1 kpa poprzez niewłaściwe prowadzenie postępowania dowodowego i niewłaściwe uzasadnienie decyzji. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest uzasadniona. Art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonanego zgłoszenia stanowił, iż "pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym". Treść art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego jest jasna i wyłącza ze zgłoszenia tylko reklamy świetlne i podświetlane usytuowane poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Komentowany przepis dotyczy instalowania tablic i urządzeń reklamowych na budynkach jak też instalowanych jako samodzielne obiekty. Wynika to wyraźnie ze zmiany pierwotnego brzmienia art. 29 ust. 2 pkt 2, który odpowiadał swemu czasu obecnemu art. 29 ust. 2 pkt 6, mówiącego o instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych wykonanych na istniejących obiektach budowlanych, dokonanej ustawą z dnia 22 sierpnia 1997r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane, ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych ustaw (Dz.U. Nr 111, poz 726 ze zm.), podczas której usunięto z tego przepisu wzmiankę o istniejących obiektach budowlanych. Organ odwoławczy błędnie uznał, iż "do omawianej sprawy nie ma zastosowania art. 29 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego, który dotyczy instalowania urządzeń reklamowych na istniejących obiektach budowlanych". Przedmiotowe urządzenie reklamowe zostało wadliwie zakwalifikowane przez organ drugiej instancji jako urządzenie wymagające pozwolenia na budowę. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że zgłoszony przez inwestora zamiar montażu urządzenia reklamowego nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę i korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego. Tak więc, zainstalowanie urządzenia reklamowego przez skarżącą spółkę na terenie przy ul. P. 413 w W. wymagało zgłoszenia w trybie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy prawo budowlane, a nie uzyskania pozwolenia na budowę. Objęcie zamiaru montażu urządzenia reklamowego obowiązkiem zgłoszenia nie pozbawia jednakże organu skorzystania z dyspozycji art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego. W sytuacji kiedy zdaniem organu realizacja zgłoszonych robót może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia właściwy organ może nałożyć w drodze decyzji obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę. W związku z powyższym, Wojewoda [...] powinien rozpatrzyć sprawę w świetle art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego. W ocenie sądu nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego poprzez zaakceptowanie przez organ odwoławczy wniesienia sprzeciwu po upływie 30 dni od dokonanego zgłoszenia. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2006 r., sygn. akt II OSK 79/06, termin 30 – dniowy, o jakim mowa w art. 30 ust. 2 w zw. z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane jest przez organ wnoszący sprzeciw do zgłoszenia budowy zachowany, o ile w terminie 30 dni od daty przyjętej za początek biegu tego terminu, nastąpi wniesienie sprzeciwu zgodnie z zasadą przewidzianą w art. 57 § 5 kpa. W przedmiotowej sprawie inwestor dokonał zgłoszenia w dniu 18 grudnia 2007r. natomiast decyzja, którą zgłoszono sprzeciw została nadana w polskiej placówce pocztowej w dniu 4 stycznia 2008r., a więc z zachowaniem ustawowego terminu. Wady kontrolowanej przez Sąd zaskarżonej decyzji, uzasadniają w konsekwencji jej uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w/w ustawy.