VII SAB/Wa 126/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Antas, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), sędzia WSA Artur Kuś, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 marca 2021r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie pozwolenia na nadbudowę oddala skargę Prezydent [...] pismem dnia 31 marca 2020 r., na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2020 r., poz. 256), w związku z art. 33 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 z późn. zm.), wezwał spółkę z o.o. [...] z siedzibą w [...] do usunięcia braków formalnych wniosku o wydanie pozwolenia na "nadbudowę poddasza użytkowego i zmianę konstrukcji dachu nad budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym", na działce nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...], w terminie 14 dni od daty otrzymania pisma, poprzez: 1. złożenie wniosku o pozwolenie na budowę zgodnego w swojej treści z formularzem wniosku o pozwolenie na budowę lub rozbiórkę, obowiązującym w Urzędzie [...] (druk: [...]) 2. złożenie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zgodnego w swojej treści z obowiązującym w Urzędzie [...] formularzem oświadczenia (B-3) (druk: [...]). 3. dołączenie do wniosku o pozwolenie na budowę, decyzji Nr [...] o warunkach zabudowy z dnia [...].12.2016 r. oraz decyzji Nr [...] o przeniesieniu decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...].01.2020 r. (ww. decyzje nie powinny znajdować się w projekcie budowlanym, gdyż stanowią załączniki do wniosku, zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane), 4. wniesienie opłaty skarbowej za poświadczenie zgodności z oryginałem powyższych decyzji. Kopie lub skany ww. dokumentów winny być poświadczone "za zgodność z oryginałem" - art. 76a § 2 k.p.a. W przypadku żądania poświadczenia kopii powyższych dokumentów przez organ, należy wnieść opłatę skarbową w wysokości 5 zł od każdej pełnej lub zaczętej stronicy, zgodnie z załącznikiem do ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o opłacie skarbowej (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 1000 ze zm., część II pkt 4) 5. załączenie uchwał Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" o wyrażeniu zgody na nadbudowę poddasza użytkowego i zmianę konstrukcji dachu w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...], tj. uchwały [...] z dnia [...].10.2010 r. oraz uchwały [...] z dnia [...].08.2017 r. (zarówno elewacje jak i dach przedmiotowego budynku należą do części wspólnej), 6. przedłożenie dokumentu zaświadczającego o zakończeniu wszystkich postępowań naprawczych w stosunku do ww. obiektu przez właściwy organ nadzoru budowlanego. Organ wskazał, że w przypadku nieuzupełnieniem braków we wskazanym terminie należy złożyć nowy wniosek. Nadto, że częściowe uzupełnienie wniosku nie będzie miało wpływu na zmianę terminu przewidzianego w wezwaniu - sprawa pozostanie bez rozpoznania. Prezydent miasta [...] pismem z dnia 25 maja 2020 r., poinformował [...] Sp. z o.o., że pomimo upływu terminu, braki formalne wniosku, wskazane w wezwaniu z dnia 31 marca 2020 r. nie zostały uzupełnione, dlatego wniosek w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na "nadbudowę poddasza użytkowego i zmianę konstrukcji dachu nad budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym", na działce ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...], pozostawiono bez rozpoznania. Uzasadniając takie działanie organ wskazał, że wniosek o pozwolenie na budowę złożony przez inwestora [...] marca 2020 r., przez platformę [...] był niekompletny, nie zwierał m.in. czterech egzemplarzy projektu budowlanego. W dniu 13 marca 2020 r. inwestor złożył cztery egzemplarze projektu budowlanego. Wniosek zawierał braki formalne i organ wezwał inwestora, do ich usunięcia w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania. W dniu 4 maja 2020 r. wpłynęła odpowiedź inwestora na wezwanie ([...]). Uzupełnienie wniosku nie było kompletne. [...] maja 2020 r. do organu wpłynęło kolejne pismo inwestora ([...]) wzywające do wskazania podstawy prawnej żądań. Dalej organ stwierdził, że jego wątpliwości budziło, czy można kilkukrotnie wykorzystywać tę samą decyzję o warunkach zabudowy, tj. w jej częściach, przez różne podmioty (w 2019 r. została wydana na podstawie decyzji o warunkach zabudowy Nr [...], decyzja z dnia [...].06.2019 r. Nr [...] o pozwoleniu na budowę pn: rozbudowa, przebudowa i zmiana konstrukcji klatki schodowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, przy ul. [...] w [...], gdzie inwestorem była Wspólnota Mieszkaniowa [...]. Obecnie przy nadbudowie poddasza użytkowego i zmianie konstrukcji dachu inwestorem jest [...] Sp. z o.o.). Zdaniem organu inwestor winien wystąpić o nowe warunki zabudowy, gdyż decyzja Nr [...] została wykorzystana przy pozwoleniu na budowę Nr [...]. Jednocześnie wskazano, że inwestor ma prawo do złożenia nowego wniosku w sprawie wraz z kompletem dokumentów wymaganych przepisami art. 33 ustawy Prawo budowlane. W dniu 23 maja 2020r. spółka wniosła ponaglenie do Wojewody [...]. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2020r. nr [...], na podstawie art. 37 § 6 k.p.a., w związku z ponagleniem Sp. z o. o. [...] dotyczącym przewlekłości postępowania [...] w przedmiocie decyzji o pozwoleniu na nadbudowę poddasza użytkowego i zmiany konstrukcji dachu budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...]- odmówił wyznaczenia Prezydentowi [...] dodatkowego terminu na załatwienie sprawy. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że w dniu 10 marca 2020 r. do Prezydenta [...] wpłynął wniosek spółki o pozwolenie na nadbudowę poddasza użytkowego i zmianę konstrukcji dachu nad budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym na działce nr [...] z obrębu [...], przy ul. [...] w [...]. Pismem z dnia 31 marca 2020 r., Prezydent [...] wezwał inwestora do usunięcia braków formalnych wniosku. Z uwagi na fakt, że inwestor nie uzupełnił braków formalnych wniosku o pozwoleniu na budowę oraz planował ponownie posłużyć się decyzją o warunkach zabudowy Nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., która została już wykorzystana przy realizacji innego przedsięwzięcia budowlanego, Prezydent [...] pismem z 25 maja 2020 r. poinformował wnioskodawcę o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Wojewoda [...] uznał, że prawidłowe było pozostawienie bez rozpoznania wniosku o pozwolenie na budowę, gdyż inwestor nie uzupełnił w sposób należyty braków formalnych wniosku. Organ I instancji słusznie wezwał wnioskodawcę, na podstawie art. 64 k.p.a., do przedłożenia samego wniosku o pozwolenie na budowę oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane na formularzu określnym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 sierpnia 2016 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę lub rozbiórkę, zgłoszenia budowy i przebudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz decyzji o pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę (Dz. U. z 2016 r., poz. 1493). Powyższe rozporządzenie określa wzór ww. dokumentów i niedopuszczalne jest ich modyfikowanie. Prezydent [...] prawidłowo wezwał również wnioskodawcę do załączenia do wniosku o pozwolenie na budowę, decyzji o warunkach zabudowy, bowiem zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo budowlane - stanowi ona załącznik do wniosku. Stosownie do art. 76a § 2 k.p.a. - dokumenty przedstawione w postępowaniu administracyjnym powinny stanowić oryginały lub odpisy poświadczone za zgodność z oryginałem przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Nieuwierzytelniona kserokopia dokumentu urzędowego nie może korzystać z mocy dowodowej oryginału dokumentu i nie może stanowić potwierdzenia ich treści. Z tych przyczyn Wojewoda [...] stwierdził, iż brak jest podstaw do wyznaczenia organowi terminu na załatwienie sprawy. [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę znak sprawy [...] Skarżąca domagała się nakazania organowi niezwłocznego załatwienia sprawy oraz ustalenia, że doszło do rażącego naruszenia prawa. W uzasadnieniu skargi wskazano, że po złożeniu wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, Prezydent [...] na podstawie art 64 k.p.a., wystosował do spółki, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Wezwanie to było wadliwe, organ nie wskazał podstawy prawnej swoich żądań. Nadto było spóźnione - zgodnie z art. 33 ust. 6 Prawa budowlanego wezwanie mogło być wydane w ciągu 14 dni od daty wszczęcia postępowania, a nastąpiło ponad miesiąc po jego wszczęciu. Z treści wezwania (braki wskazane w pkt 5 i 6) wynikało, że organ rozpoczął już merytoryczne rozpoznawanie wniosku i tym samym zakończył fazę kontroli formalnej. Zatem stosowanie art 64 k.p.a. było niedopuszczalne. Pismami z dnia 8 i 14 maja 2020r. Spółka odpowiedziała wskazując wady wezwania i jego bezpodstawność. Mimo to, Prezydent [...] pismem z 25 maja 2020r. poinformował spółkę o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Nie było podstawy prawnej dla wymogu stosowania formularzy przy składaniu samego wniosku i oświadczenia. Nadto treść wniosku i oświadczenia, były zgodne z wzorami wynikającymi z rozporządzenia. Decyzje o warunkach zabudowy zostały wszyte w tomy projektu. Przepisy nie zabraniają takiego postępowania. Żądanie opłaty skarbowej za potwierdzenie dokumentów przez organ było pozbawione podstawy prawnej. Ustawa prawo budowlane zobowiązuje wnioskodawcę do złożenia oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. wnioskodawca takie oświadczenie złożył pod rygorem odpowiedzialności karnej. Badanie tego oświadczenia i poddawanie go w wątpliwość, to etap merytoryczny rozpoznania wniosku. Spółka nie jest stroną jakiegokolwiek postępowania toczącego się przed organami nadzoru budowlanego, ani nie prowadzi żadnych prac budowlanych w budynku będącym przedmiotem wniosku. Odnosząc się do kwestii ponownego wykorzystania tej samej decyzji o warunkach zabudowy – wskazano, że decyzja ta została wydana na rzecz "[...]" sp. z o. o., która nie uzyskała żadnego pozwolenia na budowę na podstawie tej decyzji. Prezydent [...] decyzją z [...] stycznia 2020 [...] przeniósł prawa wynikające z decyzji na rzecz wnioskodawcy. Wnioskodawca nigdy wcześniej nie występował o pozwolenie na budowę, ani nie uzyskał pozwolenia na budowę. Ustawa prawo budowlane nie nakłada obowiązku przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania oraz decyzji o przeniesieniu takiej decyzji w formie oryginału lub poświadczonej kopii. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Skarżący zarzucił bezczynność Prezydentowi [...] w zakresie rozpoznania jego wniosku z dnia 6 marca 2020 r. o wydanie pozwoleniu na nadbudowę poddasza użytkowego i zmianę konstrukcji dachu budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr [...] z obrębu [...], przy ul. [...] w [...] , znak sprawy [...]. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, sąd w pierwszej kolejności zbadał spełnienie wymogów formalnych związanych z możliwością jej wniesienia uznając, że zostały spełnione. Skarżący przed wniesieniem skargi wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia, zgodnie z 37 k.p.a. w zw. z art. art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Kontrolowana przez sąd administracyjny bezczynność w postępowaniu administracyjnym związana z niezałatwieniem sprawy w terminie może być wynikiem braku podjęcia przez organ jakichkolwiek działań procesowych, jak też, gdy podejmowane czynności były nieprawidłowe, nieefektywne, czy pozorne. Bezczynność organu ma miejsce w sytuacji, gdy organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 k.p.a. (por. art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.). Bezczynność organu zachodzi, także w przypadku odmowy wydania stosownego aktu czy podjęcia czynności, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga podjęcia takich działań (NSA z dnia 17 grudnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1811/10 LEX nr 745170). Kwestia bezczynności organu powiązana jest z terminami w postępowaniu administracyjnym. Co do zasady terminy te regulują przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jednakże w przypadku postępowania zainicjowanego wnioskiem o pozwolenie na budowę zastosowanie mają przepisy szczególne, tj. art. 35 ust. 6 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.), zgodnie z którym organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji. Zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: 1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; 2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; 3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; Natomiast zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2., także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 35 ust. 3 ww. ustawy w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1 art. 35 Prawa budowlanego, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W tej sprawie, decydujące znaczenie miał art. 33 ust. 6 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w przypadku wezwania do usunięcia braków innych niż braki, o których mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, stosuje się art. 64 § 2 k.p.a., z tym, że wezwanie wnoszącego do usunięcia braków nie powinno nastąpić później niż po upływie 14 dni od dnia wpływu wniosku. Zatem, w zależności od tego, jaki rodzaj braku - wniosku o pozwolenie na budowę, organ w danej sprawie stwierdzi (formalny czy materialny), powinien albo wdrożyć procedurę usuwania braków formalnych w trybie art. 64 § 2 k.p.a., albo wydać postanowienie na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Kwestią sporną było to, czy wystąpiły wskazane przez Prezydenta [...] przyczyny pozostawienia wniosku skarżącego bez rozpoznania i czy prawidłowo zakwalifikowano je jako braki formalne – do których zastosowanie miał art. 64 § 2 k.p.a. Istotne było zatem przesądzenie, czy braki wniosku do których usunięcia zobowiązana została skarżąca Spółka, miały charakter formalny. Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W przypadku nieusunięcia braków formalnych nie dojdzie do etapu rozstrzygania sprawy, ponieważ zakończy się ona jeszcze na etapie formalnym. Pozostawienie podania bez rozpoznania nie jest aktem administracyjnym stanowiącym rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, lecz stanowi czynność materialno-techniczną. W orzecznictwie wskazuje się, że czynność pozostawienia podania bez rozpoznania zwalnia z zarzutu bezczynności wówczas, gdy jest prawidłowa, tj. gdy została poprzedzona zasadnym wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych (wyrok NSA z 4 marca 2020 r., sygn. I OSK 1374/19). Przepis art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego zawiera katalog dokumentów, które obligatoryjnie należy złożyć wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Gdyby żądane w wezwaniu dokumenty objęte były dyspozycją art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego to, organ nie mógł zastosować art. 64 § 2 k.p.a. Jeśli jednak wśród żądanych dokumentów znalazły się takie, które mają charakter formalny, to wówczas ich niezłożenie (nieusunięcie braków) w ustawowym terminie oznaczałoby bezskuteczność wniosku, uniemożliwiając organowi przejście do etapu merytorycznego rozpoznania (wyrok NSA z 11 lutego 2020 r., sygn. II OSK 1971/19). Analiza wniosku inwestora i wezwania Prezydenta z [...] marca 2020r., wydanego na podstawie art. 64 k.p.a., z przytoczonymi powyżej przepisami prowadzi do uznania, że organ administracji architektoniczno-budowlanej słusznie dopatrzył się braków formalnych złożonego wniosku, aczkolwiek nie wszystkie żadne dokumenty można było uznać za braki formalne. Organ I instancji pismem dnia [...] marca 2020 r., na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. domagał się między innymi: - złożenia wniosku o pozwolenie na budowę zgodnego w swojej treści z formularzem wniosku o pozwolenie na budowę lub rozbiórkę (druk: [...]), stosownie do wzoru wniosku określonego w załączniku nr 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 sierpnia 2016 r. Złożony przez inwestora wniosek kończył się na punkcie 6, przy wymaganych, zgodnie z ww. rozporządzeniem, 8 punktach; - złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zgodnego w swojej treści z formularzem oświadczenia (druk: [...]), stosownie do wzoru wniosku określonego w załączniku nr 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 sierpnia 2016 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę lub rozbiórkę, zgłoszenia budowy i przebudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oraz decyzji o pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę (Dz.U.2016, poz.1493). Złożone przez inwestora oświadczenie kończyło się na punkcie 3, przy wymaganych, zgodnie z ww. rozporządzeniem, 4 punktach. - dołączenia do wniosku o pozwolenie na budowę decyzji o warunkach zabudowy Nr [...] z dnia [...].12.2016 r. oraz decyzji z dnia [...].01.2020 r. Nr [...] o przeniesieniu decyzji o warunkach zabudowy (ww. decyzje nie powinny znajdować się w projekcie budowlanym, gdyż stanowią załączniki do wniosku - art. 33 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo budowlane); - wniesienia opłaty skarbowej za poświadczenie zgodności z oryginałem powyższych decyzji. Kopie powinny być poświadczone "za zgodność z oryginałem", zgodnie z art. 76a § 2 k.p.a. W przypadku żądania poświadczenia kopii powyższych dokumentów przez organ, należało wnieść opłatę skarbową w wysokości 5 zł od każdej pełnej lub zaczętej stronicy, zgodnie z załącznikiem do ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o opłacie skarbowej (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 1000 ze zm., część II pkt 4) Wobec bezskutecznego upływu terminu na usunięcie m. in. wyżej wskazanych braków, Prezydent [...] pismem z dnia [...] maja 2020r. pozostawił wniosek inwestora bez rozpatrzenia. W odniesieniu do żądania przedłożenia wymienionych w wezwaniu dokumentów zgodnych z formularzami, wskazać należy, że stosownie do art. 32 ust. 5 i 6 Prawa budowlanego, Minister Infrastruktury i Budownictwa wydał rozporządzenie z dnia 24 sierpnia 2016 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę lub rozbiórkę, zgłoszenia budowy i przebudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oraz decyzji o pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę (Dz.U.2016, poz.1493). Użycie tych wzorów nie jest obligatoryjne ani dla inwestora, ani dla organu właściwego w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Stanowi jednak instrument zapobiegający pominięciu któregokolwiek z ważnych dla sprawy elementów. W konsekwencji, złożenie wniosku nie zawierającego wszystkich elementów wskazanych w urzędowym formularzu, należy potraktować jako brak formalny, usuwany przy wykorzystaniu art. 64 § 2 k.p.a. W kwestii decyzji o warunkach zabudowy wskazać trzeba, że w orzecznictwie sądowo - administracyjnym przyjmuje się, że kopia niepotwierdzona za zgodność z oryginałem nie jest dokumentem w rozumieniu art. 76 k.p.a. i nie ma mocy dowodowej. Kopie uwierzytelnić może organ, w aktach którego znajduje się dany dokument. Stosownie do art. 76a § 1 k.p.a. jeżeli dokument znajduje się w aktach organu wystarczy przedstawić urzędowo poświadczony przez ten organ odpis dokumentu. Wnioskodawca przedłożył organowi kserokopie decyzji o warunkach zabudowy, które nie zostały poświadczone za zgodność z oryginałem. Choć organ mógł dokonać urzędowego poświadczenia, to wymagało to wcześniejszego uiszczenia opłaty skarbowej, czego inwestor uczynić nie chciał. Obowiązek zapłaty opłaty skarbowej od dokonania czynności urzędowej powstaje z chwilą dokonania zgłoszenia lub złożenia wniosku o dokonanie czynności urzędowej. Opłatę skarbową wpłaca się z chwilą powstania obowiązku jej zapłaty (art. 6 ust. 2 ustawy o opłacie skarbowej). Sąd potwierdza zasadność żądania opłaty skarbowej wyliczonej zgodnie z załącznikiem do ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o opłacie skarbowej (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 1000 ze zm., część II pkt 4) Reasumując powyższe stwierdzić należy, że już wskazane wyżej dokumenty, do złożenia których inwestor został wezwany, stanowiły braki formalne wniosku. Skoro wezwanie organu obejmowało w części także braki formalne, których skarżący ostatecznie nie uzupełnił, to pozostawienie jego podania bez rozpoznania było zgodne z prawem. Organ nie mógł rozpoznać merytorycznie podania, które zawierało jakikolwiek brak formalny. W tych okolicznościach, nie można przypisać organowi bezczynności w sytuacji, w której zgodnie z przepisami nie nadał biegu wnioskowi inwestora z powodu nieusunięcia przez niego braków formalnych w zakreślonym terminie. Tylko prawidłowy formalnie wniosek może spowodować wszczęcie postępowania w sprawie administracyjnej i w konsekwencji wykreować obowiązek, właściwego organu administracji publicznej, załatwienia sprawy w sposób określony w art. 104 k.p.a. (wyrok NSA z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt II GSK 911/09, LEX nr 746326). Sąd zauważa, że zgodnie z art. 33 ust. 6 Prawa budowlanego organ powinien był wezwać inwestora do usunięcia braków nie później niż po upływie 14 dni od dnia wpływu wniosku, co nie znaczy, że później nie mógł już tego dokonać. Przekroczenie tego terminu wobec całokształtu przedstawionego stanu faktycznego i prawnego pozostawało bez wpływu na rozstrzygnięcie. Wezwanie wystosowane na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., nie mogło zmierzać do merytorycznej oceny wniosku oraz jego załączników. Do braków materialnoprawnych wniosku o pozwolenie na budowę zastosowanie mógł mieć tylko art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, który odnosi się do wad dostrzeżonych już na etapie analiz merytorycznych dokonywanych przez organ po wszczęciu postępowania (wyrok NSA z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II OSK 917/10, LEX nr 746927). W tym kontekście zauważyć należy, że organ I instancji sformułował również żądanie doręczenia uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" oraz wskazał na wątpliwości związane z decyzjami o warunkach zabudowy, co wykraczało w ocenie Sądu poza braki możliwe do usunięcia w trybie art. 64 § 2 k.p.a. (tak samo jak żądanie zaświadczenia o zakończeniu postępowań przez organem nadzoru budowlanego), mimo tej wadliwości - potwierdzone przez Sąd braki wniosku – niewątpliwie o charakterze formalnym, były wystarczające dla pozostawienia go bez rozpoznania. Pozostawienie podania bez rozpoznania uwolniło organ z zarzutu bezczynności, gdyż była to czynność prawidłowa tj. została poprzedzona zasadnym wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną. Sąd orzekał w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.