VII SAB/Wa 116/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Stawecki, Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 września 2016 r. sprawy ze skargi D W i M W na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oddala skargę Pismem skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożonym do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w dniu 12 grudnia 2014 r. [...] wnieśli skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie sprawy przez organ ich sprawy. W uzasadnieniu Skarżący opisali przebieg różnych postępowań prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego różnych szczebli wskazując na prowadzenie tych spraw w sposób nierzetelny, przewlekły, stronniczy, z pokrzywdzeniem ich słusznego interesu. Podnosząc powyższe, Skarżący wnosili o stwierdzenie rażącego naruszenia prawa przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w związku z bezczynnością przewlekłością w prowadzeniu sprawy oraz wymierzenie grzywny. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przedstawił stan faktyczny sprawy wskazując, iż pismem z dnia 11.03.2004 r. Pani [...] wnieśli m.in. o stwierdzenie nieważności decyzji [...] WINB nr [...] z dnia [...].01.2004 r., uchylającej decyzję PINB w [...][...]z dnia [...].09.2003 r. w części dotyczącej terminu wykonania nałożonych obowiązków i wyznaczającej nowy termin na 60 dni od daty ręczenia decyzji a w pozostałej części utrzymującej decyzję organu powiatowego w mocy. Pismem GUNB z dnia [...].04.2004 r., znak: [...] zwrócono się [...] WINB o przesłanie akt administracyjnych organu I i II instancji. Pismem z dnia [...].06.2004 r., [...] WINB poinformował, że zaskarżona decyzja stała się przedmiotem skargi Pani [...] do WSA we Wrocławiu. Pismem GUNB z dnia [...].07.2004 r., zawiadomiono o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB nr [...] z dnia [...].01.2004 r., na wniosek Państwa [...]. Następnie postanowieniem GINB z dnia [...] 07.2004 r., zawieszono z urzędu ww. postępowanie administracyjne, z uwagi na wniesienie do WSA we Wrocławiu skargi na decyzję [...] WINB nr [...] z dnia [...].01.2004 r. Postanowieniem GINB z dnia [...].07.2004 r., znak: [...] , utrzymano w mocy postanowienie GINB z dnia [...].07.2004 r., w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. WSA w Warszawie wyrokiem dnia 21.07.2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 1377/04 oddalił skargę na postanowienie GINB z dnia [...] 07.2004 r., w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego, Po rozpatrzeniu wniosku Skarżących z dnia [...].01.2007 r., postanowieniem GINBJ z dnia [...].02.2007 r., odmówiono podjęcia postępowania administracyjnego zawieszonego postanowieniem GINB z dnia [...].07.2004 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB nr [...] z dnia [...].01.2004 r. Postanowieniem GINB z dnia [...] .04.2007 r., znak: [...], utrzymano w mocy postanowienie GINB z dnia [...].02.2007 r., w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Po złożeniu przez Państwo [...] pism z dnia 13.10.2014 r. oraz z dnia 25.10.2014 r., stanowiących wezwanie "o usunięcie staniu naruszenia prawa do sprawy [...] pismem z dnia 06.11.2014 r., wystąpiono do [...] WINB o informację czy postępowanie prowadzone przez WSA we Wrocławiu w sprawie skargi Skarżących na decyzję [...] WINB nr [...] z dnia [...] .01.2004 r., zostało zakończone. W dniu 13.11.2014 r. do GUNB wpłynął przesłany faxem przez [...]- (przesłany następnie przy piśmie organu wojewódzkiego z dnia [...].11.2014 r., prawomocny wyrok WSA we Wrocławiu 11.03.2009 r., sygn. akt II SA/Wr 177/04, uchylający decyzję nr [...] z dnia [...] .01.2004 r. i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Postanowieniem GINB z dnia [...] 11.2014r. z urzędu podjęto zawieszone postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności [...] WINB nr [...] z dnia [...]01.2004 r. Następnie decyzją GINB z dnia [...].11.2014r., znak: [...] umorzono w całości postępowanie administracyjne wszczęte w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB nr [...] z dnia [...].01.2004 r. Ponadto pismem GUNB z dnia [...].11.2014 r., znak: [...] , poinformowano Skarżących o przebiegu sprawy i podjętych czynnościach. W świetle powyższego, zdaniem organu podniesiony przez Skarżących zarzut bezczynności GINB jest aktualnie bezzasadny. Niemniej uznano, że organ centralny pozostawał bezczynny i prowadził sprawę przewlekle od momentu uprawomocnienia się wyroku WSA we Wrocławiu do czasu podjęcia postępowania, tj. do dnia 18.11.2014 r. Skarga ta stała się przedmiotem dwóch odrębnych postępowań. Jedna dotyczyła przewlekłości i zakończyła się wydaniem wyroku stwierdzającym przewlekłe prowadzenie sprawy przez GINB. Natomiast sprawa bezczynności stała się przedmiotem niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270), Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 pkt 8 ww. ustawy sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a tj. w sprawach, w których sądy administracyjne właściwe są do rozpoznawania skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Z powyższej regulacji wynika, że skarga na bezczynność dotyczy niepodejmowania przez organy administracji publicznej aktów lub czynności w sprawach indywidualnych, a więc takich, które odnoszą się do konkretnego podmiotu i regulujących jego sytuację prawną. Zatem z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji, jest doprowadzenie do wydania przez ten organ decyzji administracyjnej (lub innego aktu) w sprawie wszczętej żądaniem strony. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie, zdaniem Skarżących, GINB pozostaje w bezczynności w załatwieniu sprawy stwierdzenia nieważności [...] WINB nr [...]z dnia [...] 01.2004 r. Należy wskazać, że Skarżący wykorzystali środek przewidziany w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267. Odnosząc się do przedmiotowej skargi wskazać należy, że wpłynęła ona do organu w dniu 12.12.2014 r. natomiast w dniu 18.11.2014 r. organ wydał decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie i tego samego dnia poinformowano o tym Skarżących. Oznacza to, że w chwili składania skargi sprawa była zakończona wydaniem stosownej decyzji. Tymczasem stan bezczynności organu ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Jeżeli organ załatwił sprawę, wydając decyzję przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu administracyjnego to brak jest podstaw do uznania, że organ ten pozostaje w bezczynności. Celem skargi na bezczynność nie jest samo stwierdzenie pozostawania przez organ w stanie bezczynności, lecz spowodowanie ustania tego stanu poprzez doprowadzenie do załatwienia przez organ określonej sprawy administracyjnej. Zatem w sytuacji, gdy organ załatwił sprawę przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu administracyjnego, skarga ta winna podlegać oddaleniu jako nieuzasadniona. Pogląd ten jest akceptowany zarówno w doktrynie (por. (por.: M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz (w:) red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2011, s. 537), jak i w judykaturze (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 maja 2015 r. sygn. akt I OSK 1329/14; z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 238/15; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt III SAB/Po 11/14). Z tych względów skarga na bezczynność nie mogła być uwzględniona i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) Sąd skargę oddalił.