VII SA/Wa 980/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lutego 2016 r. w sprawie ze skargi J. Ż. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]marca 2014 r. znak [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych postanawia: pozostawić bez rozpoznania wniosek J. Ż. z dnia 25 listopada 2015 r. o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. Ż.przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 stycznia 2015 r. oddalił zażalenie skarżącego na to postanowienie. Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2015 r. WSA w Warszawie po rozpoznaniu wniosku skarżącego: 1. odmówił zmiany postanowienia z dnia 18 listopada 2014 r. odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 2 października 2015 r. NSA oddalił zażalenie skarżącego na to postanowienie. J. Ż. wraz z zażaleniem na postanowienie Sądu z dnia 3 listopada 2015 r. wydane w przedmiocie odrzucenia zażalenia złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 25 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zauważyć na wstępie trzeba, że wniosek J. Ż. z dnia 25 listopada 2015 r. jest kolejnym wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Kolejne wnioski traktuje się jako wnioski o zmianę wcześniejszego postanowienia wydanego w przedmiocie prawa pomocy w trybie art. 165 ustawy, który to przepis stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy. Wniosek taki może być uwzględniony tylko jeśli nastąpiła zmiana okoliczności, które stanowiły podstawę orzeczenia wydanego w przedmiocie prawa pomocy, a więc wówczas, gdy nastąpiło pogorszenie sytuacji materialnej wnioskodawcy. Jednocześnie należy podkreślić, że, analogicznie jak w przypadku "pierwotnego" wniosku, kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy również musi spełniać wymóg określony w art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), a więc musi zostać złożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 6 grudnia 2012 r. I FZ 468/12 Lex nr 1239223, z dnia 2 października 2014 r. II OZ 1017/14 LEX nr 1659447, z dnia 31 stycznia 2012 r. I GZ 20/12 Lex nr 1113218). Zgodnie z art. 257 ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zauważyć trzeba, że wzory formularzy, w dwóch odrębnych wersjach, dla osób fizycznych oraz dla osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej - które obecnie stosowane są w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ustalone zostały w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2015 r. poz. 1257). Rozporządzenie to weszło w życie z dniem 29 sierpnia 2015 r. Zauważyć przy tym trzeba, że wprowadzony tym rozporządzeniem wzór formularza PPF (dla osób fizycznych) różni się od wzoru formularza poprzednio obowiązującego, który stanowił załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że J. Ż. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy bez zachowania wymaganej przepisami formy. Skarżący wraz z zażaleniem na postanowienie z dnia 3 listopada 2015 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 25 listopada 2015 r. na nieaktualnym formularzu, który stanowił załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Z tego względu przy piśmie z dnia 14 grudnia 2015 r. przesłano skarżącemu reprezentowanemu przez E. Ż. urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, obecnie obowiązujący w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - celem jego uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pismo to zostało doręczone w dniu 4 stycznia 2016 r., termin do nadesłania uzupełnionego formularza upłynął więc z dniem 11 stycznia 2016 r. J. Ż. reprezentowany przez E. Ż. w dniu 7 stycznia 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) ponownie złożył wniosek na nieaktualnym formularzu, a mianowicie na formularzu, który stanowił załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. W takiej sytuacji stwierdzić trzeba, że J. Ż. nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy w sposób przewidziany w art. 252 § 2 ustawy, a więc na urzędowym formularzu, skoro nadesłał wniosek na formularzu według nieaktualnego już wzoru, pomimo doręczenia mu prawidłowego formularza przy wezwaniu z dnia 14 grudnia 2015 r. Biorąc pod uwagę powyższe wniosek należało pozostawić bez rozpoznania, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.